Stanowiska wobec weryfikacji kadr akademickich (UW. r.1982)

Stanowiska wobec weryfikacji kadr akademickich

(UW. r.1982)

Warszawa, dn. 27 maja 1982 r. Szkic pisma

Obywatel Rektor UW

W odpowiedzi na pismo z dnia 25 maja 1982 roku w sprawie przeglądu i oceny nauczycieli akademickich uprzejmie informuję, że:

  1. Realizując zalecenie prorektora UW prof. dr hab. H. Kupiszewskiego z dnia 10 lutego 1982 r. H-l-847/82/ Wydział Psychologii dokonał oceny młodych • pracowników naukowo-dydaktycznych w marcu i kwietniu br. Przegląd kadry dokonany został przez Komisje Rady Wydziału ds. oceny Młodej Kadry na podstawie nadzwyczaj wnikliwej analizy dorobku naukowego i osiągnięć dydaktycznych (itd.). W skład Komisji wybranych zostało trzech samodzielnych pracowników i młodych pracowników nauki. Komisja dokooptowała ponadto przedstawiciela PZPR. Oceny Komisji stały się podstawą wniosków dziekana Wydziału Psychologii UW o awanse, przeszeregowania i nieprzedłużania zatrudnień w nowym roku akademickim. Wnioski te były przedstawione do dyskusji i zatwierdzone przez Rade, Wydziału, a następnie przekazane rektorowi UW.
  1. Ponadto dziekani Wydziału Psychologii UW dokonali oceny całego Wydziału, a więc i nie objętych ocenami Komisji Rady Wydziału nauczycieli akademickich, stwierdzając, że zarówno ich praca naukowa, jak i działalność dydaktyczna nie budzą zastrzeżeń ani środowiska, ani kierowników jednostek organizacyjnych Wydziału.
  2. Okresowe przeglądy kadry w tym i ubiegłym roku akademickim przeprowadzone zostały nie tylko ze względu na wymogi formalne. Tryb i bardzo rzetelny sposób przeprowadzenia przeglądu był także świadectwem naszej troski i odpowiedzialności za prawidłowy rozwój kadry akademickiej. W tym sensie wszystkie podjęte przez Wydział działania należy uznać za zgodne z tymi intencjami, które legły u podstaw zarządzenia ministra NSzWiT z dnia 30 listopada 1979 r., i potwierdzonymi w wypowiedzi wiceministra Jerzego Sablika na posiedzeniu Senatu UW w dniu 26 maja br.

W związku z tym osobiście nie widzę potrzeby powołania na naszym Wydziale komisji do przeglądu i oceny nauczycieli akademickich, jeśli zaś koniecznym okaże się przeprowadzenie przeglądu w innym okresie niż dotychczas, nie widzę możliwości, aby mogło być to uczynione w proponowanym terminie i trybie.

Dziekan (doc. Janusz Grzelak)

——–

UNIWERSYTET WARSZAWSKI

INSTYTUT PROFILAKTYKI SPOŁECZNEJ I RESOCJALIZACJI

Warszawa 30 maja 1982 r.

Obywatel Rektor Uniwersytetu Warszawskiego Prof. dr hab. Kazimierz Dobrowolski

W odpowiedzi na pismo z dnia 25 maja 1982 r. uprzejmie informuję, iż nie widzę potrzeby powołania w naszym Instytucie nowej komisji do przeglądu i oceny nauczycieli akademickich. Biorąc pod uwagę wyjaśnienia ministra Jerzego Sablika na posiedzeniu Senatu UW w dniu 26 maja br., stwierdzam, że zalecona przez Ministerstwo ocena nauczycieli akademickich (z powołaniem się na zarządzenie ministra NSzWiT z 1979 r.) została w naszym Instytucie dokonana.

Realizując zalecenia prorektora UW, prof. dr hab. H. Kupiszewskiego (który właśnie w swym piśmie powoływał się na zarządzenie Ministerstwa z 1979 r.) dokonaliśmy w naszym Instytucie oceny wszystkich asystentów, starszych asystentów i adiunktów, którzy nie byli oceniani od 1980 roku (w stosunku do asystentów od 1981 r.).

Tryb oceny przebiegał następująco: na podstawie sprawozdania pracownika i oceny kierownika zakładu sporządzałam własną ocenę pracownika, która to następnie była weryfikowana przez Komisję Rady Instytutu d/s Młodej Kadry, do której został dokooptowany przedstawiciel PZPR. Moje wnioski oraz wyniki prac Komisji zostały następnie przedstawione do dyskusji i zatwierdzone przez Radę Naukową Instytutu w dniu 22 marca 1982 r.

Oceną nie objęliśmy: 1) docentów i profesorów, 2) wykładowców, 3) bibliotekarzy, 4) wszystkich tych, którzy w związku z przyjęciem do pracy lub awansem byli oceniani później niż na wiosnę 1980 r. (asystenci 1981 r.)

Co do oceny ostatniej grupy wyrażam pogląd, że ocena ich w tej chwili jest niecelowa, gdyż — zgodnie z zarządzeniem Ministra z 1979 r. i wyjaśnieniami ministra Jerzego Sablika — oraz biorąc pod uwag? względy merytoryczne — oceny adiunktów i starszych asystentów powinny być przeprowadzane co 2 lata, nie częściej.

Oceny bibliotekarzy dyrekcja Instytutu dokonuje bezustannie na podstawie ich pracy bieżącej.

Ocena docentów i profesorów nie może być dokonywana przez władze Instytutu, lecz przy udziale specjalistów z zewnątrz, co wymaga innego niż proponowany trybuj odpowiedniej ilości czasu.

Weryfikacji wykładowców należy spodziewać się wkrótce, po wejściu w życie nowej ustawy o szkolnictwie wyższym zgodnie z art. 176 § 2, tak, że sądzę, iż ich ocena w tej chwili jest niepotrzebna i przedwczesna.

Dokumentację z wyników ocen dokonywanych w Instytucie w marcu br., zgodnie z życzeniem Obywatela Rektora, prześlę (po uporządkowaniu) do 10 czerwca 1982 r.

Dyrektor Instytutu doc. dr hab. Hanna Świda-Ziemba

———–

Warszawa, dnia 31 maja 1982 r.

STANOWISKO RADY WYDZIAŁU NEOFILOLOGII UW W SPRAWIE OCENY NAUCZYCIELI AKADEMICKICH przyjęte przez aklamację na posiedzeniu dnia 31 maja 1982 r.

Stoimy wobec decyzji przeprowadzenia w naszej uczelni przeglądu i oceny kadry, przy czym według oświadczeń wiceministra Jerzego Sablika oraz rektora UW, złożonych na posiedzeniu Senatu w dniu 26 maja br., chodzi o merytoryczną ocenę przydatności nauczycieli akademickich. Zapewnienia te jednak tracą wiele ze swej wiarygodności w świetle dokumentów. Przekazane przez Ministerstwo „Zasady” przeglądu w punkcie 6 na pierwszym miejscu jako przedmiot oceny wymieniają „postawę moralno-etyczną i społeczno-polityczną”, a w wypadku docentów (punkt 7) na pierwszym miejscu wymienia się postawę moralno-polityczną.

Ostateczne decyzje mają należeć nie do ciał przedstawicielskich, jak rady wydziału lub instytutu, Senatu, co określone jest w piśmie Ministra NSzWiT z dnia 30 listopada 1979 r. i co potwierdza nowa ustawa o szkolnictwie wyższym, dział IV, rozdział 2, art. 133 (patrz „Diariusz Sejmowy”, sprawozdanie z posiedzenia plenarnego nr 21 Sejmu PRL w dniach 3-4 maja 1982 r.), lecz do uczelnianych komisji pochodzących z nominacji i składających się w znacznej części z przedstawicieli organizacji politycznych oraz władz wojskowych i ministerialnych. Uważamy, że taka komisja nie może merytorycznie oceniać pracowników naukowych różnorodnych dyscyplin i specjalności uprawianych w Uniwersytecie. Zupełnie niezrozumiale jest zalecenie oceny merytorycznej pracowników wyłącznie na podstawie ich osiągnięć naukowych z ostatnich dwóch lat.

Środowisko naszego Wydziału aprobuje idee oceny merytorycznej, która przecież jest przeprowadzana w UW od wielu lat zgodnie z zarządzeniami władz uczelni i resortu. Jednakże po zapoznaniu się z „Zasadami” zaleconej obecnie przez Ministra NSzWiT akcji oceny nauczycieli akademickich, Rada Wydziału Neofilologii wyraża sprzeciw wobec formy, trybu i kryteriów takiej oceny.

Przypominamy, że w roku bieżącym, podobnie jak w poprzednich latach, zgodnie z zarządzeniem władz UW, merytoryczna ocena pracowników niższych szczebli została przeprowadzona w naszym Wydziale w sposób bardzo staranny, a po jej zakończeniu dziekan przedstawił rektorowi odpowiednie wnioski. Natomiast ocena docentów i profesorów naszego Wydziału wymagałaby recenzji zewnętrznych od kompetentnych specjalistów, wskutek czego procedura musiałaby trwać dłuższy czas. Poza tym poddawanie zaleconej przez Ministra procedurze nawet profesorów uniwersyteckich, którym tytuły ma prawo nadawać tylko Rada Państwa, uważamy za szczególnie niewłaściwe.

Rada Wydziału Neofilologii w zaleceniach Ministra, dotyczących przeprowadzania oceny, widzi naruszenie samorządności szkół wyższych, która to zasada jest niezmiennie deklarowana przez władze państwowe, a także legła u podstaw niedawno uchwalonej przez Sejm PRL ustawy o szkolnictwie wyższym. Rada stwierdza, iż zgodnie z odczuciem środowiska wydziałowego polecenie przeprowadzenia oceny w formie przekazanej zarządzeniem Ministra, stwarza atmosferę nerwowości i niepokoju na UW, co musi odbić się szkodliwie na jakości pracy Uniwersytetu.

Rada Wydziału Neofilologii zwraca .się do Jego Magnificencji z prośbą o przychylne przedstawienie powyższego stanowiska Senatowi UW i działania w duchu zawartych w tym stanowisku zastrzeżeń.

Z: Joanna Mantel- Niecko, przy współpracy Marii Stanowskiej, Haliny Suwały, Beaty Chmiel

Ewy Pankiewicz

Próba sił.Źródła do dziejów Uniwersytetu Warszawskiego po 13 grudnia 1981

Wydawnictwa Uniwersytetu Warszawskiego 1991

Advertisements

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Log Out / Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Log Out / Zmień )

Facebook photo

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Log Out / Zmień )

Google+ photo

Komentujesz korzystając z konta Google+. Log Out / Zmień )

Connecting to %s

%d blogerów lubi to: