Krzysztof Pomian – historyk na drodze: łagier-PZPR-paryska Kultura-Muzeum Europy, obronił habilitację po wyrzuceniu z UW

Krzysztof Pomian Pomian Pomian Pomian Pomian Polska – Baza ludzi nauki
prof. dr hab.  Krzysztof  Andrzej  Pomian
Dyscypliny KBN:nauki historyczne
Specjalności: historia kultury europejskiej
Miejsca pracy: Aktualne:Uniwersytet Mikołaja Kopernika; Wydział Nauk Historycznych; Katedra Historii Sztuki i Kultury
Uzyskany tytuł profesora:1998/12/29,   nauki Nauka Polska – Baza ludzi nauki
prof. dr hab.  Krzysztof  Andrzej  Pomian
Dyscypliny KBN:nauki historyczne
Specjalności: historia kultury europejskiej
Miejsca pracy: Aktualne:Uniwersytet Mikołaja Kopernika; Wydział Nauk Historycznych; Katedra Historii Sztuki i Kultury
Uzyskany tytuł profesora:1998/12/29,   nauki humanistyczne
baner krzywdzeni

prof. dr hab. Krzysztof Andrzej Pomian

Dyscypliny KBN:nauki historyczne

Specjalności: historia kultury europejskiej

Miejsca pracy: Aktualne:Uniwersytet Mikołaja Kopernika; Wydział Nauk Historycznych; Katedra Historii Sztuki i Kultury

Uzyskany tytuł profesora:1998/12/29, nauki humanistyczne

————–

Krzysztof Pomian w Wikipedii

(ur. 1934), polski filozof, historyk, eseista.

W latach 19521957 studiował na Wydziale Filozoficznym Uniwersytetu Warszawskiego; na tym samym wydziale obronił pracę doktorską (1965) i habilitacyjną (1968) oraz pracował jako adiunkt w Katedrze Historii Filozofii Narodowej. W 1968 stracił pracę na uczelni za publiczną krytykę polityki władz państwowych i partyjnych; z tego samego względu został usunięty w 1966PZPR. Do 1972 pracował w dziale rękopisów Biblioteki Narodowej, następnie wyjechał do Francji.

We Francji został w 1984 profesorem w Krajowym Ośrodku Badań Naukowych (Centre national de la recherche scientifique, CNRS). Od 1999jest także profesorem Uniwersytetu Mikołaja KopernikaToruniu, a od stycznia 2001 jest dyrektorem tworzonego w Brukseli Muzeum Europy.

Autor prac o filozofii współczesnej oraz związkach filozofii z polityką, m.in. zbioru esejów Filozofowie w kręgu polityki.

———————–

Nagroda dla prof. Krzysztofa Pomiana

Głos UMK

Prof. Krzysztof Pomian, historyk i filozof, wykładowca w Katedrze Historii Sztuki i Kultury UMK oraz Krajowym Ośrodku Badań Naukowych (CNRS) we Francji, został 28.05. br. laureatem  nagrody im. Ksawerego i Mieczysława Pruszyńskich, przyznawanej przez polski PEN Club za twórczość eseistyczną. Uroczystość odbyła się w warszawskim Domu Literatury.

Prof. Krzysztof Pomian jest wybitnym historykiem kultury, filozofem, historykiem i eseistą publikującym w języku polskim i francuskim. Urodził się w Warszawie w 1934 r. Po wybuchu wojny został wywieziony razem z rodziną do Kazachstanu. W 1946 r. wrócił do Polski.

W 1952 r. Krzysztof Pomian rozpoczął studia na Wydziale Filozoficznym Uniwersytetu Warszawskiego i wstąpił do PZPR. Należał do radykalnej lewicowej młodzieży studenckiej zwalczającej stalinizm. W październiku 1956 r. organizował wiece studenckie na Politechnice Warszawskiej. W latach sześćdziesiątych wykładał na Wydziale Filozofii UW. Po wygłoszeniu w 1966 r. krytycznego referatu o PZPR został wykluczony z partii, a kiedy dwa lata później, w marcu 1968, poparł wystąpienia młodzieży studenckiej, został usunięty z uniwersytetu wraz z 20 innymi pracownikami tej uczelni, m.in. Leszkiem Kołakowskim.

Szykanowany przez władze, w 1973 r. wyemigrował do Francji. Podjął pracę w Centre National de la Recherche Scientifique w Paryżu. Współpracował także z pismem „La Débat” oraz ze środowiskiem paryskiej „Kultury”, gdzie był jednym z najbliższych współpracowników Jerzego Giedroycia. Wspierał działalność emigracyjnej opozycji. Od stycznia 2001 r. jest dyrektorem Muzeum Europy w Brukseli.

————-

Prywatne porachunki z dwudziestym wiekiem

Rzeczpospolita, 118.06.05 Nr 146

Wywiad z Krzysztofem Pomianem.

Po zamknięciu na polecenie Gomułki „Po Prostu” (jesień 1957 r.), na znak protestu zrezygnowałem z zajmowanego stanowiska w prezydium Zarządu Głównego ZMS. List z politycznym uzasadnieniem tej decyzji ktoś powiesił w gablocie na uniwersytecie. Liczyłem się z tym, że za takie rzeczy trzeba płacić, ale widać uznano to za wyskok emocjonalny i nic mi nie zrobiono, a jeden z towarzyszy powiedział: „Zajmij ty się wreszcie pracą naukową i daj nam wszystkim spokój”. Tak też postąpiłem. Magisterium – o Sartrze – zrobiłem jeszcze przed tym wydarzeniem, a w roku 1965 obroniłem doktorat…..

Następowała radykalizacja naszych poglądów, aż doszło w roku 1966 do zebrania na Wydziale Historii, w dziesiątą rocznicę Października, gdzie Leszek Kołakowski i ja wygłosiliśmy przemówienia, po których wyrzucono nas z partii.

Z naszej strony to było zupełnie świadome. Rozmawialiśmy wcześniej o tym, jak rozstać się z partią. Nie wyobrażałem sobie, żebym ja z moim nazwiskiem mógł to zrobić, np. przez niepłacenie składek albo jakieś dyskretne wycofanie się. Nasza przynależność miała charakter polityczny i nasze wyjście miało charakter polityczny. Władze partyjne chciały, żeby nas wyrzucono z uniwersytetu, ale uczelnia odmówiła, a partia przyjęła to spokojnie, wiedząc zapewne, że co się odwlecze, to nie uciecze. Dla mnie to było ważne, bo w ciągu półtora roku, jakie dostałem w prezencie, skończyłem pracę habilitacyjną, a PWN zdążyło ją wydać. Kolokwium habilitacyjne odbyło się, gdy już byłem wyrzucony, ale się odbyło. Książka wyszła w lutym 1968 roku! Trzeba było mieć wielkie szczęście.

—————–

Krzysztof Pomian. Jeśli chodzi o fałszerstwa to byli oni zupełnie dobrzy

tvp.pl

Advertisements

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Log Out / Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Log Out / Zmień )

Facebook photo

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Log Out / Zmień )

Google+ photo

Komentujesz korzystając z konta Google+. Log Out / Zmień )

Connecting to %s

%d bloggers like this: