Adam Krzyżanowski – wybitny ekonomista, prof. UJ, członek Krajowej Rady Narodowej, okresowo usunięty z uczelni

 

Adam Krzyżanowski – wybitny ekonomista, prof. UJ,

członek Krajowej Rady Narodowej, okresowo usunięty z uczelni

Adam Alojzy Krzyżanowski, w Wikipedii

(ur. 19 stycznia 1873 w Krakowie, zm. 29 stycznia 1963 w Krakowie) – ekonomista polski, teoretyk polskiego libertarianizmu, profesor i prorektor Uniwersytetu Jagiellońskiego, prezes Polskiej Akademii Umiejętności, poseł na Sejm II RP II i III kadencji, do Krajowej Rady Narodowej oraz na powojenny Sejm Ustawodawczy. ….

….Prowadził wykłady i seminaria w ramach tajnego nauczania uniwersyteckiego. Po wojnie kierował Katedrą Ekonomii Politycznej; w 1949 emerytowany, powrócił jeszcze do pracy na uczelni w 1957 jako pracownik naukowy Katedry Ekonomii Politycznej (od 1959 pod zmienioną nazwą Katedra Ekonomii Politycznej i Polityki Ekonomicznej), kończąc ostatecznie pracę na uniwersytecie w 1960. …..W latach 1957–1958, kiedy krakowskie środowisko naukowe próbowało powołać ponownie do życia akademię (co ostatecznie zakończyło się niepowodzeniem oraz utworzeniem przez władze Oddziału Krakowskiego PAN), pełnił funkcję prezesa PAU. Nie zgodził się na wysunięcie jego kandydatury na członka Polskiej Akademii Nauk. ……Po wojnie Krzyżanowski brał udział w rozmowach w Moskwie w czerwcu 1945 i powołaniu Tymczasowego Rządu Jedności Narodowej z Edwardem Osóbką-Morawskim na czele. Był członkiem Krajowej Rady Narodowej (1945–1947), a w latach 1947–1949 posłem na Sejm Ustawodawczy z ramienia Stronnictwa Demokratycznego. Został odznaczony m.in. Krzyżem Komandorskim Orderu Polonia Restituta.

Prezesi Towarzystwa Ekonomicznego w Krakowie

Adam Krzyżanowski (1873–1963)

6 listopada 1939 r. wraz z innymi profesorami Uniwersytetu Jagiellońskiego został aresztowany oraz wywieziony do obozu koncentracyjnego w Sachsenhausen. Po wyjściu z obozu zaangażował się w konspiracyjne nauczanie uniwersyteckie. Po wojnie – w 1947 r. – został posłem na Sejm, ale w 1949 r. w obliczu zmieniającej się atmosfery politycznej po raz drugi w życiu zrzekł się mandatu poselskiego.

Od momentu powojennego reaktywowania Uniwersytetu Jagiellońskiego prowadził w nim zajęcia jako profesor ekonomii politycznej. W 1948 r., mimo sprzeciwu środowiska naukowego, został przeniesiony na emeryturę. Do pracy wykładowcy akademickiego wrócił dopiero w 1957 r. W 1958 r. otrzymał tytuł doktora honoris causa Uniwersytetu Jagiellońskiego. W 1960 r. ponownie przeszedł na emeryturę.

Adam Krzyżanowski był jednym z założycieli Towarzystwa Ekonomicznego w Krakowie.,,

 ♣

Adam Krzyżanowski – biogram

Ośrodek Myśli Politycznej – Home Krakowscy myśliciele polityczni Adam Krzyżanowski Adam Krzyżanowski – biogram

….W listopadzie 1939 r. został wraz z grupą profesorów UJ aresztowany przez Niemców i przez kilka miesięcy przebywał w obozie w Sachsenhausen. Zwolniony w lutym 1940 r. brał udział podziemnym nauczaniu, redagował też konspiracyjny Dziennik Polski. W 1945 r, uczestniczył w konferencji moskiewskiej poświęconej utworzeniu Tymczasowego Rządu Jedności Narodowej, był też posłem do KRN i Sejmu Ustawodawczego. W 1948 r. został usunięty z uczelni, a w rok później zrzekł się mandatu poselskiego. Do pracy na Uniwersytecie powrócił na krótko w 1957 r. Zmarł 29 I 1963 r. w Krakowie.

Reklamy

Stefan Ignar – ekonomista, prof., członek władz PRL, ZSL, ZMP, FJN,TPPR

Stefan Ignar w Wikipedii

(ur. 17 lutego 1908 w Bałdrzychowie w woj. łódzkim, zm. 23 stycznia 1992) – działacz ruchu ludowego, ekonomista.

Urodził się w rodzinie chłopskiej; ukończył Uniwersytet Poznański (1931), W 1949 otrzymał tytuł prof. nadzwyczajnego, w 1964 prof. zwyczajnego nauk ekonomicznych. Od 1931 członek SL, od 1949 ZSL. Należał do organów kierowniczych obu stronnictw ludowych – w latach 19351939 członek Rady Naczelnej SL, w latach 19481949 członek Prezydium Naczelnego Komitetu Wykonawczego SL, w latach 19491984 członek Naczelnego Komitetu Wykonawczego… W latach 19561962 i w 1981 (maj-listopad) prezes NK ZSL….

W latach 19451949 pracownik naukowo-dydaktyczny Wyższej Szkoły Gospodarstwa Wiejskiego w Łodzi. Działał także w ruchu młodzieży wiejskiej – w 1945 i w latach 19461947 wiceprezes, a w latach 19471948 prezes Zarządu Głównego Związku Młodzieży Wiejskiej RP „Wici”; w latach 19481950 przewodniczący Rady Naczelnej Związku Młodzieży Polskiej. W latach 19481950 był także prezesem Zarządu Głównego Związku Samopomocy Chłopskiej.

W latach 19491978 pracownik naukowo-dydaktyczny Szkoły Głównej Gospodarstwa Wiejskiego w Warszawie. Pełnił wysokie funkcje państwowe – w 1952 zastępca przewodniczącego Państwowej Komisji Planowania Gospodarczego, w latach 19521956 zastępca przewodniczącego Rady Państwa, w latach 19561969 wicepremier, a w latach 19691972 członek Rady Państwa. W latach 19701978 był dyrektorem Instytutu Ekonomiki Rolnictwa i Polityki Agrarnej SGGW.

W latach 19521976 poseł na Sejm PRL I, III, IV, V i VI kadencji; w latach 19521956 członek Prezydium Ogólnopolskiego Komitetu Frontu Narodowego, a w latach 19581983Frontu Jedności Narodu. W 1978 otrzymał Order Budowniczych Polski Ludowej.

W latach 19831989 – członek Rady Krajowej Towarzystwa Przyjaźni Polsko-Radzieckiej (TPPR).

———–

serwis IPN

Kierownicze stanowisko partyjne i państwowe b. PRL 

 ..1945 jako zwolennik nawiązania kontaktów z PPR przeciwstawił się polityce CKRL i wystąpił z SL „Roch”. Od 30.09.1948 do 29.11.1949 członek RN SL. 15.03.1949 – 29.11.1949 członek Prezydium i Sekretariatu NKW SL. W okresie 08-12.1945 oraz 12.1946 – 02.1947 wiceprezes, a od 29. 04.1947 do 20.07.1948 prezes ZG ZMW RP „Wici”. Z funkcji tej złożył rezygnację z powodów politycznych. Od 07.1948 do 1950 przewodniczący Rady Naczelnej ZMP. 20.09.1948 – 1950 prezes ZG Związku Samopomocy Chłopskiej. 30.08.1952 – 11.1956 członek Prezydium OK Frontu Narodowego, a w okresie 04.01.1958 – 16.07.1983 członek Prezydium OK. FJN. 20.11.1952 – 19.03.1976 poseł na Sejm PRL I-VI kadencji. 09.10.1955 – 12.05.1957 przewodniczący ZG TPPR. 1970-1978 dyrektor Instytutu Ekonomiki Rolnictwa i Polityki Agrarnej SGGW. Źródło: 1.NKW PSL. Centralna Kartoteka Działaczy Ruchu Ludowego (dalej: CKDRL), sygn. 950, 2. T. Mołdawa, Ludzie władzy 1944-1991, Wyd. PWN, Warszawa 1991, 3. Słownik biograficzny działaczy ruchu ludowego. Makieta, Wyd. LSW, Warszawa 1989, s. 145-146, 4. S. Giza Władze naczelne stronnictw ludowych (1861-1965), [w:], Roczniki Dziejów Ruchu Ludowego Nr 7 , Wyd. LSW, Warszawa 1965, s. 386-448.
———
serwis Muzeum Historii Polskiego Ruchu Ludowego
Piastując funkcje społeczne, partyjne i państwowe prowadził pracę badawczą i dydaktyczną: 1945-49 na WSGW w Łodzi, od 1949 w SGGW-AR w Warszawie, kolejno kierownik Katedry Polityki Agrarnej na Wydziale Ekonomiczno-Rolnym, a następnie dyrektor Instytutu Ekonomiki Rolnictwa i Polityki Agrarnej. Jednocześnie przewodniczący Komitetu Badań Rejonów Uprzemysłowionych przy Prezydium Polskiej Akademii Nauk.
 
 

 

W jakiej Polsce żyjemy?

Warto rozmawiać

Zbrodnie, których nie było?, 17.12.2009

Zwykle w okolicach 13 grudnia toczy się kolejny odcinek debaty o odpowiedzialności generała Jaruzelskiego za stan wojenny. Ale czy wiemy na pewno kim był i co robił towarzysz Jaruzelski w całym PRL-u? Oprawcę Grzegorza Przemyka nie spotkała kara. Towarzysz Jaruzelski do dziś nie odpowiedział za zbrodnie stanu wojennego. Rodziny ofiar komunistycznych służb od lat domagają się elementarnej sprawiedliwości, której wolna Polska nie jest w stanie im dać. Czy potrafimy oddać należyty hołd prawdziwym bohaterom, którzy zwalczali system totalitarny w naszym państwie, skoro nie jesteśmy w stanie oddać im sprawiedliwości i prawdy? W jakiej więc Polsce żyjemy? O tym warto rozmawiać!

Warto obejrzeć

TVP Historia “Towarzysz Generał”

Profesorowie z PRON

baner

Patriotyczny Ruch Odrodzenia Narodowego (PRON)

wg Wikipedii

– organizacja polityczna utworzona w okresiestanu wojennego przez PZPR i podporządkowane jej stronnictwa polityczne oraz zależne od władz organizacje katolickie w celu propagandowego wykazania poparcia społeczeństwa dla polityki partii, a w szczególności wprowadzenia stanu wojennego. PRON miał nawiązywać do tradycji działalności Frontu Jedności Narodu, jednoczącego „patriotycznie” nastawionych Polaków różnych orientacji politycznych i światopoglądowych (stąd istotny był udział organizacji katolickich).

Na czele PRON stał od listopada 1982 Jan Dobraczyński – ściśle współpracujący z PZPR działacz PAXo poglądach nacjonalistyczno-katolickich.

20 lipca 1982 PZPRZSLSD oraz PaxChSSPZKS podpisały deklarację w sprawie utworzenia PRON. 17 grudnia 1982 na pierwszym posiedzeniu Tymczasowej Rady Krajowej PRON, jej przewodniczącym został pisarz Jan Dobraczyński, który sprawował tę funkcję aż do jej rozwiązania

W skład „Komisji Inicjującej PRON” weszli oprócz Dobraczyńskiego m.in.

profesor Marian Orzechowski,

profesor Janusz Reykowski,

profesor Józef Chlebowczyk,

profesor , Zbigniew Gertych,

Zapis o PRON trafił do Konstytucji PRL w lipcu 1983 r. Zastąpił w niej zapisy o Froncie Jedności Narodu (FJN). Zgodnie z tymi zapisami PRON decydował m.in. o listach wyborczych, w wyborach lokalnych (do Rad Narodowych) i do Sejmu. Praktycznie biorąc, bez uzyskania zgody PRON nie można było kandydować w wyborach.

Jerzy Jaskiernia – pełnił funkcję sekretarza generalnego,

Członkami PRON byli m.in.:

Profesorowie na Froncie Jedności Narodu

baner

Front Jedności Narodu ( Wikipedia)– organizacja społeczno-polityczna utworzona w 1952 (do 1956 roku działał pod nazwą Frontu Narodowego).

FJN obejmował związki zawodowe, partie polityczne (PZPRZSLSD) oraz inne organizacje społeczne i społeczno-polityczne. Realizował cele polityczne PZPR i był jej podporządkowany…

W roku 1983 został rozwiązany i zastąpiony Patriotycznym Ruchem Odrodzenia Narodowego (PRON)

Przewodniczący Ogólnopolskiego Komitetu Frontu Narodowego i Frontu Jedności Narodu (1952-1983)

Wiceprzewodniczący Ogólnopolskiego Komitetu Frontu Jedności Narodu (1958-1983)

Członkowie Prezydium Ogólnopolskiego Komitetu Frontu Jedności Narodu (1958-1983)

1971-1983 prof. Wiktor Dega

1971-1983 prof. Zygmunt Filipowicz

1972-1976 prof. Henryk Jabłoński

1981-1983 prof. Jan Karol Kostrzewski

1958-1971 prof. Feliks Olszak

1972-1983 prof. Włodzimierz Trzebiatowski

1981-1983 prof. Andrzej Werblan

Sekretarze Ogólnopolskiego Komitetu Frontu Jedności Narodu (1958-1983

1967-1983 prof. Marian Rybicki

Mieczysław Karaś – rektor UJ, wizjoner socjalistycznej Alma Mater

baner-czlowiek-nauki6

Mieczysław Karaś

Encyklopedia – Interia

KARAŚ Mieczysław (1924-77)
językoznawca; prof. i rektor (1972-77) UJ; kierownik Pracowni Atlasu i Słownika Gwar Polskich PAN; red. Małego atlasu gwar polskich; prace z dialektologii i onomastyki pol. i słowiańskiej (m.in. Polskie dialekty Orawy); nagroda państwowa (zespołowa) 1972.

———

Jarosław Szarek – Ośrodki życia intelektualnego krakowskiej opozycji 1945-1989

OMP

Dekada lat 70. była okresem, w którym komuniści prowadzili politykę indoktrynacji oraz całkowitego podporządkowania społeczeństwa PZPR, której instytucjonalny i ideologiczny monopol był rozbudowywany przez całą dekadę. Wyrażała to m.in. działalność rektora UJ, Mieczysława Karasia, który nakazał zwracanie się na uniwersytecie przez „obywatel” zamiast „pan” organizował dla „niedziele czynu partyjnego” i dążył by Uniwersytet Jagielloński b„uczelnią nie tylko najstarszą, ale przede wszystkim najlepszą u największą, godną określenia Alma Mater, socjalistyczną”.

———-

„LingVaria”

W trzydziestolecie śmierci Profesora Mieczysława Karasia, Profesora i Rektora UJ, a równocześnie Kierownika Pracowni Atlasu i Słownika Gwar Polskich PAN w Krakowie, przemianowanej później na Zakład Dialektologii Polskiej Instytutu Języka Polskiego PAN, wracamy myślą – zgodnie z tytułem niniejszego wystąpienia – tylko do wycinka twórczości wybitnego uczonego, a mianowicie do Jego pracy nad dwoma największymi dziełami dialektologii polskiej, jakimi są Mały atlas gwar polskich oraz Słownik gwar polskich, i do osoby Profesora z którym stykaliśmy się niemal codziennie przez długie lata. Różnorodną działalność i znakomite osiągnięcia naukowe tego wybitnego uczonego scharakteryzowano już w licznych szczegółowych studiach Wymienione poprzednio zadania naukowe łączył profesor Karaś z pracą dydaktyczną na Uniwersytecie Jagiellońskim i z indywidualną niezwykle intensywną i różnorodną pracą naukową głównie na niwie dialektologii, historii języka, języka współczesnego, slawistyki i onomastyki. W ogromnej bibliografii Profesora, liczącej przeszło 300 pozycji, jest wiele dużych pozycji książkowych (zob. Cygal, Rudek 1986). Był autorem syntez i prac materiałowych. Twórczość Mieczysława Karasia jest obfita, ważna i inspirująca
———

 

GW

13 sierpnia 1977. 26 lat temu w Alei Zasłużonych cmentarza Rakowickiego spoczął Mieczysław Karaś, rektor UJ, przewodniczący Komitetu Krakowskiego Frontu Jedności Narodu. Prof. Mieczysław Karaś otrzymał pośmiertnie medal „Merentibus”.

——————

Bajdy, bajki i ziarno prawdy o współczesnej filozofii polskiej

Jerzy Perzanowski

Czystkę na UJ zdecydowano odwlec do 1963 r., w którym prof. Ingarden przechodził na emeryturę. Wykonanie jej powierzono Wydziałowi Nauki przy KW PZPR w Krakowie (pod kierunkiem tow. mgr. Bogdana Kędziorka) oraz Komitetowi Uczelnianemu PZPR na UJ, którym naonczas kierował niezapomniany tow. doc. Mieczysław Karaś. Wykonawcami zaś byli filozofowie partyjni z UJ, którym dano trzy lata na dokształcenie się. Oni też na akcji tej najwięcej zyskali (katedry i swobodę działania).

Portret rektora-mobbera