Tadeusz Porębski – ‚wzorowy wychowawca młodzieży’ z komisji dyscyplinarnej r. 1968 (Politechnika Wrocławska)

baner człowiek nauki

Tadeusz Porębski w Wikipedii  

Tadeusz Porębski (ur. 16 kwietnia 1931, zm. 17 lipca 2001) – poseł na Sejm PRL VIII i IXkadencji z ramienia PZPR, od czerwca 1988 wicemarszałek Sejmu.

Studiował w latach19511956 na Wydziale Mechanicznym Politechniki Wrocławskiej. W roku 1961 uzyskał stopień doktora nauk technicznych. W roku 1965 został docentem, a w roku 1969 otrzymał tytułprofesora.

Specjalizował się w mechanice ciała stałego, zwłaszcza w zakresie zmęczenia materiałów. Był kierownikiem Zakładu Zmęczenia Materiałów, a także kierownikiem Centralnego Laboratorium Wytrzymałości Materiałów.

W roku 1968 był członkiem uczelnianej komisji dyscyplinarnej Politechniki Wrocławskiej odpowiedzialnej za sankcje w stosunku do studentów, którzy brali udział w antykomunistycznych protestach marcowych i majowych we Wrocławiu. Typową karą dla zbuntowanych studentów było wyrzucenie ze studiów i powołanie do wojska[1].

Był rektorem (1969-1980) Politechniki Wrocławskiej, posłem na Sejm (1980-1989) i członkiem Komitetu Centralnego PZPR, a w latach 1981-1988 członkiem Biura Politycznego KC PZPR.

Od 1994 r. pracował w Centralnym Instytucie Ochrony Pracy w Warszawie.

—————

Przemówienie, które wygłosił prof. Wacław Kollek na pogrzebie prof. Tadeusza Porębskiego  

Pryzmat 146  

W imieniu społeczności Wydziału Mechanicznego, Rady Wydziału i własnym żegnam drogiego nam i powszechnie cenionego i podziwianego Profesora.

Pozwalam sobie w tym miejscu przypomnieć osiągnięcia naukowe i dydaktyczne Profesora, bowiem osiągnięcia organizacyjne i działalność państwowa jest nam znana i wysoko ceniona.

Studia wyższe ukończył na Wydziale Mechanicznym Politechniki Wrocławskiej w roku 1956. Stopień doktora nauk technicznych uzyskał w 1961 roku a doktora habilitowanego w 1965 roku. W 1969 roku Rada Państwa nadała Mu tytuł naukowy profesora…

Profesor Tadeusz Porębski reprezentował najwyższe walory moralne, Jego postać jako Profesora i wychowawcy młodzieży była zawsze nienaganna i pod każdym względem wzorowa. Był On cenionym wychowawcą, wzorem człowieka wielkiej wiedzy i szerokich horyzontów.

———–

Wywiad z Wacławem Jakackim – jednym z organizatorów strajku okupacyjnego na PWr w marcu 1968

Pryzmat 140  

Po wyjściu z więzienia zostałem oddany do dyspozycji pełnomocnika ds. zatrudnienia działającego na PWr. Dostałem nakaz pracy do „Elwro” na trzy lata. Można powiedzieć, że zostałem łagodnie potraktowany w porównaniu z innymi, bo w tym czasie był to najnowocześniejszy zakład elektroniczny w Polsce. Na początku trafiłem do wydziału, na którym uruchamianoOdrę 1204, a potem 1304. Później przez kilka lat byłem członkiem zespołu konstruującego procesor Riada. Była to wielka przygoda dla absolwenta Konstrukcji maszyn matematycznych.

Po czterech czy pięciu latach interesowałem się możliwością zatrudnienia na PWr. Nieoficjalnymi kanałami dowiedziałem się, że mógłbym być przyjęty z zastrzeżeniem, że nie mogę pełnić żadnych funkcji dydaktycznych (w tym czasie rektorem był prof. Tadeusz Porębski, który w czasie marca `68 był przeciwny strajkowi). Czyli mógłbym zostać jedynie pracownikiem technicznym.

—————

DOLNOŚLĄSKI MARZEC ’6 -ANATOMIA PROTESTU

WŁ O D Z I M I E R Z  S U L E J A

IPN, 2006

 

Rektor nie rzucał słów na wiatr. Niezwłocznie rozpoczęła pracę specjalna,
powołana w porozumieniu z Ministerstwem Oświaty i Szkolnictwa
Wyższego, Komisja Dyscyplinarna31, wydająca swe werdykty (na podstawie
materiałów fotografi cznych dostarczonych przez SB i zeznań składanych
podczas przesłuchań przez uczestników manifestacji)32 od 10 maja
do 5 czerwca. O zamiarach komisji już w momencie rozpoczęcia jej pracy
sekretarz KU PZPR informował miejscową SB
Rektor nie rzucał słów na wiatr. Niezwłocznie rozpoczęła pracę specjalna,
powołana w porozumieniu z Ministerstwem Oświaty i Szkolnictwa
Wyższego, Komisja Dyscyplinarna31, wydająca swe werdykty (na podstawie
materiałów fotografi cznych dostarczonych przez SB i zeznań składanych
podczas przesłuchań przez uczestników manifestacji)32 od 10 maja
do 5 czerwca. O zamiarach komisji już w momencie rozpoczęcia jej pracy
sekretarz KU PZPR informował miejscową SB
(O wyjątkowości komisji świadczył jej skład: przewodniczył prorektor prof. Hilary Gumienny, a zasiadali w niej pozostali prorektorzy, czyli prof. Andrzej Kordecki, prof. Henryk Kuczyński i doc. Tadeusz Porębski, I sekretarz KU PZPR dr Bogusław Kędzia oraz doc. Wacław Kasprzak)….
Do zmian, choć wydłużonych w czasie, doszło także na politechnice – prof. Tadeusz Porębski, prorektor od stycznia 1968 r., zastąpił na stanowisku rektora prof. Szparkowskiego dopiero w marcu 1969 r. ( S. 346)

Reklamy

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Wyloguj / Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Wyloguj / Zmień )

Zdjęcie na Facebooku

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Wyloguj / Zmień )

Zdjęcie na Google+

Komentujesz korzystając z konta Google+. Wyloguj / Zmień )

Connecting to %s

%d blogerów lubi to: