Kazimierz Buchała – współtwórca krakowskiej szkoły prawa karnego ,”Magister”

baner-czlowiek-nauki3

Kazimierz Buchała w Wikipedii

Kazimierz Buchała (ur. 6 lutego 1924 w Gierałtowicach, zm 7 września 2002) – polski prawnik, pracownik naukowy Uniwersytetu Jagiellońskiego w Krakowie, profesor nauk prawnych specjalizujący się w prawie karnym materialnym, sędziaadwokat, sędzia Trybunału Konstytucyjnego

Absolwent Wydziału Prawa UJ (1950). Uzyskał stopień naukowy doktora nauk prawnych w 1959, a w 1964 doktora habilitowanego. W 1972 uzyskał tytuł profesora nadzwyczajnego, a w 1977 profesora zwyczajnego.

Sędzia Sądu Wojewódzkiego w Krakowie w latach 1951-1952.Wpisany na listę adwokatów w 1953. Od 1953 do 1967 Dziekan Okręgowej Rady Adwokackiej w Krakowie. W latach siedemdziesiątych oraz w latach 19831986 członek Prezydium Naczelnej Rady Adwokackiej (w latach 19811983 Prezes Prezydium).

Kierownik Katedry Prawa Karnego Wydziału Prawa UJ od 1967Dziekan Wydziału Prawa Uniwersytetu Jagiellońskiego w latach 19681972. Od1970 do 1982 dyrektor Instytutu Prawa Karnego. Członek Rady Konsultacyjnej przy Przewodniczącym Rady Państwa PRL Wojciechu Jaruzelskim z ramienia PZPR.

Członek Komitetu Nauk Prawnych Polskiej Akademii Nauk i Rady Legislacyjnej przy Prezesie Rady Ministrów. Sędzia Trybunału Konstytucyjnego w latach 19851989.

Autor ponad 200 publikacji naukowych z zakresu prawa karnego.

———–

Komunikat  

   

W wieku 78 lat zmarł profesor dr hab. Kazimierz Buchała – sędzia Trybunału Konstytucyjnego w stanie spoczynku.Wybitny prawnik i uczony, autor ponad 200 publikacji naukowych z zakresu prawa karnego, współtwórca krakowskiej szkoły prawa karnego. Pełnił funkcję Prezesa Naczelnej Rady Adwokackiej, kierownika Katedry Prawa Karnego Uniwersytetu Jagiellońskiego, dziekana Wydziału Prawa UJ. Był członkiem Komitetu Nauk Prawnych PAN oraz członkiem Rady Legislacyjnej przy Prezesie Rady Ministrów. Profesor Buchała był sędzią pierwszego składu Trybunału Konstytucyjnego w latach 1985-1989. W Collegium Maius wystawiony został, zgodnie z tradycją Uniwersytetu Jagiellońskiego, portret zmarłego prof. Kazimierza Buchały. Autorem portretu jest Waldemar Świerzy.

———–

Filip Musiał – Zaufani towarzysze

LK “Magister”

Również inny znany krakowski adwokat i członek PZPR został zwerbowany w charakterze właściciela lokalu kontaktowego.
W 1958 roku funkcjonariusze Inspektoratu Departamentu I SB
w Krakowie pozyskali w charakterze “punktu adresowego”
Kazimierza Buchałę. Na jego adres przychodziła konspiracyjna korespondencja wywiadu SB. Jak podkreślał w sierpniu 1961 roku starszy oficer operacyjny Wydziału III kpt. Faltus, w 1959 r. zrezygnowano z wymienionego ze względów nieodpowiadających w dalszym ciągu Departamentowi I MSW.

Faltus pragnął jednak nawiązać kontakt z Buchałą – wówczas asystentem na Wydziale Prawa UJ, aby go wykorzystać do rozpracowania prof. Adama Vetulaniego – w tym czasie kierownika Katedry Historii Państwa i Prawa Polskiego na tym samym wydziale. Działania funkcjonariusza SB były zgodne z obowiązującą od lipca 1960 r. “Instrukcją o podstawowych środkach i formach pracy operacyjnej SB”. Zapisano w niej, że w pewnych wypadkach natrafimy na ludzi, którzy dawniej związani byli ściślejszą współpracą ze Służbą Bezpieczeństwa. O ile mamy o nich dobrą opinię, należy wykorzystać ich możliwości.

Faltus spotkał się z Buchałą po raz pierwszy 31 sierpnia 1961 roku Już wówczas przyszły dziekan Wydziału Prawa scharakteryzował swych kolegów, dzieląc pracowników wydziału na “grupę katolicką” oraz “grupę materialistów”. Faltus po spotkaniu zanotował: Ponieważ w rozmowie wykazał się chętny do przekazywania wiadomych mu okoliczności zaproponowałem mu czy mógłby nam udzielić pomocy w rozeznaniu tego środowiska,  w którym przebywa a widzi, że osoby te postępują niewłaściwie. Wyraził swe chęci i w większym stopniu jak do tej pory zwróci na nie uwagę. Uzgodniono, że po jakimś czasie przedzwonimy do niego i umówi się kolejne spotkanie, na co wyraził zgodę.

Bliski przyjaciel

W lutym 1962 roku Buchałę przejął od Faltusa kpt. Józef Mielecki. Klasyfikowany w dokumentacji operacyjnej jako b. t.w. (były tajny współpracownik) Buchała udzielał informacji na temat “grupy katolików” z Wydziału Prawa UJ. Wykorzystywano je w prowadzonej od 1959 roku sprawie krypt. “Wenecja” – wymierzonej przeciwko krakowskim uczonym, których SB podejrzewała o kontakty z emigracyjnym Polskim Stronnictwem Ludowym i prof. Stanisławem Kotem.

Od maja 1962 r. “Magister” przekazywał również Mieleckiemu informacje o środowisku adwokackim. Mielecki podkreślał lojalność donosiciela wobec SB pisząc, że pytany o jednego z aplikantów źródło “Magister” oświadczył, że ob. Dyka Zbigniew to jego bliski przyjaciel i może go dokładnie scharakteryzować.
W przypadku Buchały formalizacja współpracy nie była potrzebna – Mielecki i bez tego uzyskiwał od niego niezbędne do działań operacyjnych informacje.

Łączność “Magistra” z Mieleckim z różnym natężeniem spotkań utrzymywała się z pewnością do marca 1971 roku. W związku ze zmianami w języku operacyjnym SB od 1967 roku w dokumentach operacyjnych klasyfikowano go jako pomoc obywatelską (po), od 1969 r. jako kontakt poufny (k.p.), a od 1970 roku jako kontakt operacyjny (k.o.). Pisano już zatem o spotkaniach nie z b. t.w. “Magister”, ale z po, k.p., a później k.o. “KB”.

Od końca lat 60. ówczesny dziekan Rady Adwokackiej w Krakowie przekazywał informacje dotyczące głównie krakowskich adwokatów. Według notatki służbowej z października 1968 roku na przedstawionej mu liście literą “Ż” oznaczał adwokatów pochodzenia żydowskiego. Z końcem 1969 roku udzielał SB pomocy w dostaniu się do pomieszczeń Zespołu Adwokackiego nr 4 – co wiązało się z prowadzoną inwigilacją adwokata Kazimierza Ostrowskiego.

Tekst ukazał się w książce Polska konfidencka (Kraków 2006) w serii Instytutu Pamięci Narodowej i Ośrodka Myśli Politycznej „Z archiwów bezpieki – nieznane karty PRL”. Pierwodruk: F. Musiał, Zaufani towarzysze, “Dziennik Polski”, 29 VII 2005. Filip Musiał

 

 

Advertisements

Odpowiedzi: 9

  1. Cyt. „Prof. Dr Hab. Kazimierz Buchała-wybitny prawnik i uczony”-jest napisane oczywiście z założeniem, ze prawo to dziedzina naukowa. Wystarczy zerknąć na funkcjonowanie przepisów prawnych i pracę wymiary sprawiedliwości, zeby zacząć się pokładać ze śmiechu, ajk się czyta podobne eufemizmy. W istocie bowiem wiadomo, ze wiele zależy od tzw. interpretacji przepisów, a jak słyszałem od pewnego znajomego, który pracuje w środowisku prawniczym – prawo służy trzem osobom: sędziemu, prokuratorowi i adwokatowi.

  2. Uniwersytet Jagielloński z okupacja w tle

    http://niepoprawni.pl/blog/2171/uniwersytet-jagiellonski-z-okupacja-w-tle

    W 1958 roku funkcjonariusze Inspektoratu Departamentu I SB w Krakowie pozyskali w charakterze “punktu adresowego” Kazimierza Buchałę. Na jego adres przychodziła konspiracyjna korespondencja wywiadu SB. Jak podkreślał w sierpniu 1961 roku starszy oficer operacyjny Wydziału III kpt. Faltus, w 1959 r. zrezygnowano z wymienionego ze względów nieodpowiadających w dalszym ciągu Departamentowi I MSW……………………..
    Tekst ukazał się w książce Polska konfidencka (Kraków 2006) w serii Instytutu Pamięci Narodowej i Ośrodka Myśli Politycznej „Z archiwów bezpieki – nieznane karty PRL”.

  3. Szukam kontaktu z synem Januszem Buchałą i z jego bratem który mieszka w jaworznie . Wiadomość rodzinna z panny . DOMAŃSKA JÓZEFA (opiekunka w latach dzieciństwa z Frydrychowic) z męża Kolasa Józefa Głębowice

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Log Out / Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Log Out / Zmień )

Facebook photo

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Log Out / Zmień )

Google+ photo

Komentujesz korzystając z konta Google+. Log Out / Zmień )

Connecting to %s

%d bloggers like this: