Ryszard Halaba – dr, doc, badacz dziejów utrwalania władzy ludowej z punktu widzenia MO, działacza partyjnego, członka PPR, PZPR, ZMP

Ryszard Halaba – dr, doc, badacz dziejów  utrwalania władzy ludowej z punktu widzenia MO, działacza partyjnego, członka PPR, PZPR. ZMP

 

Wg Zeszyty Historyczne WiN-u, nr.32-33 s.585

Ryszard Halaba (1930-1992), ppłk, działacz partyjny, członek PPR, PZPR. ZMP. Od l VI 1977 do 4 IV 1990 r. w MO.

W 1. 1950-1955 studiował na Wydziale Historycznym Uniwersytetu im. W. I. Lenina w Kazaniu.

W 1. 1955-1971 pracownik naukowy w Zakładzie Historii Partii przy KC PZPR. W grudniu 1962 r. uzyskał doktorat.

W 1. 1962-1968 kierował pracami komisji do ustalenia i zweryfikowania poległych w walkach „o utrwalanie władzy ludowej” w 1. 1944-1948.

Prowadził badania dotyczące polityki PPR wobec „reakcyjnego podziemia”.

W I. 1971-1976 pracownik naukowy w Wyższej Szkole Nauk Społecznych przy KC PZPR w Warszawie.

Od l l 1973 r. adiunkt, następnie docent w Zakładzie Współczesnych Doktryn i Ruchów Społeczno-Politycznych Instytutu Nauk Społeczno-Politycznych ASW.

Od l II 1976 r. kierownik Zakładu Nauk Politycznych w Wyższej Oficerskiej Szkole Pożarnictwa, od l l do 31 V 1977 r. kierownik Zespołu Przedmiotów Społeczno-Politycznych tamże.

Od l I 1982 r. docent Katedry Historii i Archiwistyki ASW.

Od 15 V 1986 r. dyrektor Instytutu Historii i Archiwistyki ASW. Od l X 1989 r. I sekretarz KU PZPR w ASW,

od l 111 1990 r. kierownik Zakładu 4 Instytutu Nauk Społeczno-Politycznych ASW.

Zob. IPN BU 0951/921, Akta osobowe Ryszarda Halaby;

por. Ankieta historyczna, „Pamięć i Sprawiedliwość”, 2003 nr 1(3), s. 27.

♦

Ryszard Halaba i Tadeusz Zybała byli autorami propagandowej broszury 40 lat walki

1 pracy organów bezpieczeństwa i porządku publicznego.

Walkę o niepodległość żołnierzy antykomunistycznego podziemia określali w niej jako przejaw bezsilnej wściekłości zwolenników przedwojennego modelu państwa burżuazyjnego, spowodowanej niemożnością realizacji swych egoistycznych klasowych interesów oraz jako przejaw nihilizmu narodowego byłych klas posiadających, które schodząc z areny życia politycznego gotowe byty utopić naród polski w morzu krwi, wywołać wojnę domową, które liczyły, że osiągną swe cele przy pomocy zachodnich mocarstw, ich ośrodków antykomunistycznych, wspierających podziemie zbrojne finansowo, moralnie i propagandowo. Jednocześnie podkreślali zasługi pracowników komunistycznych służb, którzy wykazywali szczególny hart i poświęcenie w obronie nowej rzeczywistości.

( Wg Zeszyty Historyczne WiN-u, nr.32-33 s.572-3)