Zofia Lissa – prof. od metodologii estetyki marksistowskiej w muzykologii, od Związku Patriotów Polskich do KC PZPR

Zofia Lissa 

– muzykolodzy

 Polskie Centrum Informacji Muzycznej

Zofia Lissa, muzykolog; ur. 19 października 1908, Lwów; zm. 26 marca 1980, Warszawa. ..Po wybuchu II wojny światowej pracowała w radiu lwowskim. W 1940 objęła funkcję dziekana wydziału teorii muzyki w lwowskim konserwatorium. W 1941, po ataku wojsk hitlerowskich na Lwów, znalazła się w Namanganie (Uzbekistan), gdzie pracowała jako nauczyciel w technikum muzycznym. Jako jedna z pierwszych wstąpiła w 1943 do Związku Patriotów Polskich. Przebywając w Moskwie zajęła się organizowaniem koncertów w radiu, wydawaniem śpiewników i wydawnictw nutowych, pisaniem recenzji z koncertów muzyki polskiej. Opracowała i wydała zbiory: Śpiewnik dzieci polskich w ZSRR (1944), Śpiewnik żołnierza polskiego (1944), Piosenki i gry dla polskich przedszkoli w ZSRR (1945). Po wojnie pozostała w Moskwie, gdzie objęła funkcję attaché kulturalnego ambasady polskiej.
W 1947 powróciła do Warszawy i objęła stanowisko wicedyrektora Departamentu Muzyki w Ministerstwie Kultury i Sztuki. Zajęła się działalnością naukową oraz organizowaniem życia muzycznego. W 1947 uzyskała habilitację na Uniwersytecie im. Adama Mickiewicza w Poznaniu. W 1948 zorganizowała Zakład Muzykologii na Uniwersytecie Warszawskim i została jego kierownikiem. W 1951 otrzymała tytuł profesora nadzwyczajnego, a w 1957 – profesora zwyczajnego. W latach 1958-75 pełniła funkcję dyrektora Instytutu Muzykologii UW….

W 1966 – wspólnie z Hieronimem Feichtem – zorganizowała ośrodek dokumentacji i inwentaryzacji dawnej muzyki polskiej, którego działalność umożliwiła wydawanie serii „Antiquitates Musicae in Polonia”..

Już w okresie studiów związała się ze środowiskami lewicowymi i później – z racji swoich poglądów politycznych czynnie uczestniczyła w dyskusji ideologicznej dotyczącej estetyki i metodologii estetyki marksistowskiej w muzykologii.
Była członkiem zarządu (1947-48) oraz wiceprezesem (1949-54) Związku Kompozytorów Polskich. Z jej inicjatywy Związek Kompozytorów Polskich przyjął do swego grona muzykologów oraz powstało Koło Młodych ZKP. Była członkiem prezydium Międzynarodowego Towarzystwa Muzykologicznego (1965-77). W 1955 została członkiem-korespondentem Akademie der Künste w Berlinie, w 1963 – Sächsische Akademie der Wissenschaften w Lipsku, w 1972 – Akademie der Wissenschaften und der Literatur w Moguncji…

—————

Zofia Lissa w Wikipedii
————

Mgr Piotr Szumiński

TRZYDZIESTOLETNIA WOJNA O LISTY CHOPINA

Nasza gazeta

(fragment przyszłej książki o listach Fryderyka Chopina do Delfiny Potockiej.)

W związku z tym listem najgorszy „orzech do zgryzienia” miała jednak pomysłodawczyni, główna organizatorka i przewodnicząca kongresu odpowiedzialna przed władzami partyjnymi kraju za jego bezawaryjny przebieg – prof. Zofia Lissa.

Lissa kierując Instytutem Muzykologii na Uniwersytecie Warszawskim i będąc członkiem Wydziału Kultury przy KC PZPR przez wiele dziesięcioleci wpływała na życie muzyczne kraju. Wielce ustosunkowana, bardzo zasłużona, znana na świecie miała wielki kredyt zaufania u władz. A tu taki pasztet!

Reklamy

komentarze 2

  1. Panie Józefie, co Pan się nagle czepił Lissy? Czyżby to pod wpływem moich lektur? To Pan nie jest prawicowy, tylko LEBERAŁ?

    Lissa nie była żadnym szkodnikiem, ani politycznym, ani kulturowym. Wręcz przeciwnie, zostawiła po sobie wiele cennych publikacji. Wiele jej teorii z zakresu estetyki muzyki pokrywało się z przedwojennymi psychoanalitycznymi koncepcjami muzyki, a także zostało pozytywnie zweryfikowanych przez inne pokrewne działy nauki. Obecnie często sięga się do jej koncepcji w nurcie psychologicznym leczenia muzyką.

    Strasznie krytykowała ją pewna liberalno – lewicowa krytyk muzyczny z „Polityki”. Baba nieoczytana i na dodatek bierze się za pisanie artykułów nt. na których w ogóle się nie zna. Ukończyła inne studia, a ma się za niewiadomo kogo. Jazzem się zachwyca, więc jej przeszkadza Lissa? Co z tego że komuniści zwalczali jazz. Akurat mieli rację. Potwierdzają to najnowsze, ale i przedwojenne badania.

    Z jazzem identyfikują się głównie leberałowie, czyli ludzie o osobowości zależnej. Chce Pan,żeby na uczelniach pracowały osobniki o takiej strukturze osobowości?

    Generalnie muzycy (z prawdziwego zdarzenia, a nie jacyś grajkowie jazzmani) byli najmniejszymi szkodnikami społecznymi.

    Zdenerwował mnie Pan tym wpisem.
    Mówi Pan jak liberał, a nie prawicowiec (oczywiście umiarkowany).

  2. No no ale chyba kulą w płot. Przecież to nie moje teksty tylko fragmenty tekstów muzykologów. Co to ma do moich poglądów ? Akurat czytałem wspomnienia Feichta i zwróciłem uwagę na to, ze taka komunistka a miała ludzkie odruchy, więc to ciekawe.
    Dobrze że wpis zwrócił uwagę, bo inaczej nie warto by było tego prowadzić. .

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Wyloguj / Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Wyloguj / Zmień )

Facebook photo

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Wyloguj / Zmień )

Google+ photo

Komentujesz korzystając z konta Google+. Wyloguj / Zmień )

Connecting to %s

%d blogerów lubi to: