Mirosław Dakowski – fizyk, prof. w operacyjnym zainteresowaniu SB

baner krzywdzeni

Mirosław Dakowski w Wikipedii 

Mirosław Andrzej Dakowski ps. „Andrzej Pomorski”, „Szary” (ur. 3 lutego 1937 w Toruniu) – polski fizyk, profesor doktor habilitowany. Autor około siedemdziesięciu prac naukowych, głównie z fizyki jądrowej, były kierownik Zakładu Energii Odnawialnych w Akademii Podlaskiej w Siedlcach. W latach 1940–1946 przebywał na zesłaniu na Syberii. Działacz opozycji antykomunistycznej w PRL w latach 1980–1989, podziemny wydawca i drukarz, od 1992 r. działacz „Ruchu Obywatelskiego na rzecz Jednomandatowych Okręgów Wyborczych”, przeciwnik ewolucjonizmu i energetyki jądrowej.

….W latach 1957–1959 był pracownikiem naukowym Wydziału Fizyki Uniwersytetu Warszawskiego, a od 1959 do 1986 pracował w Instytucie Badań Jądrowych w Świerku. Osiem lat pracował jako fizyk za granicą –…..Po zwolnieniu za działalność opozycyjną z IBJ w Świerku, był w latach 1986–1991 „pracownikiem naukowo-technicznym” Uniwersytetu Warszawskiego, a w latach 1990–1991 pracował jako główny specjalista w Państwowej Agencji Atomistyki. Następnie, w latach 1991–1997, pracował jako główny specjalista w Centralnym Urzędzie Planowania w Warszawie. Od 1996 do 2007 był wykładowcą w Wyższej Szkole Rolniczo-Pedagogicznej (od 1999 Akademii Podlaskiej) w Siedlcach oraz prowadził tam Zakład Energii Odnawialnych. W latach 2000–2001 był głównym specjalistą w Agencji Techniki i Technologii w Warszawie. Od 2006 jest na emeryturze….

W 1980 r. pod pseudonimem „Andrzej Pomorski” wspólnie z Michailem Nazarovem opracował książkę „Solidarnost’: o rabočem dviženii v Pol’še i o rabočem dviženii v Rossii”, która w 1980 została wydana we Frankfurcie nad Menem i miała później jeszcze dwa wydania znaczenie przerobione i poszerzone (w 1981 i w 1982). Była ona kolportowana w ZSRR i w garnizonach Armii Radzieckiej na terytorium Polski.

Od wiosny 1981 M. Dakowski był członkiem NSZZ „Solidarność”. Po wprowadzeniu stanu wojennego już 14 grudnia 1981 włączył się w nielegalną działalność, był uczestnikiem spotkania „Solidarności” w IBJ, a następnie organizatorem fotografowania i mikrofilmowania prasy podziemnej oraz jej przemycania za granicę do Andrzeja J. Chileckiego, dziennikarza współtworzącego emigracyjny miesięcznik „Kultura” wydawany w Paryżu.

W latach 1982–1983 był kolporterem dużej części nakładu wydawnictw podziemnych wydawnictwa Krąg, a następnie w latach 1983–1985 współzałożycielem (z Andrzejem Urbańskim), organizatorem druku i drukarzem własnego wydawnictwa podziemnego „Wydawnictwo”, które opublikowało kilkadziesiąt pozycji z ekonomii i najnowszej historii przeznaczonych głównie dla młodych robotników oraz studentów. Był też autorem publikacji w podziemnym czasopiśmie Instytutu Badań Jądrowych „W okopach” i w innej prasie podziemnej, a w latach 1986–1990 zamieszczał teksty na łamach paryskiej „Kultury”.

Od września 1960 r. do września 1973 r. M. Dakowski znajdował się w operacyjnym zainteresowaniu Służby Bezpieczeństwa, ze względu na działalności w Sekcji Kultury warszawskiego Klubu Inteligencji Katolickiej. W 1964 r. SB planowała pozyskać go do współpracy przy okazji ubiegania się o paszport w związku z wyjazdem służbowym.

Z powodów politycznych odmawiano mu wydania paszportu w latach 1960 i 1970 (m.in. w 1960 i dwukrotnie w 1964). W okresie od 26 lutego 1966 do 14 października 1969 wobec M. Dakowskiego obowiązywało zastrzeżenie wyjazdów zagranicznych do Krajów Kapitalistycznych i poza Europę ze względu na „reakcyjne poglądy”, działalność w Klubie Inteligencji Katolickiej oraz kontakty z księżmi katolickimi. Od 9 czerwca 1982 r. M. Dakowski był rozpracowywany przez Służbę Bezpieczeństwa jako figurant w Sprawie Obiektowej „Atom”, w ramach której SB „kontrolowała operacyjnie” Instytut Badań Jądrowych w Świerku, powodem rejestracji było jego „destrukcyjne oddziaływanie na środowisko naukowe Instytutu”. 2 marca 1983 r. SB zmieniła charakter zainteresowania Dakowskim na Sprawę Operacyjnego Sprawdzenia o kryptonimie „Willa”, która dotyczyła jego „wrogiej działalności w środowisku”, a 13 czerwca 1984 zarejestrowano Sprawę Operacyjnego Rozpracowania o kryptonimie „Fizyk”, która dotyczyła jego „działalności antypaństwowej naruszającej porządek prawno-publiczny”. W 1984 r. odmówiono mu wydania paszportu na wyjazd nawet do NRD. Dostał go dopiero po odwołaniu. Otrzymał status pokrzywdzonego w IPN. Kopie dokumentów przekazał do Ośrodka Karta w Warszawie.

Mirosław Andrzej Dakowski w Encyklopedii Solidarności

Mirosław Dakowski o sobie na swojej stronie

Dane osoby z katalogu osób rozpracowywanych

Katalog IPN

Strona Mirosława Dakowskiego

Jerzy Przystawa – fizyk, prof, opozycjonista, w PRL odmawiał przyjęcia tytułu profesora

baner krzywdzeni

Jerzy  Przystawa w Encyklopedii Solidarności

, ur. 29 IV 1939 w Czortkowie, woj. tarnopolskie (obecnie Ukraina), zm. 3 XI 2012 we Wrocławiu. Absolwent Uniwersytetu Wrocławskiego, Wydz. Fizyki (1962), w 1968 doktorat, w 1976 habilitacja.

… od 1962 nauczyciel akademicki w Instytucie Fizyki Teoretycznej UWr. W 1956 uczestnik wieców i manifestacji studenckich we Wrocławiu; w 1968 uczestnik wydarzeń marcowych.

Od IX 1980 w „S”, następnie członek KZ na UWr, w 1981 łącznik między KZ a ZR Dolny Śląsk.

13-15 XII 1981 współorganizator, następnie członek KS na uczelni; 14-24 XII 1981 członek RKS „S” Dolny Śląsk, w XII 1981 także członek KOS na Dolnym Śląsku; 12 III 1982 zatrzymany, przetrzymywany w AŚ we Wrocławiu, następnie internowany w Ośr. Odosobnienia w Nysie, zwolniony 4 VII 1982. W l. 80. autor tekstów publikowanych w podziemnych pismach wrocławskich, m.in. w „Aspekcie”, „Obecności”, „Solidarności Walczącej”, „Biuletynie Dolnośląskim”, „Z dnia na dzień”, a także na łamach „Bazy”, „Kultury Niezależnej”, „Kręgu”, „Walki” i „CDN” (pod ps.: Andrzej Łaszcz, Józef Put, Czesław Odrowąż, A.Ł.); uczestnik Duszpasterstwa Ludzi Pracy, Duszpasterstwa Akademickiego, Komitetu Pomocy Internowanym i ich Rodzinom; autor odczytów i wykładów na tematy społeczno-polityczne, wygłaszanych pomieszczeniach kościelnych, prywatnych mieszkaniach.

1981-1989 wielokrotnie odmawiano mu wydania paszportu, wielokrotnie wzywany na posterunki MO, przesłuchiwany.

W 1982 i 1989 odmówił przyjęcia tytułu profesora w proteście przeciwko polityce władz wobec środowiska naukowego

W V 1988 uczestnik strajku studentów i pracowników UWr.; w 1989 protestu przeciwko obradom Okrągłego Stołu, tzw. Porozumienia Szczecińskiego (członek Sekretariatu Krajowego).

W 1990 wystąpił „S”; w 1991 współorganizator Ruchu Na Rzecz Jedno-Mandatowych Okręgów Wyborczych; w 1991 założyciel, następnie prezes Stowarzyszenia Inicjatyw Polsko-Niemieckich. 1990-1998 radny Miasta Wrocław.

Autor wielu publikacji z zakresu kwantowej teorii ciała stałego, także artykułów i książek o tematyce społeczno-politycznej.

Marek Golińczak

Śp. profesor Jerzy Przystawa (1939 – 2012) wybitny polski patriota, naukowiec i działacz polityczny

wpolityce.pl 9 listopada 2012,

….. Trzykrotnie, od roku 1982, odmawiał zgody na nadanie mu tytułu naukowego profesora, usiłując w tak dramatyczny sposób spowodować szerszą dyskusję nad opłakanym stanem polskiej nauki i położeniem nauczycieli. Nie przyjął też nigdy przyznawanych mu odznaczeń……..

W czerwcu 1991, razem z prof. Mirosławem Dakowskim z Warszawy, wystąpił do Prokuratora Generalnego z powiadomieniem o tzw. „aferze FOZZ” w oparciu o materiały uzyskane od inspektora NIK, Michała Falzmanna. Po śmierci Falzmanna, wraz z M. Dakowskim, opublikował książkę „Via bank i FOZZ”, w której przedstawiono mechanizmy rabunku finansów publicznych. Przez kilkanaście lat był nękany nieskutecznymi lecz dotkliwymi procesami sądowymi wytoczonymi przez osoby zamieszane w aferę FOZZ, nawet jeśli chodziło o aferzystów finansowych, którzy uciekli za granicę.

W 1992 roku zainicjował Ruch Obywatelski na Rzecz Jednomandatowych Okręgów Wyborczych (JOW) i opublikował kilkanaście książek i broszur na ten temat……Jerzy Przystawa był wzorem postaw obywatelskich dla wszystkich Polek i Polaków. Był bowiem wielkim patriotą i rzecznikiem nas wszystkich.

Profesor Jerzy Przystawa, 1939-2012

Pryzmat, 26.02.2013

…..Utalentowany fizyk, który dwukrotnie (w 1982 i 1989 r.) odmówił przyjęcia tytułu profesora w proteście przeciwko polityce władz wobec środowiska naukowego. Używał zresztą czasem określenia „profesor” jako inwektywy. Dawno temu, aby udowodnić, że PRL-owska prasa wydrukuje dowolne bzdury, byle tylko były właściwie opakowane ideologicznie, zamieścił w magazynie tygodniowym „Gazety Robotniczej” artykuł podpisany tytułem profesorskim i nic niemówiącym nazwiskiem, a donoszący o wielkim odkryciu radzieckiego uczonego prof. Łomorukowa – czyli podwodnych wodospadach, które miały jakoby zrewolucjonizować energetykę…..

Walerian Pańko – prof. prawnik, prezes NIK, w latach 80-tych w “S”, internowany, represjonowany

baner krzywdzeni

Walerian Janusz Pańko w Wikipedii

(ur. 8 października 1941 w Turzym Polu, zm. 7 października 1991 w Słostowicach)

Prawnik, nauczyciel akademicki. Działacz opozycji demokratycznej w okresie PRL, poseł na Sejm X kadencji, prezes Najwyższej Izby Kontroli.

W 1971 obronił doktorat na podstawie pracy pt. Dzierżawa gruntów rolnych w aspekcie ekonomiczno-prawnym. Od 1 października 1974 pozostawał związany z Uniwersytetem Śląskim w Katowicach, kierował Zakładem Administracji Rolnictwa i Gospodarki Przestrzennej na Wydziale Prawa i Administracji tej uczelni . W 1978 otrzymał stopień doktora habilitowanego na podstawie rozprawy zatytułowanej Własność gruntowa w planowej gospodarce przestrzennej.

W październiku 1980 został członkiem “Solidarności”. W latach 1980–1981 pełnił funkcję doradcy “Solidarności” i NSZZ “Solidarność” Rolników Indywidualnych podczas strajków chłopskich w Rzeszowie i Ustrzykach Dolnych (był współautorem porozumień ustrzycko-rzeszowskich). Organizował Sieć Organizacji Zakładowych “Solidarności” Wiodących Zakładów Pracy Śląska. Przewodniczył zespołowi rolnemu Społecznej Rady Legislacyjnej. Po wprowadzeniu stanu wojennego był internowany w okresie od 13 grudnia 1981 do 16 stycznia 1982. Protestując przeciw działaniom władz państwowych w lutym 1982 wystąpił z PZPR. Był uczestnikiem prac Centrum Obywatelskich Inicjatyw Ustawodawczych Solidarności.

W 1989 uzyskał tytuł profesora nauk prawnych. Specjalizował się w prawie rolnym oraz zagadnieniach prawnych związanych z gospodarką przestrzenną. Był autorem kilkudziesięciu publikacji naukowych, a także członkiem kilku komitetów i komisji Polskiej Akademii Nauk.

Jako reprezentant strony opozycyjnej brał udział w obradach Okrągłego Stołu. W 1989 z ramienia Komitetu Obywatelskiego uzyskał mandat posła na Sejm kontraktowy, w którym objął przewodnictwo Komisji Samorządu Terytorialnego. Był współzałożycielem i wiceprezesem Fundacji Rozwoju Demokracji. 23 maja 1991 został wybrany na prezesa Najwyższej Izby Kontroli.

…Walerian Pańko poniósł śmierć na cztery dni przed przedstawieniem Sejmowi RP wyników kontroli związanej z aferą FOZZ.

Prof. Walerian Pańko – Człowiek „Solidarności”

serwis NSZZ Solidarność Uniwersytetu Śląskiego

Śp. Profesor Walerian Pańko zawsze niezależny, wymykający się spod wszelkich schematów, niezwykła osobowość, zaznaczył swoją obecność w wielu dziedzinach życia.
Był nie tylko wybitnym naukowcem i nauczycielem akademickim, ale także społecznikiem. Gdy wybuchł Sierpień 1980 r., jako jeden z pierwszych samodzielnych pracowników naukowych Uniwersytetu Śląskiego, nie tylko zapisał się do ówczesnej „Solidarności”, do powstania której przyczynił się swoją działalnością, ale i aktywnie w niej działał. Włączył się w prace związane z dążeniem do zmian ustrojowych w Polsce. Zarażał wszystkich swoim entuzjazmem i pasją działania. Nikt, kto się z Nim zetknął, nie mógł pozostawać wobec Niego obojętny. Trzeba podkreślić, że Jego niezłomna postawa budziła podziw otoczenia, ale i reakcję władz. Już wcześniej, w czerwcu 1976 r., został pozbawiony funkcji prodziekana Wydziału Prawa i Administracji Uniwersytetu Śląskiego w odwecie za poparcie protestu studenckiego w sprawie cen podręczników. W okresie 1980-1981 aktywnie uczestniczył w pracach legislacyjnych, będąc członkiem Społecznej Rady Legislacyjnej NSZZ „Solidarność” działającej pod przewodnictwem prof. Stefana Grzybowskiego. Był członkiem Komisji ds. ustawodawstwa rolnego działającej przy Ministrze Sprawiedliwości, doradcą NSZZ „Solidarność”, i NSZZ „Solidarność Rolników Indywidualnych”.
Odegrał istotną rolę jako ekspert „Solidarności” w długotrwałych okupacyjnych strajkach chłopskich w Ustrzykach Dolnych i Rzeszowie. Służył swoją konsultacją i pomocą rolnikom indywidualnym, a także był doradcą NSZZ „Solidarność” prowadzącym akcję strajkową w Rzeszowie i Ustrzykach Dolnych. Był współautorem tekstu porozumień ustrzycko-rzeszowskich podpisanych w lutym 1981 r., a następnie doradcą nowopowstałego związku „Solidarność Rolników Indywidualnych”, służąc w ten sposób środowisku, z którego pochodził.
Tworzył Sieć Organizacji Zakładowych „Solidarności” wiodących zakładów pracy na Śląsku. Służył swoją wiedzą prawniczą i doświadczeniem.

W dniu wprowadzenia stanu wojennego został internowany w nocy z 12 na 13 grudnia 1981 r. Przebywał kolejno w Jastrzębiu Szerokiej, Warszawie, Białołęce i Jaworzu na Pojezierzu Drawskim. W kajdanach wsadzano Go do więźniarki bądź helikoptera i wieziono na kolejne przesłuchania w atmosferze grozy wywołującej pytania: dlaczego… i gdzie tym razem?. Opowiadał o ciężkich warunkach internowania, podczas którego jednak nie tracił ducha i ofiarnie pomagał innym. Był autorem „Marszu internowanych”, w którym pojawiły się krzepiące słowa: „Wrócimy silniejsi, a z nami ta myśl, że Polska tak łatwo nie zginie”.
Po zwolnieniu z internowania 16 stycznia 1982 r. aktywnie współpracował z Duszpasterstwem Akademickim i Duszpasterstwem Ludzi Pracy na Śląsku. Pamiętamy Jego powrót z internowania, kiedy pojawił się na uczelni i znowu dał impuls do działania, nie pozwalając na poddanie się nastrojom załamania. W tym czasie nadal dyskretnie służył swą pomocą środowisku robotniczemu i chłopskiemu. Za swoją działalność zapłacił kilkakrotnymi aresztowaniami „prewencyjnymi”, a także o parę lat późniejszą profesurą, na którą dobrze zapracował znacznie wcześniej, czy wreszcie zablokowaniem na jakiś czas naukowych kontaktów zagranicznych. Służba Bezpieczeństwa zarejestrowała Profesora pod kryptonimem „Doradca”……

…..Po strajkach w 1988 r. brał udział w reaktywowaniu „Solidarności” w szkołach wyższych. Brał też udział jako reprezentant strony opozycyjnej w negocjacjach „Okrągłego Stołu” – w podzespołach do spraw rolnictwa oraz do spraw samorządu terytorialnego, przygotował opracowanie „Ład przestrzenny i ekologiczny wsi i rolnictwa”……

4 czerwca Walerian Pańko jako kandydat „Solidarności” z okręgu Katowice- Mysłowice został wybrany posłem na Sejm.
Był członkiem Obywatelskiego Klubu Parlamentarnego – Koła Posłów Niezależnych. Przewodniczył sejmowej Komisji Samorządu Terytorialnego. Ponadto był członkiem Komisji Konstytucyjnej i Komisji Ustawodawczej. Był jednym z założycieli Fundacji Rozwoju Demokracji Lokalnej. Dał się poznać na forum parlamentu jako człowiek ogromnej wiedzy i wielkiej pracowitości.

W maju 1991 r. został wybrany na stanowisko Prezesa Najwyższej Izby Kontroli……

Zginął tragicznie w wypadku samochodowym w drodze z Warszawy do Katowic na wykład 7 października 1991 r. Okoliczności tragicznej śmierci nigdy nie zostały wyjaśnione.
Komisja Zakładowa NSZZ „Solidarność” Uniwersytetu Śląskiego na kolejne swoje pismo w tej sprawie otrzymała odpowiedź Prokuratury Generalnej o braku możliwości wyjaśnienia okoliczności wypadku.
Zginął tak, jak żył: zawsze na służbie, zawsze w drodze.

Mieczysław Hess – klimatolog, rektor UJ, nie wiadomo co robił jako sekretarz KU PZPR UJ

baner człowiek nauki

Mieczysław Hess na stronie Stowarzyszenia Klimatologów Polskich

MIECZYSŁAW HESS (1931-1993)

urodził się 10 lipca 1931 r. w Tychach

zmarł 17 maja 1993 r. w Krakowie

WYKSZTAŁCENIE

  • szkoła podstawowa w Tychach,
  • gimnazjum i liceum im. Bolesława Chrobrego

w Pszczynie, maturę zdał w czerwcu 1949 r.,

  • studia geograficzne na Uniwersytecie Jagiellońskim w latach 1950-1955,
  • studia aspiranckie z zakresu meteorologii i klimatologii w październiku 1955 r. w Leningradzie pod kierunkiem prof. O. A. Drozdowa i S. W. Kalesnika,
  • obrona pracy doktorskiej 28 maja 1959 r. „Wpływ pokrywy śnieżnej na bilans promieniowania i mikroklimat gór”,
  • habilitował się w 1964 r. na Wydziale Biologii i Nauk o Ziemi UJ, praca „Piętra klimatyczne w polskich Karpatach Zachodnich” uzyskała prestiżową nagrodę Sekretarza Naukowego Polskiej Akademii Nauk im. Eugeniusza Romera,
  • 5 lipca 1971 r. otrzymał tytuł profesora nadzwyczajnego nauk geograficznych, a w maju 1979 r. profesora zwyczajnego……..
  • …………………..

PEŁNIONE FUNKCJE

  • 1953 r. –  asystent w Katedrze Agrometeorologii na Wydziale Rolniczym UJ,
  • 1 czerwca 1959 r. – adiunkt w Zakładzie Klimatologii Instytutu Geografii,
  • 1 grudnia 1965 r. – docent w Instytucie Geografii UJ,
  • Od stycznia 1966 r. – kierownik Zakładu Klimatologii w Instytucie Geografii UJ,
  • 1969-1972 – prodziekan Wydziału Biologii i Nauk o Ziemi,
  • 1972-1975 – dziekan Wydziału Biologii i Nauk o Ziemi,
  • od października 1972 r. do września 1978 r. – zastępca dyrektora, od października 1978 r. do sierpnia 1981 r. – dyrektor Instytutu Geografii UJ,
  • od września 1975 r. – prorektor do spraw młodzieży i pierwszy zastępca Rektora,
  • od października 1977 r. do sierpnia 1981 r. – Rektor Uniwersytetu Jagiellońskiego,
  • w 1969 r. i 1981 r. –  przewodniczący Komitetu Organizacyjnego Międzynarodowej Konferencji Meteorologii Karpackiej w Krakowie,
  • członek National Geographic Society, International Mountain Society z siedzibą        w Boulder (Colorado), International Geographical Union – Commission on Mountain Geoecology z siedzibą w Brnie,
  • kierował tworzeniem Stacji Naukowej Zakładu Klimatologii IG UJ w Gaiku Brzezowej na Pogórzu Wielickim.

Wybitny badacz klimatu gór, a przede wszystkim piętrowości warunków klimatycznych……Za całokształt działalności naukowej, publicznej i organizacyjnej został odznaczony m.in. Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski i Krzyżem Komandorskim

Mieczysław Hess na stronie Zakładu Klimatologii UJ

……Studia geograficzne rozpoczął w 1950 roku. Tytuł magistra geografii uzyskał na Wydziale Biologii i Nauk o Ziemi Uniwersytetu Jagiellońskiego w roku 1955. Specjalizował się w geografii fizycznej, ze szczególnym uwzględnieniem klimatologii.

Jeszcze w trakcie studiów, w roku 1953, został zatrudniony jako asystent w Katedrze Agrometeorologii na Wydziale Rolnym, istniejącym wówczas w Uniwersytecie Jagiellońskim, a następnie w Wyższej Szkole Rolniczej w Krakowie. W październiku 1955 roku został skierowany na studia aspiranckie z zakresu meteorologii i klimatologii do Leningradu.

Zapoznał się z nowymi kierunkami badawczymi w dziedzinach klimatologii i geografii fizycznej, prowadzonymi przez wybitnych profesorów Uniwersytetu Leningradzkiego: O.A. Drozdowa i S.W. Kalesnika. W roku 1957 uczestniczył w wyprawie klimatologicznej na lodowiec Fedczenki w Pamirze. Było to wyróżnienie za bardzo dobre wyniki studiów z zakresu klimatologii i meteorologii. To umożliwiło mu zebranie bardzo bogatego materiału, a następnie napisanie wysoko ocenionej rozprawy na stopień kandydata nauk.

W roku 1956 i 1958 prowadził badania terenowe na Wyżynie Wałdajskiej. Odbył też staż naukowy w roku 1957 w znanym na świecie Głównym Obserwatorium Geofizycznym w Leningradzie (ob. Petersburgu). W roku 1958 był stażystą w Instytucie Meteorologicznym oraz w Instytucie Matematyki i Mechaniki Uzbeckiej Akademii Nauk w Taszkiencie.

Studia aspiranckie ukończył 28 maja 1959 roku obroną pracy doktorskiej pt. Wpływ pokrywy śnieżnej i lodowej na bilans promieniowania i mikroklimat gór. W rozprawie przedstawił nową, oryginalną klasyfikację klimatów górskich i rozpoznał cechy peryglacjalnej odmiany klimatu. Wyniki te spotkały się z dużym zainteresowaniem ze strony klimatologów i geologów.

Po powrocie do Polski, z dniem 1 czerwca 1959 roku, został powołany na stanowisko adiunkta w Zakładzie Klimatologii w Instytucie Geografii Uniwersytetu Jagiellońskiego w Krakowie. Po śmierci prof. Wł. Milaty w 1954 roku, klimatologia w Instytucie Geografii podupadła. Objęcie przez dra Hessa stanowiska adiunkta i kontynuacja badań klimatologicznych prof. Milaty nadały dużą rangę naukową temu kierunkowi badań. Dr Hess skoncentrował badania naukowe na problemach klimatologii gór i wyżyn, w czym inspirował Go profesor Mieczysław Klimaszewski…….
Po habilitacji, od dnia 1 grudnia 1965 roku, Mieczysław Hess objął stanowisko docenta w Instytucie Geografii UJ, zaś formalnie od stycznia 1966 roku aż do śmierci w maju 1993 roku kierował Zakładem Klimatologii w tym Instytucie.

W dniu 5 lipca 1971 roku uzyskał tytuł naukowy profesora nadzwyczajnego nauk geograficznych, a w maju 1979 r. uzyskał tytuł naukowy profesora zwyczajnego. Wiosną i latem 1976 roku prowadził badania klimatologiczne w Mongolii w ramach polsko-mongolskiej wyprawy naukowej…..

….Dnia 17 maja 1993 roku zakończył swe bogate w wydarzenia i pracowite życie. Spoczął na cmentarzu Rakowickim w Krakowie.

DZIAŁALNOŚĆ DYDAKTYCZNA,  POPULARYZATORKSA I ORGANIZATORSKA

…..Równolegle z karierą naukową rozwijała się Jego kariera organizacyjna. Przypadły Mu w udziale obowiązki związane z kierowaniem Instytutem Geografii, Wydziałem Biologii i Nauk o Ziemi oraz Uniwersytetem Jagiellońskim. Mianowicie, w latach 1969-1972 był prodziekanem, 1972-1975 – dziekanem Wydziału BiNoZ. Od września 1975 roku był prorektorem do spraw młodzieży i pierwszym zastępcą Rektora, a od października 1977 do sierpnia 1981 roku – Rektorem Uniwersytetu Jagiellońskiego, i z tej racji – także Przewodniczącym Kolegium Rektorów uczelni akademickich w Krakowie i członkiem Kolegium Ministerstwa Nauki, Szkolnictwa Wyższego i Techniki.

Nie zapominał jednocześnie o swym macierzystym Instytucie, gdyż od października 1972 do września 1978 roku był zastępcą dyrektora, a od października 1978 do sierpnia 1981 roku dyrektorem Instytutu Geografii UJ. Dwukrotnie, w 1969 i 1981 roku, był przewodniczącym Komitetu Organizacyjnego Międzynarodowej Konferencji Meteorologii Karpackiej w Krakowie, angażując się osobiście w sprawy naukowe i organizacyjne, związane z tak dużymi przedsięwzięciami…..

Poczet sekretarzy Komitetu Uczelnianego PZPR UJ

31.05.1961

I sekretarz –Antoni Walas

II sekretarz –Mieczysław Hess

23.10.1963

I sekretarz –Mieczysław Karaś

II sekretarz –Tadeusz Haunasek, Mieczysław Hess

14.12.1965

I sekretarz –Tadeusz Haunasek

II sekretarz –Mieczysław Hess

Zbigniew Messner – ekonomista, od studenta do rektora na Akademii Ekonomicznej w Katowicach, b. premier, PZPR

baner człowiek nauki

Zbigniew Messner w Wikipedii 

Zbigniew Messner (ur. 13 marca 1929 w Stryju, zm. 10 stycznia 2014 w Warszawie) – polski ekonomista, pracownik naukowy, działacz państwowy, premier PRL w latach 1985–1988, poseł na Sejm PRL IX kadencji, profesor.

…Studia ukończył w 1953 roku w Wyższej Szkole Ekonomicznej w Katowicach, a w 1961 roku doktoryzował się na tej uczelni. W 1977 roku uzyskał tytuł profesora zwyczajnego. Od 1968 był prorektorem, a od 1975 do 1982 roku rektorem tej uczelni…..

Członek PZPR; od 1981 w Biurze Politycznym KC, równolegle sekretarz KW PZPR w województwie katowickim.

Wicepremier ds. ekonomicznych od 1983 roku. Poseł na Sejm w latach 1985–1989. 6 listopada 1985 roku – po mianowaniu Wojciecha Jaruzelskiego na funkcję Przewodniczącego Rady Państwa – powołany na Prezesa Rady Ministrów….. Z powodu porażki w referendum 19 września 1988 roku Messner złożył dymisję z funkcji premiera. Kandydował bez powodzenia na posła w czerwcowych wyborach z 1989 roku. W Biurze Politycznym pozostawał do X plenum KC PZPR w grudniu 1988 roku, kiedy to Wojciech Jaruzelski przeprowadził rekonstrukcję BP…Po 1989 roku powrócił do działalności naukowej. Jest autorem licznych książek i publikacji z zakresu ekonomii, przede wszystkim zastosowań informatyki w ekonomii i rachunkowości. Ostatnia publikacja książkowa: Teoretyczne podstawy rachunkowości (Warszawa 1994). Był także przewodniczącym Komisji Egzaminacyjnej Krajowej Izby Biegłych Rewidentów, a także prezesem Stowarzyszenia Księgowych…..W 1986 został doktorem honoris causa Uniwersytetu Marcina Lutra w Halle i Wittenberdze.

Odnowienie doktoratu prof. Zbigniewa Messnera

  STOWARZYSZENIE KSIĘGOWYCH W POLSCE

Ponad pół wieku mięło od dnia obrony pracy doktorskiej przez prof. Zbigniewa Messnera (27 czerwca 1961 r.) na Wydziale Przemysłu Wyższej Szkoły Ekonomicznej w Katowicach. Profesor osiągnął w życiu wiele sukcesów naukowych i pedagogicznych. Wypromował  ponad 500 magistrów i dyplomowanych ekonomistów,   20 doktorów nauk ekonomicznych, zrecenzował 27 prac doktorskich, 10 rozpraw habilitacyjnych, 15 wniosków o nadanie tytułu naukowego profesora, opublikował ponad 200 prac i artykułów naukowych. Prowadził również intensywną działalność polityczną i społeczną. Wiele Profesorowi zawdzięcza środowisko księgowych i biegłych rewidentów, na rzecz których od wielu lat pracuje. Od 1957 roku prof. Zbigniew Messner jest członkiem Stowarzyszenia Księgowych w Polsce, a od 2003 r. jego prezesem.Decyzja Senatu Uniwersytetu Ekonomicznego w Katowicach o odnowieniu doktoratu jest wyrazem uznania dla wybitnych wychowanków Uczelni. To szczególna forma uhonorowania przez władze uczelni, z którą prof. Zbigniew Messner jest związany od  początków swojej kariery naukowej.

Człowiek spoza układów

Jan Cofałka – Przegląd 11/2009

…..Od studenta do rektora

W 1948 r. jest już na studiach. Studiuje, a potem pracuje, ciągle na tej samej uczelni, która kilka razy zmieniała nazwę. Po wojnie było to prywatne, powstałe jeszcze w 1937 r., Wyższe Studium Nauk Społeczno-Gospodarczych w Katowicach. Na pierwszym roku płaci więc czesne. Po roku szkołę upaństwowiono i nazwano Wyższą Szkołą Administracji Gospodarczej. Potem przemianowano ją na Wyższą Szkołę Ekonomiczną, od 1974 r. staje się Akademią Ekonomiczną im. Karola Adamieckiego.
W 1951 r. kończy studia pierwszego stopnia, licencjackie. Studia magisterskie musi robić na WSE w Krakowie, bo katowicka uczelnia nie miała jeszcze uprawnień magisterskich. Po studiach zostaje asystentem na macierzystej uczelni. W 1961 r. doktoryzuje się, a w 1969 r. przygotowuje pierwszą na swojej uczelni habilitację. Tytuł profesora nadzwyczajnego otrzymuje w 1972 r., a zwyczajnego w 1977 r. Od 1968 do 1975 r. jest prorektorem, a następnie rektorem macierzystej uczelni.
Wtedy jednak rektorem było się z nominacji, więc kiedy w burzliwym roku 1981, w pierwszych wolnych wyborach, w tajnym głosowaniu (był jednym z sześciu z ponad 90 nominowanych rektorów, których w ten sposób wybrano) wybrano go na rektora ponownie, miał prawo odczuwać z tego powodu satysfakcję.
Jeszcze bardziej będzie cenił fakt wybrania go na kierownika Katedry Rachunkowości, kiedy po dziesięciu latach, z ponabijanymi w Warszawie guzami, powraca na macierzystą uczelnię.

Premier w skrajnych warunkach

Profesor był cenionym uczonym, miał mocną pozycję na uczelni, poparcie kadry naukowej i społeczności akademickiej oraz ułożone, stabilne życie rodzinne, co wysoko cenił. Wcześniej odmawiał przyjęcia proponowanych mu stanowisk.

Nie żyje Zbigniew Messner

interia.pl..

.w Warszawie zmarł profesor Zbigniew Messner, ekonomista – premier w latach 1985-1988. Miał 84 lata…Zbigniew Messner był między innymi rektorem Akademii Ekonomicznej w Katowicach, na której doktoryzował się i uzyskał profesurę. Od 1981 roku zasiadał w Biurze Politycznym Komitetu Centralnego PZPR, kierował Komitetem Wojewódzkim partii w Katowicach

Zbigniew Messner był między innymi rektorem Akademii Ekonomicznej w Katowicach, na której doktoryzował się i uzyskał profesurę. Od 1981 roku zasiadał w Biurze Politycznym Komitetu Centralnego PZPR, kierował Komitetem Wojewódzkim partii w Katowicach

Zbigniew Messner był między innymi rektorem Akademii Ekonomicznej w Katowicach, na której doktoryzował się i uzyskał profesurę. Od 1981 roku zasiadał w Biurze Politycznym Komitetu Centralnego PZPR, kierował Komitetem Wojewódzkim partii w Katowicach.

Czytaj więcej na http://fakty.interia.pl/polska/news-nie-zyje-zbigniew-messner,nId,1087854?utm_source=paste&utm_medium=paste&utm_campaign=firefox

Zbigniew Messner był między innymi rektorem Akademii Ekonomicznej w Katowicach, na której doktoryzował się i uzyskał profesurę. Od 1981 roku zasiadał w Biurze Politycznym Komitetu Centralnego PZPR, kierował Komitetem Wojewódzkim partii w Katowicach.Czytaj więcej na http://fakty.interia.pl/polska/news-nie-zyje-zbigniew-messner,nId,1087854?utm_source=paste&utm_medium=paste&utm_campaign=firefox

 

Barbara Niemiec – pedagog, wierna ideałom Sierpnia 1980

baner krzywdzeni

Barbara  Niemiec w Encyklopedii Solidarności :

Barbara Krystyna Niemiec, ur. 13 VII 1943 w Krakowie. Absolwentka Uniwersytetu Jagiellońskiego, Wydz. Polonistyki (1966), doktorat (1977).

1966-1970 asystent w Katedrze Językoznawstwa Ogólnego UJ. W III 1968 uczestniczka demonstracji studenckich, następnie strajku absencyjnego. 1970-1974 bibliotekarka i nauczycielka języka polskiego w SP nr 93 i 68 w Krakowie, 1977-1979 adiunkt w Instytucie Kształcenia Nauczycieli i Badań Oświatowych, 1979-2003 (z przerwą 1990-1995) adiunkt w Instytucie Pedagogiki UJ.

Od IX 1980 w „S”, członek Komitetu Założycielskiego na Wydziale Filozoficzno-Historycznym UJ, następnie KZ, przewodnicząca koła w Instytucie Pedagogiki.

Od 14 XII 1981 uczestniczka strajku absencyjnego na UJ (trwał do 24 XII 1981, oficjalnie nie odwołany); 17 XII 1981 uczestniczka demonstracji na Rynku Głównym w Krakowie. XII 1981 – 1989 organizatorka pomocy dla internowanych i represjonowanych. Od 1982 członek TKZ UJ, działaczka MKS Kraków (łączniczka z zakładami w Krakowie-Śródmieściu), następnie RKS. 1982-1983 redaktor podziemnego pisma „Wolna Myśl”, 1982-1989 „Kroniki Małopolskiej”, organizatorka kolportażu pism podziemnych (m.in. „Kroniki Małopolskiej”, „Wolnej Myśli”, „Hutnika”, „Biuletynu Małopolskiego”, „Tygodnika Mazowsze”, „Głosu Wolnego Wolność Ubezpieczającego”). 1985-1988 wykładowca Chrześcijańskiego Uniwersytetu Robotniczego im. kard. Stefana Wyszyńskiego w Krakowie-Mistrzejowicach, w 1986 współorganizatorka Komitetu Solidarności Nauki; w 1988 uczestniczka przygotowań do strajku w Hucie im. Lenina. Od X 1988 członek Komitetu Założycielskiego „S” na UJ, który w XI 1988 złożył w Sądzie Wojewódzkim w Krakowie wniosek o rejestrację, 29 XII 1988 w delegacji na rozprawę rewizyjną przed Sądem Najwyższym (SW oddalił rewizję).

1990-1995 członek KZ UJ, 1990-1995 delegat na kolejne WZD Regionu Małopolska, 1990-1992 sekretarz ZR, 1992-1995 członek Prezydium. 1990-1995 delegat na kolejne KZD, 1990-1992 członek KK, 1991-1992 wiceprzewodnicząca „S”, w IV 1995 podczas V WZD (22-23 IV 1995) ponownie wybrana na delegata na KZD, od VI 1995 członek KK, 9 XII 1995 na Nadzwyczajnym WZD pozbawiona funkcji delegata, w VI 1996 KZD odrzucił wniosek o odwołanie z KK. 1991-1993 sędzia Trybunału Stanu. W 1994 kierowała zespołem „S” ds. zbadania akt Stasi. 1995-1999 członek Rady Programowej Polskiego Radia w Krakowie. 1995-2000 redaktor „Tygodnika Solidarność”. Od 2003 adiunkt w Wyższej Szkole Filozoficzno-Pedagogicznej Ignatianum w Krakowie, Wydz. Pedagogiczny, Katedra Pedagogiki Społeczno-Opiekuńczej). 1996-1998 w ROP, od 2005 LPR. 22 VI 2005 współzałożycielka i członek małopolskiej grupy Ujawnić Prawdę. Publicystka, autorka prac naukowych. Współzałożycielka i wiceprzewodnicząca Komitetu Opieki nad Miejscami Zbrodni Komunizmu. Współpracowniczka Katolickiego Stowarzyszenia Civitas Christiana i duszpasterstwa Nauczycieli Diecezji Przemyskiej.

Odznaczona Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski (2006).

28 IV 1983 – 6 III 1984 rozpracowywana przez Wydz. V KW MO/WUSW w Krakowie w ramach SOS krypt. Ratusz; od 27 II 1984 przez Wydz. III-1 WUSW w Krakowie w ramach KE krypt. Marysia; 25 XI 1985 – 31 I 1990 przez Wydz. III-1/ Inspektorat 2 WUSW w Krakowie w ramach SOR krypt. Marysia.

Akta mówią prawdę

Dziennik Polski 22.02.2006

…..Naprawdę nie ma znaczenia, o czym ci ludzie mówili swym mocodawcom, czy robili to raz na rok, czy trzy razy w tygodniu, czy co godzinę, czy bardzo tego chcieli - mówi dr Barbara Niemiec, wieloletni pracownik naukowo-dydaktyczny UJ. – Ważne, że podjęli taką decyzję. W moim przypadku ma to szczególne znaczenie, bo byli to wychowawcy młodzieży. Drugą rzeczą, jeszcze gorszą jest to, że nie umieli ocenić swojego grzechu i próbować wyjść z kręgu zła. Wciąż w nim tkwią – dodała.

W jej ocenie nazwiska byłych tajnych współpracowników trzeba podawać do wiadomości publicznej, bo ujawnieni nie staną się już “przedmiotem gry” prowadzonej przez różne osoby, m.in. w mediach. Zaapelowała też do dziennikarzy, by nie upubliczniali nazwisk, na które nie ma not odtajniających, wydanych przez IPN. – Jeśli dziennikarze to robią, naruszają zasady etyki - mówiła…..

Odeszła Barbara Niemiec

Zarząd Regionu Małopolskiej ‘ Solidarności’

Z wielkim żalem żegnamy
dr Barbarę Niemiec

ps. „Marysia”, dobrego jak chleb człowieka, wielka patriotkę,
przedstawicielkę niezależnych polskich mediów, wychowawczynię młodych kadr wolnej Polski.

Współzałożycielkę „Solidarności” na Uniwersytecie Jagiellońskim, w stanie wojennym aktywną działaczkę podziemnych struktur związku na UJ, członka MKS Kraków, a następnie RKS Małopolska, Redaktora podziemnej “Kroniki Małopolskiej” oraz wielu innych pism drugiego obiegu.

Wiceprzewodniczącą Zarządu Regionu Małopolska i wiceprzewodniczącą Komisji Krajowej NSZZ „Solidarność”, odznaczoną Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski i medalem „Za Zasługi dla Małopolskiej Solidarności”

Wspominając Twą służbę dla ludzi, tych najbardziej poszkodowanych przez komunę i układ okrągłostołowy obiecujemy, że będziemy wierni Polsce i ideałom Sierpnia 1980!

W imieniu pogrążonej w żałobie Małopolskiej „Solidarności”
Wojciech Grzeszek

Nabożeństwo pogrzebowe zostanie odprawione w dniu 15 stycznia br. o godz. 10:00 w Kościele Miłosierdzia Bożego w Krakowie, ul. Bandurskiego 12, po czym nastąpi odprowadzenie na miejsce wiecznego spoczynku na Cmentarz Rakowicki.

8 stycznia br. w Krakowie zmarła dr Barbara Niemiec, emerytowany pracownik naukowy Uniwersytetu Jagiellońskiego i Wyższej Szkoły Filozoficzno-Pedagogicznej Ignacjanum w Krakowie, wieloletnia nauczycielka języka polskiego z krakowskich szkołach podstawowych, uczestniczka marca 1968 i współzałożycielka NSZZ „Solidarność” na Uniwersytecie Jagiellońskim. Po wprowadzeniu stanu wojennego uczestniczka wszystkich demonstracji oraz członkini tajnych struktur solidarnościowych na Uniwersytecie i w Krakowie – wiceprzewodnicząca RKS (pseudonim „Marysia”), redaktorka niezależnych wydawnictw „Wolna Myśl” i „Kroniki Małopolskiej”, organizatorka kolportażu wydawnictw nielegalnych.

W latach 1981-1989 współpracowała z Arcybiskupim Komitetem Pomocy Więzionym i Internowanym, w latach 1985-1989 wykładowczymi Chrześcijańskiego Uniwersytetu Robotniczego im. Kardynała Stefana Wyszyńskiego w Krakowie – Mistrzejowicach. W 1988 r. uczestniczyła w przygotowaniach do strajku w Hucie im. Lenina w Nowej Hucie, a pod koniec tego roku występowała wraz z innymi członkami podziemnych struktur przed Sądem Najwyższym w Warszawie w sprawie ponownej rejestracji Związku.

W legalnie już działającym NSZZ „Solidarność” pełniła wiele ważnych funkcji, w tym sekretarza i wiceprzewodniczącej Zarządu Regionu Małopolska oraz wiceprzewodniczącej Komisji Krajowej (1991-1992). W latach 1993-1995 była redaktorem naczelnym „Tygodnika Solidarność Małopolska”, uczestniczyła też w pracach Społecznej Komisji Konstytucyjnej, kierowała zespołem „S” ds. zbadania akt Stasi, w latach 1991-1993 była sędzią Trybunału Stanu. W latach 1995-2000 publicystka „Tygodnika Solidarność” oraz członkini Rady programowej Polskiego Radia w Krakowie. Współzałożycielka i wiceprzewodnicząca Komitetu Opieki na Miejscami Zbrodni Komunizmu, publicystka i autorka prac naukowych, współzałożycielka małopolskiej grupy „Ujawnić prawdę”.

Za swoją działalność była odznaczona Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski oraz medalem „Za zasługi dla Małopolskiej Solidarności”.

W jej osobie „Solidarność” i inne związane z nią ruchy i organizacje utraciły człowieka wyjątkowo wrażliwego na krzywdę ludzką, wiernego ideałom Sierpnia 1980 oraz wielką patriotkę.

2013 in review

The WordPress.com stats helper monkeys prepared a 2013 annual report for this blog.

Here’s an excerpt:

The Louvre Museum has 8.5 million visitors per year. This blog was viewed about 140,000 times in 2013. If it were an exhibit at the Louvre Museum, it would take about 6 days for that many people to see it.

Click here to see the complete report.

Follow

Otrzymuj każdy nowy wpis na swoją skrzynkę e-mail.

Join 39 other followers