Andrzej Bogusławski – prof. UW, językoznawca, internowany w stanie wojennym za (?) walkę o kształt nauki polskiej

Andrzej Bogusławski w Wikipedii

Andrzej Stanisław Bogusławski (ur. 1 grudnia 1931) – polski językoznawca ifilozof języka. Początkowo zajmował się rusycystyką językoznawczą, by później poświęcić się pracy nad teorią języka. Członek Komitetu Językoznawstwa PAN, członek zwyczajny Towarzystwa Naukowego Warszawskiego (Wydział I), członek krajowy czynny Wydziału Filologicznego Polskiej Akademii Umiejętności, wieloletni kierownik Katedry Lingwistyki Formalnej na Uniwersytecie Warszawskim.

W swoich pracach Bogusławski porusza szeroki zakres zagadnień: od słownikarstwa, przez sprawy czysto gramatycznesemantykę językoznawczą,semiotykę logiczną i logikę formalną, po związki językoznawstwa z filozofią iteologią

———————-

Internowani 1981-82

UNIWERSYTET WARSZAWSKI –Joanna Mantel-Niećko

Jest to relacja kierownika jednej z jednostek organizacyjnych Uniwersytetu  Warszawskiego obejmująca to, co leżało w polu jego widzenia i uzupełniona informacjami z drugiej ręki…

Wobec nieskuteczności starań o zwolnienie internowanych rodzi się myśl zabiegania o zwolnienie poszczególnych osób drogą bezpośredniej rozmowy z ministrem Kiszczakiem. Na rozmowę tę udaje się 5 lutego 1982 rektor Samsonowicz, który składa wniosek o zwolnienie wszystkich internowanych, a szczególnie zabiega o zwolnienie prof. Andrzeja Bogusławskiego. Rektor ma bowiem sygnały o złym samopoczuciu profesora, a zarazem nadzieję, że Bogusławskiego jako jedynego profesora z Warszawy uda się wydobyć najłatwiej, stwarzając w ten sposób precedens skuteczności starań Uniwersytetu o zwolnienia. Rektor zostaje poinformowany, że prof. Bogusławski mógłby dawno być na wolności, ale nie godzi się na nią wyjść. Aby przekonać prof. Bogusławskiego do wyjścia na wolność, do ośrodka odosobnienia w Jaworzu udaje się 12 lutego na życzenie min. Kiszczaka doc. Mantel-Niećko, pełniąca obowiązki dziekana Wydziału Neofilologii. Udaje się tam ona helikopterem, w towarzystwie płk Romanowskiego (z ramienia MSW – pełnomocnika min. Kiszczaka d/s internowanych) oraz 12 internowanych osób, przewożonych z Białołęki do Jaworza. Nota bene 12 internowanych eskortuje 12-osobowa straż; zużycie paliwa – 600 1. ropy; internowanym wieziono piłki futbolowe. W drodze powrotnej przewieziono tymże helikopterem zwolnionego Waldemara Kuczyńskiego.W rozmowie w cztery oczy z J. Mantel-Niećko Bogusławski wyraża zgodę na wyjście, po czym płk Romanowski żąda od niego – jako warunku wyjścia – podpisania deklaracji lojalności. Bogusławski odmawia. Wtedy Mantel-Niećko żąda skontaktowania z min. Kiszczakiem, zarzucając władzy niedotrzymanie słowa danego środowisku uniwersyteckiemu, iż jedynym warunkiem wyjścia Bogusławskiego jest jego zgoda na wyjście. Usiłuje ona również wydobyć prof. Bogusławskiego za swoim poręczeniem – bezskutecznie. Następnego dnia płk Romanowski przekazał rektorowi Samsonowiczowi, że min. Kiszczak pod pojęciem „zgoda internowanego na wyjście” rozumie podpisanie przez niego deklaracji lojalności….

W lutym lub marcu 1982 UW rozpoczyna starania o zwalnianie internowanych na przepustki. Pomysł ten – nie wiem, czy powstały w UW, czy inspirowany z zewnątrz – był związany z nadzieją, że uzyskawszy zwolnienie na jakiś czas, uda się może, przedłużając przepustkę, uzyskać i zwolnienie…..Między 18 a 22 kwietnia 1982 na przepustkę w związku z kolokwium habilitacyjnym wychodzi prof. Andrzej Bogusławski z neofilologii i wraca do obozu….

——————– 

l lutego 82

Do

Generała Wojciecha Jaruzelskiego

Przewodniczącego Wojskowej Rady Ocalenia Narodowego 

 

My, niżej podpisani pracownicy Uniwersytetu Warszawskiego prosimy o spowodowanie zwolnienia internowanego w dniu 13 grudnia 1982 roku prof. dr hab. Andrzeja Bogusławskiego, pracownika Wydziału Neofilologii.

Internowanie prof. A.  Bogusławskiego budzi szczególny niepokój środowiska akademickiego. Jest on bowiem, o ile nam wiadomo, jedynym internowanym profesorem z Warszawy. Tymczasem cała działalność prof. A. Bogusławskiego koncentrowała się na walce o kształt nauki polskiej. Toteż w społeczności akademickiej narasta przekonanie, że internowanie prof. A. Bogusławskiego nie zostało spowodowane wymogami stanu wojennego, a jakimiś innymi względami, ze stanem tym nie mającymi nic wspólnego. Narastaniu tego przekonania sprzyja dodatkowo to, że władze nie informują szczegółowo o powodach internowań. Taka sytuacja tworzy klimat utrudniający normalizacje życia akademickiego.

Środowisko nasze szczerze pragnie uczciwego ułożenia stosunków z władzami, a dalsze przetrzymywanie w odosobnieniu prof. Andrzeja Bogusławskiego, człowieka dobrze znanego w świecie nauki, stoi temu na przeszkodzie. (s.135)

wg: Joanna Mantel- Niećko, przy współpracy Marii Stanowskiej, Haliny Suwały, Beaty Chmiel, Ewy Pankiewicz 

Próba sił – Źródła do dziejów Uniwersytetu Warszawskiego po 13 grudnia 1981 

Wydawnictwa Uniwersytetu Warszawskiego 1991

Reklamy

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Wyloguj / Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Wyloguj / Zmień )

Zdjęcie na Facebooku

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Wyloguj / Zmień )

Zdjęcie na Google+

Komentujesz korzystając z konta Google+. Wyloguj / Zmień )

Connecting to %s

%d blogerów lubi to: