Roman Zimand – literat, z komunisty- opozycjonista, internowany, twórca „wykształciucha”

baner krzywdzeni

Roman Zimand w Encyklopedii  Solidarności

ur. 16 XI 1926 we Lwowie, zm. 8 IV 1992 w Warszawie.

1940 deportowany do Kazachstanu, 1945 powrócił do Polski. 1945-1948 członek PPR, 1948-1957 członek PZPR (wykluczony za rewizjonizm), aktywista organizacji młodzieżowych. 1946-1948 student Wydziału Humanistycznego Uniwersytetu Wrocławskiego, student Politechniki Wrocławskiej, 1948-1952 student filozofii na UW. 1951-1954 wykładał materializm historyczny i estetykę marksistowską na UW, ASP i w Instytucie Kształcenia Kadr Naukowych przy KC PZPR. 1954-1956 dziennikarz „Trybuny Ludu”, 1956-1957 „Po prostu”.

1957-1962 współpracownik z Klubem Krzywego Koła. Od 1958 w IBL PAN. 1968 obserwator procesów politycznych, kolporter nielegalnych książek przywożonych przez tzw. taterników, wysyła na Zachód informacje o sytuacji w Polsce.

1971 organizator społecznej obrony J. i R. Kowalczyków. 1976 autor publikacji w wydawnictwach podziemnych i emigracyjnych. Uczestnik spotkań Towarzystwa Kursów Naukowych.

Od 1980 w „S”, współzałożyciel Towarzystwa Krzewienia i Popierania Nauki. 1981 organizator sesji naukowej w IBL PAN o polskiej literaturze emigracyjnej (Literatura źle obecna).

13 XII 1981 – V 1982 internowany w Białołęce i Jaworzu, gdzie wybrano go rektorem obozowego uniwersytetu. 1982-1986 opiekun merytoryczny (wraz z A. Brodzką i J. Sławińskim) seminarium w IBL PAN:Zaniedbania historyków literatury, sprowadzał sprzęt poligraficzny zza granicy, kolporter wydawnictw niezależnych. 1984-1989 redaktor (z J. Sławińskim) „Almanachu Humanistycznego” (1989 nagroda Komitetu Kultury Niezależnej).

1989 inicjator (z C. Bieleckim) Porozumienia ponad Podziałami.

————-

W Encyklopedii ONET – Portal wiedzy

Zimand Roman, pseudonim Leopolita (1926-1992), krytyk, historyk literatury, publicysta. Od 1940 przebywał na zesłaniu w Kazachstanie, 1945 powrócił do kraju. 1956-1957 redaktor tygodnika Po prostu. Od 1958 pracował w Instytucie Badań Literackich PAN (1992 mianowany profesorem).

Związany po wojnie z ideologią komunistyczną, w latach 70. zaczął współpracować z opozycją demokratyczną. Współpracownik paryskiejKultury, gdzie publikował pod pseudonimem Leopolita. Po wprowadzeniustanu wojennego 1981 internowany.

————

Teczka pracy konsultanta „Olchy” Joanna Siedlecka04.08.2007r.
Rzeczpospolita

74-letni dziś Wacław Sadkowski wstąpił do partii w 1956 roku, gdy wielu pisarzy właśnie z niej odchodziło, i pozostał do końca, jako jeden z najbardziej jej oddanych.

Szkodził też ewidentnie kolegom, rozszyfrowując dla SB pseudonimy, pod którymi pisywali w podziemiu lub w „zachodnich, dywersyjnych ośrodkach”, np. Romana Zimanda, czyli „Leopolity”,

———-

Kim jest „wykształciuch”? Dorn wyjaśnia

GW

Słowo „wykształciuch” w języku polskim stworzone zostało przez Romana Zimanda jako tłumaczenie rosyjskiego pojęcia „obrazowańszczina”, wymyślonego przez Aleksandra Sołżenicyna. Określa ono ludzi, który zdobyli formalne wykształcenie (ros. obrazowanie – wykształcenie), ale nie są w stanie sprostać ideałom inteligenckiego powołania.

Reklamy

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Wyloguj / Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Wyloguj / Zmień )

Facebook photo

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Wyloguj / Zmień )

Google+ photo

Komentujesz korzystając z konta Google+. Wyloguj / Zmień )

Connecting to %s

%d blogerów lubi to: