Tadeusz Hanausek – prawnik, kryminalistyk, b. I sekretarz KU PZPR UJ niezidentyfikowany w biogramach

baner człowiek nauki

Prof. zw. dr hab. Tadeusz Hanausek (1931-2002)

Alma Mater Nr 42/2002

15 kwietnia 2002 r. zmarł prof. zw. dr hab. Tadeusz Hanausek, były wieloletni kierownik Katedry Kryminalistyki Uniwersytetu Jagiellońskiego, były dziekan Wydziału Prawa i Administracji UJ, znakomity prawnik i kryminalistyk, „ojciec naukowy” kilku pokoleń kryminalistyków polskich. Zaledwie rok upłynął od radosnych obchodów Jego 70. urodzin, kiedy to w auli Collegium Maius czciliśmy Jubilata sesją naukową i księgą pamiątkową pt. Nauka wobec przestępczości… („Alma Mater”, 32/2001, s. 39). Urodził się 28 stycznia 1931 r. w Krakowie. Po zdaniu, w 1949 r., matury w II Państwowym Gimnazjum im. Św. Jacka w Krakowie, wstąpił na Wydział Prawa Uniwersytetu Jagiellońskiego. Studia te ukończył w 1953 r. uzyskując stopień magistra prawa i podjął pracę jako asesor w Prokuraturze Dzielnicy Nowa Huta w Krakowie. W 1954 r. rozpoczął studia aspiranckie w Katedrze Prawa Karnego UJ, gdzie w 1957 r. został starszym asystentem. W 1960 r., na podstawie rozprawy pt. Przestępstwo indywidualnego narażenia na niebezpieczeństwo życia i zdrowia w polskim kodeksie karnym z 1932 r., uzyskał stopień naukowy doktora nauk prawnych i został powołany na stanowisko adiunkta w Katedrze Prawa Karnego UJ. Habilitował się 6 lat później na podstawie książki pt. Przemoc jako forma działania przestępnego (nakładem Uniwersytetu Jagiellońskiego, Kraków 1966), książki, którą On sam uważał za najlepszą w swoim dorobku, a która i dziś, po blisko 40 latach, niewiele straciła na aktualności.

W 1966 r. został powołany na stanowisko docenta w Katedrze Prawa Karnego UJ. Po śmierci ówczesnego kierownika Zakładu Kryminalistyki UJ, prof. dra Jana Sehna, został od 1 stycznia 1966 r. powołany na stanowisko p. o. kierownika tego Zakładu (od 1984 r. Katedry), a od 1 stycznia 1967 r. – kierownika, które to stanowisko piastował nieprzerwanie przez blisko 35 lat – do 30 września 2000 r. Tytuł i stanowisko profesora nadzwyczajnego z zakresu kryminalistyki uzyskał w 1975 r., a w 1980 r. – tytuł i stanowisko profesora zwyczajnego w tym zakresie. W latach 1975-78, Profesor Tadeusz Hanausek pełnił funkcję dziekana Wydziału Prawa i Administracji UJ, a w okresie 1980-84 był dyrektorem Instytutu Prawa Karnego UJ. W latach 1973-91 pracował dodatkowo w Akademii Spraw Wewnętrznych w Warszawie, początkowo jako dyrektor Instytutu Kryminalistyki i Kryminologii, a następnie prowadził tam seminarium doktoranckie.

————–

Henryk Głębocki

SB wobec niezależnego ruchu studenckiego w Krakowie 1976-1980 – rekonesans archiwalny

Inicjatywa Małopolska im. Króla Władysława Łokietka

Jeżeli istotnie każde w praktyce wydarzenie, nieraz specjalnie sprowokowane, potencjalnie służyć mogło do przygotowywanych kombinacji operacyjnych, to należy postawić pytanie, czy i w jaki sposób SB mogła spożytkować wydarzenia, do których doszło w Krakowie po zabójstwie S. Pyjasa? Za przykład takich działań uznać można wykorzystanie śledztwa w sprawie śmierci tego studenta. Przypomnieć trzeba, że jeden z rzeczoznawców, prawnik, prof. Tadeusz Hanausek z UJ swoją opinią na temat źródła anonimów pisanych do członków „grupy Pyjasa”, skierował śledztwo w kierunku poszukiwania ich autora wśród studentów. Rezultatem tego było przejrzenie przez SB ok. 40 tys. teczek personalnych krakowskich studentów, w celu pobrania próbek pisma.60

Można sobie wyobrazić, że ci sami oficerowie SB, którzy napisali te anonimy61, otrzymali nieograniczony wgląd do ok. 40 tys. teczek ze szczegółowymi informacjami na temat studentów uczelni wyższych Krakowa. Zawarte w nich materiały, podobnie jak szczegółowe kwestionariusze, które należało wypełniać w przypadku starania się o paszport, były nieraz wykorzystywane do pracy operacyjnej SB. Mogły zostać spożytkowane nie tylko w celu sprawdzenia tożsamości i zebrania informacji o wszystkich aktywniejszych osobach, podejrzewanych choćby o cień sympatii do opozycji, duszpasterstw, Kościoła, ale prawdopodobnie również do wytypowania kolejnych kandydatów na tw. i zebrania informacji do ich werbunku lub nowych kombinacji operacyjnych.

—————

Milczanowski będzie świadkiem

Gazeta Krakowska, 19.01.2001

– Fakt posługiwania się przez SB technikami operacyjno-rozpoznawczymi, czy stosowanie dezinformacji nie mogło być w 1977 roku ujawnione organom procesowym – przyznał wczoraj przed sądem biegły kryminalistyk i ekspert pismoznawstwa, prof. Tadeusz Hanausek z UJ i potwierdził, że w 1977 roku przed śmiercią Pyjasa badał szkalujące anonimy, które były kierowane do kolegów studenta. Ekspert potwierdził ówczesną swoją opinię, że anonimy pisały dwie osoby, którym niewątpliwie zależało na izolacji i zdeprecjonowaniu Pyjasa wśród najbliższych. Anonimy wskazywały nie tylko na wrogość, ale też na nienawiść ich autorów w stosunku do osoby Pyjasa. Później dowiedziono, że anonimy pisała SB.

————–

Czy SB dezinformowała prokuraturę

Rzeczpospolita, 20.01.2001

Przesłuchiwany w piątek prof. Tadeusz Hanausek w 1977 r. był autorem opinii na temat anonimów, jakie przed śmiercią otrzymywał Stanisław Pyjas i jego znajomi. Biegły podkreślił, że nie występował w śledztwie dotyczącym śmierci studenta i nie zna jego szczegółów. – Anonimy napisano niezłą polszczyzną. Ich celem było oczernienie Stanisława Pyjasa i wyizolowanie go ze środowiska – powiedział profesor. Dodał, że autorzy anonimów (co najmniej dwóch) dysponowali dużą wiedzą na temat prywatnego życia Stanisława Pyjasa. Cechowała ich niechęć, a nawet nienawiść do oczernianego studenta, wynika z zeznań biegłego. Przyznał, że przygotowując opinię, nie wiedział, iż autorem anonimów byli pracownicy SB. Stwierdził, że nie może jednoznacznie powiedzieć, czy autorzy anonimów mogli zlecić pobicie. – Z jednej strony, przestępca, a zwłaszcza profesjonalista, nie ostrzega o zagrożeniach. Z drugiej – nie mogę wykluczyć innej ewentualności – mówił.

————–

Poczet sekretarzy Komitetu Uczelnianego PZPR Uniwersytetu Jagiellońskiego

6.11.1962

I sekretarz – Mieczysław Karaś

II sekretarz –Tadeusz Hanausek

23.10.1963

I sekretarz –Mieczysław Karaś

II sekretarz –Tadeusz Haunasek, Mieczysław Hess

14.12.1965

I sekretarz –Tadeusz Haunasek

II sekretarz –Mieczysław Hess

20.12.1986

I sekretarz – Tadeusz Hanausek

————–

Hubert Kołecki
Działalność naukowa, dydaktyczna i organizacyjna prof. dr. hab. Tadeusza Hanauska
1

„Problemy Kryminalistyki” Nr 233 (III z 2001 r.)

Profesor T. Hanausek jako wybitny kryminalistyk polski był zapraszany przez liczne zagraniczne ośrodki kryminalistyczne (uczelnie, instytuty, ogniwa resortu spraw wewnętrznych w ZSRR, NRD i Czechosłowacji) w celu wygłoszenia wykładów przedstawiających wyniki Jego -wówczas – pionierskich w krajach Europy Środkowowschodniej badań własnych. Na przykład w Czechosłowacji T. Hanausek wygłosił osiem bardzo specjalistycznych wykładów dla naukowców kryminalistyków tego kraju.

Ze względu na wiedzę i ogromne zaangażowanie profesora T. Hanau-ska w rozwój kryminalistyki w roku 1975 został on powołany na recenzenta pracy doktorskiej przygotowywanej w Akademii Spraw Wewnętrznych ówczesnego ZSRR

Reklamy

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Wyloguj / Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Wyloguj / Zmień )

Facebook photo

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Wyloguj / Zmień )

Google+ photo

Komentujesz korzystając z konta Google+. Wyloguj / Zmień )

Connecting to %s

%d blogerów lubi to: