Deklaracja współpracy środowisk opozycji antykomunistycznej

Deklaracja współpracy środowisk opozycji antykomunistycznej

portal IPN

Spotkanie Prezesa IPN z organizacjami pozarządowymi

Deklaracja współpracy środowisk opozycji antykomunistycznej


My, reprezentanci organizacji pozarządowych powołanych lub tworzonych przez środowiska opozycji antykomunistycznej w PRL-u, podejmujemy – na zaproszenie Kierownictwa Instytutu Pamięci Narodowej – stałą współpracę między nami, uznając zarazem Instytut za miejsce wspierające organizacyjnie nasze działania. Dla ułatwienia komunikacji pomiędzy sygnatariuszami porozumienia, a także z samym IPN-em, powołujemy grupę roboczą, której sekretarzem jest pracownik etatowy Instytutu.

Jesteśmy zaniepokojeni ciągle pogarszającym się bytem materialnym ludzi, którzy walczyli o wolną i niepodległą Polskę i dlatego niezwykle istotne dla naszych środowisk jest imienne uhonorowanie przez Rzeczpospolitą osób zasłużonych w walce z komunizmem, a także ich wszechstronne wsparcie, w szczególności tych, którzy – często za sprawą swojej dawnej aktywności – egzystują dzisiaj w warunkach naruszających godność. Będziemy dążyć do przyjęcia rozwiązań prawnych w tym utworzenia publicznej fundacji działającej na rzecz wymienionych celów. Zwracamy się do Instytutu Pamięci Narodowej by wspierał nasze starania wobec odpowiednich instytucji państwa.
Jednym z celów naszego porozumienia jest zebranie informacji i notacji dotyczących ludzi antykomunistycznego oporu lat 1944–89. Deklarujemy gotowość zbudowania wspólnego portalu internetowego, na którym znajdą się biogramy możliwie wszystkich znaczących uczestników antykomunistycznego oporu.
Celem o zasadniczym znaczeniu jest też stworzenie ogólnopolskiej sieci archiwów opozycyjnych, prowadzonych przez nasze organizacje jako archiwa społeczne. Deklarujemy udział w budowaniu systemu rozpoznawania, zabezpieczania, gromadzenia, katalogowania i udostępniania zasobów związanych z dawną opozycją – tak, by dokumentacja peerelowskich służb specjalnych znalazła przeciwwagę w świadectwach jej przeciwników.
Będziemy zabiegać o taki stan prawa w państwie, aby ujawnianie udokumentowanej prawdy o ludziach komunistycznego aparatu PRL i ich czynach, nie stwarzało zagrożenia odwetowymi działaniami prawnymi.
Dziękujemy Kierownictwu Instytutu Pamięci Narodowej za stworzenie fundamentu dla naszej współpracy. Jesteśmy przekonani, że współdziałanie najmocniejszej instytucji państwa zajmującej się historią najnowszą ze środowiskami, które tę historię współtworzyły przyczyni się do osiągnięcia naszych celów.
Kwiecień 2012

Advertisements

Jedna odpowiedź

  1. Szanowni Państwo, 10.05.2012 r.
    Byłem aktywnym działaczem „Solidarności” na przełomie lat 70. i 80. Byłem wiceprzewodniczącym „S” w Instytucie Badawczym Leśnictwa w Białowieży (przewodniczącą była Irena Tkaczenko).
    Wraz z Ewą Pirożnikow (Stacja Geobotaniczna Uniwersytetu Warszawskiego w Białowieży) i Andrzejem Antczakiem (Białowieski Park Narodowy) jesienią 1981 opracowaliśmy listę ponad 20 postulatów, skierowanych do władz wojewódzkich w Białymstoku. Postulaty dotyczyły naszych żądań o polepszenie bytu ludności Białowieży. Tym działaniem doprowadziliśmy do spotkania licznych przedstawicieli społeczności Białowieży z wicewojewodą J. Ho…………………………… (nazwiska nie pamiętam, historyk z dawnego Instytutu Badań Naukowych w Białymstoku) i kilkoma towarzyszącymi mu osobami. Spotkanie odbyło się jesienią 1981 w dawnym hotelu „IWA” w Białowieży. Działania nasze sprawiły, że lokalna społeczność poczuła się zjednoczona i kilka tygodni jesienią 1981 przeżyła w swoistym uniesieniu, nie tracąc ducha nadziei na pozytywne zmiany w kraju. Wielu starszych ludzi musi pamiętać to, co tu wspominam, np. pani Zofia Wołkowycka, szefowa w „Iwie”.
    Moja wrażliwość psychiczna i ogromne przepracowanie oraz (wtedy) okresowe życie w samotności (żona Anna z niedawno urodzoną córką Sylwią u rodziny w Kaliszu, ja sam w Białowieży) w połowie listopada 1981, a więc na krótko przed stanem wojennym, doprowadziły mnie do ruiny psychicznej. Trafiłem do szpitala psychiatrycznego bo … Opuścić musiałem IBL w Białowieży i od tamtego czasu uprawiam naukę prywatnie, co jest ogromnie trudne. Jestem ornitologiem, mam za sobą jakiś dorobek naukowy…
    Przyznam, że jestem ubogi,
    ale szczęśliwy jestem, że żyję i mam kochaną rodzinę.

    Jeśli powyższa notatka Was zainteresuje, to będę rad.

    mgr Zenon Lewartowski
    Park Dyrekcyjny 6 m. 3
    17-230 Białowieża

    tel kom. 664 300 357

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Log Out / Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Log Out / Zmień )

Facebook photo

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Log Out / Zmień )

Google+ photo

Komentujesz korzystając z konta Google+. Log Out / Zmień )

Connecting to %s

%d blogerów lubi to: