Manfred Gorywoda – dr. ekonomista, wicepremier, KC PZPR, działacz ZSP, współpracownik wywiadu w SGPiS, jako „Werk” prowadził systematyczną pene­trację środowiska studenckiego

 

Manfred Gorywoda w Polskim Serwisie Naukowym

Manfred Gorywoda (ur. 31 sierpnia 1942 w Łanach koło Koźla, województwo opolskie) – działacz państwowy w okresie PRL, wicepremier, poseł IX kadencji, ekonomista.

Życiorys

Urodził się w rodzinie chłopskiej. W 1965 ukończył Szkołę Główną Planowania i Statystyki w Warszawie; w 1975 obronił doktorat nauk ekonomicznych. Od 1962 był członkiem PZPR (do rozwiązania partii), zajmował wiele stanowisk w kierownictwie. Od lutego 1980 do lipca 1981 był zastępcą członka Komitetu Centralnego, od lipca 1982 członkiem KC, od grudnia 1987 do lipca 1989 zastępcą członka Biura Politycznego KC, od lipca 1989 członkiem Biura Politycznego, od lipca 1982 do lutego 1984 sekretarzem KC.

Po studiach pracował do 1971 w SGPiS, następnie w aparacie partyjnym. Był zastępcą Wydziału Ekonomicznego KOC (1975–1977), następnie kierownikiem Wydziału Planowania i Analiz Gospodarczych KC (1977–1980). Od listopada 1987 był ponadto I sekretarzem Komitetu Wojewódzkiego PZPR w Katowicach.

W lutym 1980 został mianowany kierownikiem Zespołu Doradców Ekonomicznych Prezesa Rady Ministrów; w listopadzie 1983 powołany na stanowisko wicepremiera i przewodniczącego Komisji Planowania przy Radzie Ministrów w rządzie Jaruzelskiego. Pełnił obie funkcje do października 1987, także w gabinecie Zbigniewa Messnera.

Poseł na Sejm PRL IX kadencji (1985–1989); w latach 1969–1971 wiceprzewodniczący Rady Naczelnej Związku Studentów Polskich. We wrześniu 1985 klub sportowy Ruch Chorzów nadał mu tytuł honorowego prezesa.

Mąż profesor Krystyny Michałowskiej-Gorywody.

Sławomir Cenckiewicz „Długie ramię Moskwy„ Zysk i s-ka. 2011

S,167068

W planowanym składzie rezydentury warszawskiej obsługującej SGPiS wymieniono również innego z późniejszych członków KC PZPR i Biura Polityczne­go— Manfreda Gorywodę, który wówczas był czołowym działaczem Zrzeszenia Studentów Polskich na uczelni. Początkowo był kandydatem na współpracownika Zarządu II, ale w sprawozdaniu za rok 1966 figuruje już jako współpracownik wywiadu wojskowego, choć stosowną, deklarację podpisał dopiero w październiku 1%7 r.105 Gorywoda został wskazany przez II sekretarza Komitetu Zakładowego PZPR w SGPiS Jana Giezgałe, który na co dzień współpracował z SB, ale pomagał również wojsku106. Późniejszy bliski współpracownik gen. Wojciecha Jaruzelskiego był młody (25 lat), znał języki obce, podróżował po zachodniej Europie, a jednocześnie podkreślał swoją lojalność wobec Polski Ludowej i nie stronił od kontaktów z tajnymi służbami. Był asystentem w Katedrze Międzynarodowych Stosunków Gospodarczych na Wydziale Handlu Zagranicznego SGPiS i kandydo­wał na przewodniczącego Rady Okręgowej ZSP. Gorywoda spełniał więc wszyst­kie kryteria dobrego współpracownika Zarządu II:

Dla nas stanowisko przewodniczącego Rady] O [kręgowej] ZSP daje możliwość doskonałej penetracji wszystkich kontaktów uczelni z zagranicą (każdy wyjazd jest akceptowany przez RO ZSP).

Sprowadzając rozmowę na temat naszej dotychczasowej współpracy, dałem Gorywodzie do zrozumienia, iż należałoby ten nasz kontakt prawnie usankcjonować. Gorywoda w tej sytuacji, uśmiechając się, dodał, że jeżeli doj­rzały ku temu warunki, to on osobiście nie sprzeciwia się takiemu rozwiązaniu sprawy. Wtedy podałem mojemu rozmówcy deklarację do podpisania, którą po przeczytaniu podpisał.

Gorywoda poinformował mnie następnie, że będąc jeszcze w gimnazjum w Koźlu, współpracował z miejscową milicją, a później w Warszawie na SGPiS i MSW. Współpraca ta sprowadzała się do charakteryzowania znanych mu studentów z tytułu zajmowanego stanowiska lub relacjonowania różnych zjawisk na uczelni z punktu widzenia działacza młodzieżowego. Była to współpraca bez żadnego zobowiązania107.

Trzy dni po tym spotkaniu Manfred Gorywoda został przewodniczącym Rady Okręgowej ZSP. Należał do najaktywniejszych współpracowników wywiadu w SGPiS. Jako „Werk” prowadził działalność typowniczą i „systematyczną pene­trację środowiska studenckiego”108.

.

105IPN BU 00234/306/2, Plan pracy sekcji ds. wyższych uczelni..., k. 24; ibidem, Spra­wozdanie z pracy sekcji…, k. 35; IPN BU 00335/93/4, Deklaracja M. Gorywody o współ­pracy z wywiadem wojskowym PRL, Warszawa 26 X 1967, k. 51.

mIPN BU 00335/93/4, Wniosek o wytypowanie kandydata na agenta [Manfreda Go­rywody], Warszawa, 16 XII 1966

108 Ibidem, Notatka służbowa, Warszawa, 12 VII 1968, k. 57. Gorywoda współpracował realnie do 1972 r., gdyż awanse i aktywność partyjna (praca w KC PZPR) uniemoż­iwiały prowadzenie działalności agenturalno-wywiadowczej. W 1980 r., ze względu na mianowanie go kierownikiem Zespołu Doradców Ekonomicznych Prezesa Rady Mini­strów, akta „Werka” zostały złożone w archiwum. W okresie współpracy z Oddziałem VI i Oddziałem X Zarządu II Gorywoda miał dwóch oficerów prowadzących: mjr/ppłk. Z. Nowaka i por. Jerzego Jerschinę. W spotkaniach z „Werkiem” uczestniczył także ppłk Mirosław Wojciechowski (por. ibidem, k. 58-59, 67-69, 83-84).

serwis  -polscy posłowie

 Imię i nazwisko: Manfred Gorywoda

Kadencja sejmowa: IX kadencja 1985 – 1989

Ugrupowanie polityczne: PZPR

Data slubowania: 1985-11-06

Komisje Sejmowe: Komisja Wspolpracy Gospodarczej z Zagranica

Okreg wyborczy: Lista Krajowa

Tytul/stopien naukowy: dr nauk ekonomicznych

Advertisements

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Log Out / Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Log Out / Zmień )

Facebook photo

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Log Out / Zmień )

Google+ photo

Komentujesz korzystając z konta Google+. Log Out / Zmień )

Connecting to %s

%d bloggers like this: