Leonard Łukaszuk – prof. prawnik, płk. SB, sędzia Trybunału Konstytucyjnego, ‚Człowiek Naukowego Renesansu’

baner człowiek nauki

Leonard Łukaszuk w Wikipedii

Leonard Łukaszuk właśc. Leonard Bolesław Łukaszuk (ur. 29 września 1930 w Glinach na Lubelszczyźnie) – polski prawnik i naukowiec, były sędzia Trybunału Konstytucyjnego, pułkownik Służby Bezpieczeństwa PRL.

W latach 19391956 mieszkał na terenie radzieckiej Ukrainy, gdzie w latach 195155 walczył z partyzantką nacjonalistyczną (w obwodach lwowskim i tarnopolskim).

Kariera naukowa

Absolwent Wydziału Prawa i Administracji Uniwersytetu Warszawskiego w 1958 roku. W 1968 został doktorem, a w 1974 uzyskał habilitację. Profesorem zwyczajnym jest od 1994.

Od 1994 pracuje w Instytucie Stosunków Międzynarodowych Uniwersytetu Warszawskiego, gdzie wykłada m.in. prawo morza i międzynarodową ochronę własności intelektualnej. Współpracuje również z PISMi Akademią Dyplomatyczną.

Od 1987 roku współpracuje z Akademią Marynarki Wojennej w Gdyni oraz szczecińskim Ośrodkiem Myśli Morskiej Stowarzyszenia „Civitas Christiana” (d. PAX).
Jest autorem licznych programów nauczania, podręczników, zeszytów naukowych i studiów z dziedziny prawa morza. Aktywnie uczestniczy w krajowych i zagranicznych konferencjach dotyczących tej dziedziny.

Działalność sędziowska

W roku 1985 Sejm wybrał go na członka i wiceprezesa Trybunału Konstytucyjnego, którym pozostał przez pełną kadencję do 1993 roku. Brał udział m.in. w zaakceptowaniu decyzji ministra Samsonowicza o wprowadzeniu religii do szkół w 1990 roku oraz obaleniu przez Trybunał sejmowej uchwały lustracyjnej z 1992 roku.

Praca w administracji publicznej

W latach 1959 – 1990 funkcjonariusz MBP, Kd/s BP i Służby Bezpieczeństwa MSW PRL[2]

W latach 19671973 Leonard Łukaszuk był wicedyrektorem gabinetu ministra spraw wewnętrznych (w czasach urzędowania ministrów Moczara, Świtały i Szlachcica).

Biuletyn Informacji Publicznej – IPN

Imiona LEONARD BOLESŁAW
Nazwisko ŁUKASZUK

………….

Inne informacje o funkcjonariuszu i służbie

Do służby w organach bezpieczeństwa państwa skierowany na podstawie nakazu pracy. W okresie od 1.04.1967 do 14.02.1973 zastępca dyrektora Gabinetu Ministra SW, od 15.02.1973 do 28.02.1982 dyrektora Biura Prawnego MSW, od 1.03.1982 do 15.04.1985 zastępca dyrektora Biura Organizacyjno-Prawnego MSW. W dniu 1.03.1975 mianowany przez Ministra Spraw Wewnętrznych docentem w ASW. Od 1.03.1975 do 30.09.1976 praca na umowę zlecenie w ASW. Członek kolegium redakcyjnego „Zeszytów Naukowych ASW”. Od 1.10.1976 do 30.09.1985 praca w niepełnym wymiarze godzin (1/2 etatu) w ASW na stanowisku docenta/adiunkt Zakładu 2 Instytutu III. Podczas służby na etacie niejawnym zatrudniony w Polskim Instytucie Spraw Międzynarodowych. Z materiałów wynika, że Łukaszuk Leonard pracując na etacie niejawnym został zdekonspirowany jako funkcjonariusz resortu a informację o tym fakcie podała m.in. Radio Wolna Europa (IPN BU 003175/551, k. 205).

Prof.Leonard Łukaszuk

strona Instytutu Stosunku Miedzynarodowych UW

http://www.pl.ism.uw.edu.pl/prof-leonard-lukaszuk/

SYLWETKA

Absolwent Wydziału Prawa i Administracji Uniwersytetu Warszawskiego (1958). Doktor nauk prawnych (1968). Doktor habilitowany nauk prawnych (1974). Profesor nadzwyczajny nauk prawnych (1985). Profesor zwyczajny (1994).
W ISM od 1994 r.

ZAINTERESOWANIA BADAWCZE

Międzynarodowe prawo morza, międzynarodowa ochrona własności intelektualnej, zagadnienia teorii i metodologii badań i nauczania prawa międzynarodowego.

DYDAKTYKA

Międzynarodowe prawo morza, międzynarodowe prawo lotnicze i kosmiczne, nowe tendencje w prawie międzynarodowym, prawo międzynarodowe publiczne.

NAJWAŻNIEJSZE PUBLIKACJE……

85-LECIE PROFESORA LEONARDA ŁUKASZUKA

oficynamorska.pl

25 września br. w Akademii Marynarki Wojennej odbyła się niecodzienna konferencja naukowa. Jubileusz swego 85-lecia obchodził profesor dr hab. Leonard Łukaszuk. Konferencja odbywała się pod patronatem Rektora-Komendanta Akademii MW w Gdyni kmdr. prof. dr. hab. Tomasza Szubrychta.

…Najlepiej sylwetkę Profesora charakteryzują słowa Rektora-Komendanta AMW, zamieszczone w przygotowanej do druku i wydanej przez naszą Fundację książce Jubilatowi poświęconej, a zatytułowanej „Mare Nostrum”: „(…)Profesor Leonard Łukaszuk jest postacią nietuzinkową. Dorobek naukowy Jubilata imponuje nie tylko z uwagi na jego liczbę (ponad kilkaset pozycji) i fakt upowszechnienia wyników badań poza granicami Polski (w ponad 10 krajach), ale również ze względu na wieloaspektowość zainteresowań naukowych. W swojej wieloletniej karierze akademickiej Pan Profesor najmocniej związany był z prawem międzynarodowym publicznym, a w szczególności problematyką prawa morza, międzynarodowego prawa humanitarnego konfliktów zbrojnych oraz prawa lotniczego i kosmicznego. Jubilat zgłębiał również zagadnienia bezpieczeństwa międzynarodowego, współczesnej dyplomacji, międzynarodowej ochrony własności intelektualnej, teorii państwa i prawa oraz metodologii i metodyki badań jak również nauczania prawa oraz historii doktryn politycznych i prawnych. Nie sposób również nie wspomnieć o Jego współpracy z wieloma ośrodkami akademickimi i naukowymi w kraju i za granicą, członkostwie w wielu organizacjach, instytucjach i towarzystwach naukowych, udziale w negocjacjach międzynarodowych i w niezliczonych konferencjach naukowych. Profesor Leonard Łukaszuk jest niewątpliwie jednym z najbardziej międzynarodowo uznanych przedstawicieli polskiej myśli prawniczej, a z uwagi na interdyscyplinarny charakter twórczości naukowej zasługuje na miano Człowieka Naukowego Renesansu (…).”

Stalinowski funkcjonariusz też świętował 30-lecie TK. Razem z Rzeplińskim

niezalezna.pl

Leonard Łukaszuk, od 1953 r.  funkcjonariuszem bezpieki, pierwszy wiceprezes Trybunału Konstytucyjnego z 1986 r. był jednym z gości 30-lecia Trybunału Konstytucyjnego. Przed jego działalnością, jeszcze w latach 80-tych przestrzegało Radio „Wolna Europa…..

Marek Brunne – fizyk, rzecznik prasowy ‚S’, poparł stan wojenny

baner człowiek nauki

Marek Brunné w Encyklopedii Solidarności

Marek Brunné, ur. 12 IV 1940 w Pruszkowie, zm. 11 XI 2002 w Gdańsku. Absolwent Politechniki Gdańskiej, Wydz. Budowy Okrętów (1963), doktorat (1968), habilitacja (1972).

1963-1992 pracownik naukowy Instytutu Maszyn Przepływowych PAN w Gdańsku, 1974-1975 także Akademii Techniczno-Rolniczej w Bydgoszczy, 1975-1980 Wyższej Szkoły Pedagogicznej w Słupsku. 1963-1964 staż naukowy w Laboratorio Conversione Direffa CNEN (EURATOM) we Frascati, Włochy, 1973-1974 w Aerospace Research Laboratory Uniwersytetu im. Waszyngtona w Seattle, USA. Od lat 60. członek Klubu Wysokogórskiego Trójmiasto, w 1964 wytyczył nową drogę wspinaczkową na Niżniej Wysokiej Gerlachowskiej.

Od IX 1980 w „S”, członek Komisji Instytutowej „S”, VII-X 1981 po I WZD Regionu Gdańsk, rzecznik prasowy ZR. X-XII 1981 po I KZD rzecznik prasowy KK, 3 XII 1981 po posiedzeniu KK w Radomiu złożył rezygnację.

Stan wojenny zastał go na konferencji naukowej w Seattle (USA), w I 1982 powrót do Polski.

W 1989 współorganizator Chrześcijańsko-Demokratycznego Stronnictwa Pracy. Od 1990 prof. Samodzielnej Pracowni Laserów Gazodynamicznych w IMP PAN w Gdańsku. Od III 1992 na rencie.

Miano zlikwidować tylko „Ekstermę” – Andrzej Gwiazda

Bibuła,2006-12-13

….. Dużo światła rzuca na tę sprawę Brunne, rzecznik prasowy „Solidarności”. W momencie wprowadzenia stanu wojennego przebywał w Stanach Zjednoczonych, powiadomiony o tym odpowiedział, że to znaczy, że w związku nastąpił przewrót i ekstrema przejęła władzę. Z akt, noszących kryptonim „Gwiazda i inni”, przedstawionych siódemce na Mokotowie wynika, że „prawdziwki” mieli z ubecją jakieś porozumienie – z kilkudziesięciu dołączonych protokółów przesłuchań wynika to niezbicie. Zeznawali dokładnie, szczegółowo, powołując się na nie nazwane konkretnie umowy, że przecież zgodnie z umową podjęli już dwa razy takie kroki; że byli na etapie końcowym, musieli tylko odczekać do nowego roku; że wprowadzenie stanu wojennego było przedwczesne, bo najdalej w styczniu, lutym byli w stanie wyrzucić Bujaka i cały ten zarząd, ekstremę, lewicę, KOR, Żydów i zaprowadzić porządek. W Gdańsku przecież już to zrobili…..

Sekret Marka Brunne

Grzegorz Majchrzak – W sieci historii 7 grudnia 2013 r.

Był jednym z tych działaczy NSZZ ‚Solidarność’, którzy po 13 grudnia 1981 r. wystąpili przed kamerami   telewizji polskiej z  poparciem dla wprowadzenia stanu wojennego.

Gwiazda TVPMB cd

Czystka na uczelniach przeprowadzona przez tego, który odważył się być podłym

baner baner weryfikacja

Czystka na uczelniach przeprowadzona przez tego, który odważył się być podłym

(przyczynek do poznania Wielkiej Czystki Akademickiej u schyłku PRLu)

http://www.antonowicz.strony.ug.edu.pl/upload/files/7/wiosna_wolnosci_-_s_61-70.pdf

Odwołanie rektora prof. Karola Taylora

Ministerstwo Edukacji Narodowej 30 listopada 1985 r. odwołało ze stanowiska rektora prof. Karola Taylora oraz dziekana prof. Mariana Kwapisza i prodziekana doc. Jerzego Grzywacza z Wydziału Mat.-Fiz.-Chem.

W proteœcie do dymisji podali się prorektorzy: prof. Antoni Śliwiński, doc. Brunon Synak i doc. Zofia Sawiczewska, a także prodziekan prof. Józef Heldt. Decyzję MEN poparł Komitet Uczelniany PZPR. Nowym rektorem minister mianował ekonomistę prof. Mirosława Krzysztofiaka, a dziekanem prof. Edmunda Kwiatkowskiego zaś prodziekanem doc. Henryka Guściorę.

Prorektorów musiał wybrać Senat, w którym głosu nie mieli przedstawiciele samorządu studentów, a młodszych pracowników naukowych było o połowę mniej (trzech). Przez rektora Taylora, mimo zmiany ustawy, wszyscy byli nadal zapraszani na posiedzenia, ale z tzw. głosem doradczym. Oznaczało to, że mogliśmy przed głosowaniem „doradzić” nowemu senatowi, który miał doradzać rektorowi, co ma zrobić, ale tenże i tak miał decydować sam pod nadzorem ministra i kolegium rektorskiego (rektorzy, partia, nowe związki). Nie mieliśmy już prawa udziału w głosowaniach. Dalej jednak prowadziliśmy wspólnie z reprezentantami nauczycieli akademickich zakulisowe spotkania i planowaliśmy działania.

Z chwilą odwołania władz UG siłami byłego już Samorządu Studentów zorganizowaliśmy masową akcję protestacyjną . Na wydziałach i w akademikach zawisły plakaty protestacyjne przeciwko decyzji ministra. Jedno z popularniejszych wywieszanych haseł brzmiało: „Znowelizować, odwołać, mianować, zintegrować – stop – [podpis] socjalistyczna demokracja”. Już po nadzwyczajnym posiedzeniu Senatu UG administracja uczelnii domów studenckich zrywała wszelkie powieszone plakaty….

Czystka na uczelniach

Pod koniec 1985 r. Minister Nauki i Szkolnictwa Wyższego Benon Miśkiewicz podjął decyzje o zwolnieniu z kierowniczych funkcji w wyższych uczelniach około 40 osób, w tym sześciu rektorów. Minister skorzystał z uprawnień nadanych w znowelizowanej ustawie, że rektorów i dziekanów może zmienić w każdym czasie.

Największą czystkę przeprowadzono w Poznaniu, gdzie odwołano rektorów wszystkich uczelni oprócz Akademii Ekonomicznej, wszystkich prorektorów i dziekanów (z wyjątkiem jednego w UAM).

Wiązało się to z poznańskimi korzeniami ministra Miśkiewicza – po pierwsze chciał zapewnić swoim kolegom partyjne poparcie, a po drugie zapewne mścił się, że uczelnie w sposób demokratyczny wybrały nie tych, których partia sobie życzyła. Pracownicy UAM przesłali ministrowi Benonowi Miśkiewiczowi medal z jego podobizną i łacińską sentencją Vilem fieri auso , która w języku polskim oznacza: „Temu, który odważył się być podłym” z podpisem „Społeczność Akademicka”.

W PW odwołano poza rektorem, dziekana i dwóch prodziekanów z Wydziału Geodezji i Kartografii, dziekana i prodziekanów z Wydziału Fizyki Technicznej i Matematyki Stosowanej oraz dziekana i prodziekana Wydziału Mechaniczno-Technologicznego. Studenci politechniki urządzili na wszystkich wydziałach wiece protestacyjne.

W UW odwołano dziekana Wydziału Chemii, dziekana i prodziekana Wydziału Neofilologii, dziekana i prodziekana Wydziału Humanistycznego filii w Białymstoku. W Instytucie Psychologii UW odwołano kierownika doc. Janusza Grzelaka. W Uniwersytecie Wrocławskim odwołano z kierowniczych funkcji m.in. prof. Czesława Hernasa – z funkcji kierownika Instytutu Filologii Polskiej.

W Krakowie natomiast m.in. prorektora Akademii Rolniczej.

W Politechnice Gdańskiej odwołano dziekana Wydziału Architektury i dziekana Wydziału Fizyki i Matematyki Stosowanej doc. Andrzeja Januszajtisa.

Niemal wszędzie tam, gdzie odwołano część składu rektorskiego bądź dziekańskiego, pozostałe osoby w dowód solidarności i protestu podały się do dymisji

Historia w sądzie

Historia w sądzie

Artur S. Górski, Dziennik Bałtycki, 1.10.2010, s. 8

Krytyczna opinia, wyrażona na Radzie Wydziału Filologicznego Uniwersytetu Gdańskiego podczas dyskusji nad nadaniem prof. Franciszkowi Gruczy tytułu honoris causa, zaprowadziła germanistkę prof. dr. hab. Marion Brandt na salę rozpraw. Gdański Sąd Okręgowy będzie musiał ocenić, czy prof. Brandt naruszyła dobre imię prof. Gruczy. Naukowiec poczuł się urażony przypomnieniem, iż był prorektorem ds. zagranicznych UW w czasie stanu wojennego. Prof. Marion Brandt utrzymuje, że prof. Grucza w stanie wojennym utrudniał niektórym studentom i pracownikom naukowym wjazdy za granicę. Brandt w grudniu 2009 r. zaprotestowała przeciwko nadaniu mu doktoratu honoris causa, gdyż jest mocno zaangażowana w sprawy polskie i jako naukowiec miała obowiązek wskazać na posiadane informacje.

– Podjęłam studia historyczne na Uniwersytecie Warszawskim w 1979 r. i przeżyłam to, co działo się w 1980 i 1981 r. Dla dziewczyny z NRD powiew wolności był niebywałym przeżyciem. Zrezygnowałam ze studiów w Warszawie, bo funkcjonariusze ówczesnego Ministerstwa Bezpieczeństwa Państwowego NRD bardzo się interesowali tym, co się w Polsce dzieje – opowiada prof. Brandt.

Prof. Grucza nie zechciał komentować sprawy. Na jego wniosek proces toczy się przy drzwiach zamkniętych.


 

Joanna Senyszyn – szefowa katedry na Uniwersytecie Gdańskim i w „Faktach i Mitach’, promotorka 500 magistrów

Baza Ludzi Nauki – Nauka Polska

prof. dr hab. Joanna Senyszyn

Dyscypliny KBN:ekonomia ;Specjalności: marketing, teoria konsumpcji, teoria potrzeb

Miejsca pracy:Aktualne: Uniwersytet Gdański; Wydział Nauk Społecznych; Katedra Badań Rynku

Nieaktualne: Wyższa Szkoła Administracji i Biznesu im. Eugeniusza Kwiatkowskiego w Gdyni

Pełnione funkcje:Aktualne:Kierownik Uniwersytet Gdański; Wydział Nauk Społecznych; Katedra Badań Rynku

Nieaktualne:Dziekan Uniwersytet Gdański; Wydział Zarządzania

———

Joanna Senyszyn

Gazeta Podatnika, 10 grudnia 2007 r.

Profesor nauk ekonomicznych, polityk, posłanka SLD, właścicielka jednego z najbardziej rozpoznawalnych głosów Sejmu III RP.

Urodziła się 1 lutego 1949 r. w Gdyni. Jej ojciec był kapitanem Żeglugi Wielkiej. Ukończyła ekonomikę transportu na Uniwersytecie Gdańskim. Jest profesorem zwyczajnym, doktorem habilitowanym nauk ekonomicznych. W latach 1994 – 1995 była pierwszym rektorem Wyższej Szkoły Administracji i Biznesu w Gdyni. Od 1996 r. do 2002 r. przez dwie kadencje pełniła funkcję dziekana Wydziału Zarządzania Uniwersytetu Gdańskiego. Obecnie kieruje Katedrą Badań Rynku na Wydziale Nauk Społecznych UG.
Jest autorką 4 książek i ponad 150 publikacji z zakresu marketingu, poziomu życia i konsumpcji.
Wypromowała 500 magistrów i 5 doktorów.Działalność polityczna

W latach 70. działała w PZPR. W 1980 r. wstąpiła do „Solidarności”. Opuściła ją piętnaście lat później w 1995 r., gdy zaangażowała się w struktury związane ze środowiskiem postkomunistycznym. …

Joanna Senyszyn prowadzi stałą rubrykę w antyklerykalnym tygodniku „Fakty i Mity” pt. „Katedra Profesor Joanny S.„.
Jest autorką i propagatorką pojęcia „kaczyzm”, będącym pejoratywnym określeniem koncepcji politycznej Prawa i Sprawiedliwości.

„To polska odmiana totalitaryzmu XXI wieku. Czerpie z totalitaryzmów europejskich i południowoamerykańskich..

—————-

W Sejmie powstaje klub profesorów

Wprost, 2008-04-20

————

Joanna Senyszyn w Wikipedii

—————

TADEUSZ IWIŃSKI – KOMUCHEM ROKU 2009
wg, Niezalezna.pl, 19-12-2009

Po emocjonującym finiszu (kilkaset decydujących głosów na zwycięzcę padło ostatniego dnia konkursu!) tytuł Komucha Roku 2009 otrzymał Tadeusz Iwiński, poseł SLD. Drugie miejsce zajęła jego partyjna koleżanka – Joanna Senyszyn…Drugie miejsce w konkursie zajęła tow. Joanna Senyszynnominowana za pomysł rozporządzenia nakazującego usunięcie krzyży z polskich szkół (listopad 2009 r.), a także za sprzeciw wobec budowy pomnika Ryszarda Kuklińskiego w Krakowie. Posłanka była murowaną faworytką konkursu i jeszcze kilkanaście godzin przed jego zakończeniem zdecydowanie prowadziła. Końcówka „wyścigu” okazała się jednak niespodzianką..

Andrzej Ceynowa – b.rektor, twórca antylustracyjnego fortelu akademickiego, identyfikowany przez IPN jako TW „Lek”

Baza Ludzi Nauki – Nauka Polska

dr hab. Andrzej Ceynowa

Dyscypliny KBN:nauki filologiczne

Specjalności:filologia angielska, kulturoznawstwo amerykańskie, literaturoznawstwo

Miejsca pracy:Aktualne: profesor nadzwyczajny Uniwersytet Gdański; Wydział Filologiczny; Instytut Anglistyki

Nieaktualne:profesor nadzwyczajny Uniwersytet Gdański; Wydział Filologiczno-Historyczny; Instytut Anglistyki,profesor Uniwersytet Kazimierza Wielkiego; Wydział Humanistyczny; Instytut Neofilologii i Lingwistyki Stosowanej,profesor Wszechnica Mazurska; Wydział Filologii

Pełnione funkcje:Aktualne: Wiceprezes Gdańskie Towarzystwo Naukowe,Dziekan Uniwersytet Gdański; Wydział Filologiczny,

Nieaktualne:Przewodniczący Rady Fundacja Rozwoju Uniwersytetu Gdańskiego, Członek Zarządu Gdańskie Towarzystwo Naukowe,Rektor Uniwersytet Gdański

——

Andrzej Ceynowa w Wikipedii

Andrzej Ceynowa (ur. 22 listopada 1951Gdańsku) – doktor habilitowanyprofesor UGfilolog języka angielskiego, literaturoznawca. Od2002 r. do 31.08.2008 r. Rektor Uniwersytetu Gdańskiego. Od 01.09.2008 dziekan (nowo utworzonego z podziału Wydziału Filologiczno-Historycznego) Wydziału Filologicznego Uniwersytetu Gdańskiego.

1969 r. rozpoczął studia w Instytucie Filologii Angielskiej Uniwersytetu Adama MickiewiczaPoznaniu. Studia te z powodzeniem ukończył w 1974 r., po czym w tym samym roku rozpoczął pracę w rodzinnym mieście na stanowisku asystenta w Zakładzie Filologii Angielskiej Uniwersytetu Gdańskiego. W roku 1978uzyskuje stopień naukowy doktora na Uniwersytecie Adama MickiewiczaPoznaniuRozprawę habilitacyjną Sztuka czarnego teatru 1968-1982 przedstawił w 1993 uzyskując stopień doktora habilitowanego nauk humanistycznych w zakresie literaturoznawstwa. W roku 1995mianowany na stanowisko profesora UG. Andrzej Ceynowa jest promotorem 10 prac doktorskich.

Rok 1981 jest dla Andrzeja Ceynowy początkiem zagranicznej kariery naukowej. W latach 19811982 piastuje stanowisko Fulbright Visiting Professor na Yale University oraz City College of New York. W latach 19891991 wykładał na George Washington University w Waszyngtonieoraz na Central Washington University w Ellensburgu. W międzyczasie w latach 19901991 pracuje w Instytucie Smithsona jako pracownik naukowy National Museum of American HistoryNational MallWaszyngtonie.

W roku 1992 zostaje pełnomocnikiem rektora Uniwersytetu Gdańskiego ds. kontaktów z Fundacją Fulbrighta. W latach 19931996 pełni funkcję Wicedyrektora Instytutu Anglistyki UG ds. Nauki. W roku 1996 wybrany na stanowisko prorektora ds. nauki. W 1998 został prezesem gdańskiego oddziału Zrzeszenia Kaszubsko-Pomorskiego. Zasiadał też w prezydium Zrzeszenia. Od 2001 przewodniczący Wydziału I oraz członek zarządu Gdańskiego Towarzystwa Naukowego. W latach 2001 – 2002 wiceprzewodniczący Komisji Edukacji Europejskiej przyMinistrze Edukacji Narodowej. W roku 2000 Andrzej Ceynowa został promotorem doktoratu honoris causa Madeleine Albright na Uniwersytecie Gdańskim.

W roku 2002 został wybrany na stanowisko Rektora Uniwersytetu Gdańskiego.

——-

Przywódcy antylustracyjnego buntu na uniwersytetach współpracowali z SB

Wprost, 2007-04-01

Prof. Andrzej Ceynowa, rektor Uniwersytetu Gdańskiego i prof. Józef Włodarski, dziekan wydziału filologiczno-historycznego gdańskiej uczelni, współpracowali z PRL-owską Służbą Bezpieczeństwa – wynika z dokumentów, do których dotarł „Wprost”. Obaj profesorowie byli w ostatnich dniach organizatorami antylustracyjnego buntu na polskich uczelniach.

Włodarski wraz z Ceynową inicjowali uchwalenie przez Konferencję Rektorów Akademickich Szkół Polskich stanowiska potępiającego lustrację na uniwersytetach. Prof. Ceynowa jest nawet twórcą tzw. antylustracyjnego fortelu akademickiego. Polega on na tym, że profesorowie objęci lustracją na własną prośbę będą przenoszeni na funkcję asystenta. A asystenci lustracji nie podlegają.

———-

Agenci w gronostajach

Wprost, Numer: 14/2007 (1267)

Lek na Wałęsę
Z dokumentów, do których dotarł „Wprost”, wynika, że tajnym współpracownikiem SB o kryptonimie Lek był prof. Andrzej Ceynowa, dziś rektor Uniwersytetu Gdańskiego, w latach 80. kontaktujący się z Lechem Wałęsą. Na potrzeby bezpieki inwigilował dyplomatów i obcokrajowców mających kontakt z Uniwersytetem Gdańskim. „Wprost” dotarł do raportu sporządzonego przez funkcjonariusza kontrwywiadu kpt. Kurkowskiego w maju 1989 r. na podstawie informacji dostarczonych przez agenta Leka. Ceynowa relacjonował swoje rozmowy z goszczącym w Gdańsku amerykańskim dyplomatą Johnem Brownem. Był on u Ceynowy w domu na kolacji. Profesor opowiadał też o wizycie w Trójmieście Dennisa Chamberlina, amerykańskiego fotografa, który chciał zrobić fotoreportaż o Polsce. Opisywał też wizytę amerykańskiego profesora Kevina Lewisa u Lecha Wałęsy, podczas której Ceynowa występował jako tłumacz. „Wałęsa zachowywał się bardzo nietaktownie wobec Amerykanina. Zbył go, rozmawiając z nim zaledwie ok. 2 minut, po czym prawie wyprosił Kevina ze swojego biura. Powyższa sytuacja i zachowanie Wałęsy zrobiły na amerykańskim naukowcu szokujące wrażenie” – donosił Ceynowa.

———–

Gdański IPN: Ceynowa jest kłamcą lustracyjnym

polskieradio.pl,Piątek, 27 listopada 2009

Były rektor Uniwersytetu Gdańskiego Andrzej Ceynowa jest kłamcą lustracyjnym – uważa gdańskie biuro lustracyjne IPN. Jak poinformował rzecznik prasowy gdańskiego Instytutu, Jan Daniluk, IPN skierował do sądu wniosek o wszczęcie postępowania w tej sprawie.

Daniluk wyjaśnił, że materiał dowodowy zgromadzony przez prokuratorów IPN wskazuje, iż były rektor „w sposób świadomy i tajny współpracował z ogniwami operacyjnymi organów bezpieczeństwa państwa w charakterze tajnego informatora przy operacyjnym zdobywaniu informacji”, co zataił w swoim oświadczeniu.

Daniluk powiedział PAP, że w archiwach IPN znajdują się zachowane dokumenty SB, w tym meldunki spisane przez funkcjonariuszy, sporządzone na podstawie informacji pochodzących od tajnego współpracownika o ps. „Lek”. Dokumenty te zostały skonfrontowane m.in. z informacjami pozyskanymi od świadków oraz z innych źródeł.

„Konfrontacja potwierdziła treści meldunków SB, a ich analiza prowadzi do wniosku, iż część informacji zawartych w tych meldunkach mogła pochodzić tylko od Andrzeja C.” – powiedział Daniluk.

Dodatkowo prokuratorzy IPN porównali meldunki SB z informacjami zawartymi w meldunkach pochodzących z prowadzonych przez Wojewódzki Urząd Spraw Wewnętrznych obserwacji przebywających na Wybrzeżu stypendystów Fullbrighta, pracowników Ambasady USA. Jak wyjaśnił Daniluk, konfrontacja ta „potwierdza fakt, iż TW ‘Lek’ jest tożsamy z osobą Andrzeja C.”.

Zdaniem IPN były rektor UG współpracował z SB w latach 1988-1990.

Ceynowa zaprzeczył, aby kiedykolwiek współpracował z SB. „Zawsze tak twierdziłem i nic się w tej sprawie nie zmieniło” – powiedział.

Ceynowa był rektorem UG w latach 2002-2008. Obecnie jest dziekanem Wydziału Filologicznego UG. W oświadczeniu lustracyjnym złożonym w 2007 roku Ceynowa napisał, że nie współpracował z SB.

Proces z „Wprost”

——-

Wniosek o wszczęcie postępowania lustracyjnego wobec Andrzeja C. b. Rektora Uniwersytetu Gdańskiego

serwis IPN

W dniu 26.11.2009 r. Oddziałowe Biuro Lustracyjne IPN w Gdańsku skierowało do Sądu Okręgowego w Gdańsku Wydziału IV Karnego wniosek o wszczęcie postępowania lustracyjnego wobec Andrzeja C. b. Rektora Uniwersytetu Gdańskiego. Zgromadzony materiał dowodowy wskazuje, iż w/w w sposób świadomy i tajny współpracował z ogniwami operacyjnymi organów bezpieczeństwa państwa w charakterze tajnego informatora przy operacyjnym zdobywaniu informacji. Naczelnik Oddziałowego Biura Lustracyjnego prokurator Andrzej Golec

—————-

IPN: Ceynowa skłamał w oświadczeniu

Rzeczpospolita, Ewa Łosińska 27-11-2009

Nie zachowała się teczka pracy TW „Leka” ani jego zobowiązanie do współpracy, a funkcjonariusz, który go zwerbował, nie żyje. Jednak dokumenty, jakie odnaleziono w archiwum IPN, pozwalają – zdaniem prokuratora – na skierowanie wniosku do sądu. – Czy były rektor będzie miał proces lustracyjny, zależy od sądu – mówi Andrzej Golec, naczelnik Biura Lustracyjnego w Gdańsku.

Były rektor Uniwersytetu Gdańskiego nie współpracował z SB

PAP, 2011-03-15

Andrzej Ceynowa, b. rektor Uniwersytetu Gdańskiego, złożył w grudniu 2007 r. prawdziwe oświadczenie lustracyjne, że nie współpracował z aparatem bezpieczeństwa PRL – orzekł we wtorek Sąd Okręgowy w Gdańsku.

Jerzy Więckowiak – ksiądz prałat dr, historyk sztuki, TW „Klemens”, donosił SB po śmierci ks. Popiełuszki

baner

Jerzy Więckowiak.

O życiu Kościoła i parafian

Polska-Dziennik Bałtycki 22.05.2001

Ksiądz dr Jerzy Więckowiak urodził się w Tczewie. W latach 1953-1957 uczęszczał do tamtejszego Państwowego Liceum Ogólnokształcącego im. Adama Mickiewicza. Studia filozoficzno-teologiczne odbył w Wyższym Seminarium Duchownym w Pelplinie. Zainteresowania historią sztuki uwieńczył doktoratem w 1980 roku, jest autorem wielu książek. Od 1998 roku jest proboszczem parafii pw. Chrystusa Króla w Gdyni.

W kościele Podwyższenia Krzyża św. w Tczewie odbyła się promocja książki pt. „Kościół katolicki w Tczewie”. Jej autorem jest tczewianin, ksiądz dr Jerzy Więckowiak.

– Książka „Kościół katolicki w Tczewie” poświecony jest najdawniejszym dziejom i współczesności tczewskich parafii, zatrzymując się na jubileuszowym dla chrześcijaństwa roku 2000 – powiedział ksiądz prałat Piotr Wysga, proboszcz parafii Podwyższenia Krzyża Świętego w Tczewie. W pozycji Więckowiaka znajduje się wiele cennych informacji o kościele pw. Krzyża św., tczewskich kaplicach czy siostrach zakonnych pracujących w parafiach, o cmentarzach. W publikacji umieszczone są monografie parafii św. Józefa, Najświętszej Maryi Panny Matki Kościoła na osiedlu Suchostrzygi, św. Franciszka z Asyżu na osiedlu Górki i św. Maksymiliana Kolbego na osiedlu Staszica. Są też biografie tczewskich kapłanów.

Na promocji obecny był Jan Bernard Szlaga, biskup pelpliński, ksiądz dr habilitowany Anastazy Nadolny z Pelplina i prof. Józef Borzyszkowski, historyk z Uniwersytetu Gdańskiego. Prezentację książki poprzedziła msza św., którą odprawił ksiądz dr Tomasz Czapiewski z Gdańska, autor licznych opracowań z zakresu teologii i sztuki sakralnej. Ksiądz Jerzy Więckowiak podziękował wszystkim, którzy pomogli mu w zebraniu materiałów do książki, np. udostępnili stare fotografie, a także Wydawnictwu Diecezji Pelplińskiej Bernardinum, które wydało publikację.

———–

TW „Klemens” na tropie „kainowej zbrodni”

Rzeczpospolita, Sławomir Cenckiewicz 25-10-2009,

Dziś szanowany kapłan archidiecezji gdańskiej, elokwentny, oczytany, znawca sztuki sakralnej. W latach 80. agent informujący SB o działaniach Kościoła po śmierci ks. Jerzego Popiełuszki – dzieje ks. prałata Jerzego Więckowiaka opisuje historyk.

Na wieść o porwaniu ks. Jerzego Popiełuszki przez funkcjonariuszy bezpieki, wieloletni konfident Departamentu IV MSW ks. Michał Czajkowski (TW „Jankowski”) zerwał współpracę, a zabójcy warszawskiego kapłana – płk. Adamowi Pietruszce rzucił wówczas prosto w twarz: „To jest zbrodnia kainowa, której kapłan rozgrzeszyć nie może”.

W tym samym czasie zupełnie inaczej zachował się jego współbrat w kapłaństwie – ks. Jerzy Więckowiak z Torunia. Od kilku już lat jako TW „Klemens” współpracował z SB. Zaginięcie, a później wiadomość o zabójstwie ks. Jerzego sprawiły, że „Klemens” przyjął od SB zadania, których realizacja miała osłaniać i wspierać grę, jaką wokół tej „kainowej zbrodni” od samego początku prowadziła bezpieka.

Ukryty agent

Ksiądz prałat dr Jerzy Więckowiak (ur. 1939 r.) to dzisiaj szanowany kapłan archidiecezji gdańskiej. Jest proboszczem parafii Chrystusa Króla w Gdyni i kanonikiem gremialnym Kapituły Kolegiackiej Gdyńskiej. Elokwentny, oczytany, znawca sztuki sakralnej i dziejów Kościoła katolickiego na Pomorzu. Napisał na ten temat wiele książek, których treść przybliża od wielu lat widzom gdańskiego ośrodka telewizyjnego.

ks. Więckowiak współpracował z bezpieką przynajmniej od początku 1980 r., a informacje przekazane przez niego to nie tylko wyjątkowe źródło informacji na temat życia diecezji chełmińskiej, ale przede wszystkim niezwykle ważny przyczynek do zrozumienia działań SB bezpośrednio po uprowadzeniu i śmierci ks. Jerzego.

Ten wyjątkowy zbiór dokumentów SB szczęśliwie przetrwał do naszych czasów dzięki temu, że w lipcu 1983 r. ks. Więckowiak objął stanowisko proboszcza prestiżowej parafii św. Jakuba w Toruniu. Jego agenturalne teczki pracy (nie zachowała się teczka personalna) powędrowały więc za nim z Gdańska do Torunia. Kiedy pod koniec 1988 r. wracał na stałe do Gdyni, część jego dokumentacji zarchiwizowano w Toruniu, gdzie proces niszczenia i kradzieży dokumentów SB nie przebiegał tak sprawnie jak w Trójmieście. W ten sposób teczki „Klemensa” trafiły później do delegatury IPN w Bydgoszczy.

Wokół „króla Kaszubów”

Przez lata „Klemens” pozostawał w centrum życia diecezji chełmińskiej – jako znawca sztuki sakralnej wykładał i brał udział w sesjach naukowych, pisał książki, angażował się w prace komisji kościelnych. Znał najważniejszych kapłanów i hierarchów diecezji chełmińskiej, której granice do 1992 r. obejmowały spory obszar – począwszy od Pucka, Wejherowa i Gdyni, aż po Toruń….

Nawet wyłowienie zmasakrowanego ciała ks. Jerzego Popiełuszki z Zalewu Wiślanego 30 października 1984 r. nie zniechęciło ks. Więckowiaka do dalszej współpracy. Już kilka dni później przekazał raport z konferencji księży dekanatu toruńskiego, która poświęcona była męczeńskiej śmierci ks. Jerzego. „Omawiając problem ks. Popiełuszki, dziekan ks. Szmyt powiedział, że funkcjonariusze SB docierają do proboszczów parafii i w rozmowach starają się nawoływać ich, by nie organizowali imprez mogących spowodować zaburzenie ładu publicznego” – donosił „Klemens”.

———–

Biskupi i prawda o TW „Klemensie”

Rzeczpospolita, Piotr Kubiak 27-10-2009

Zwierzchnicy proboszcza parafii Chrystusa Króla w Gdyni ks. Więckowiaka mieli wiedzieć, że donosił SB po śmierci ks. Popiełuszki…

Ks. Jerzy Więckowiak miał współpracować z SB przynajmniej od początku 1980 r. i kiedy był kapłanem w Toruniu, przekazywać informacje po zabójstwie ks. Jerzego Popiełuszki. Zbierał je w środowisku duchownych i otrzymywał za to pieniądze.

Ksiądz był w poniedziałek dla „Rz” nieuchwytny. Jego przeszłością są wstrząśnięci trójmiejscy kapłani. – Powinien przestać kierować parafią i odejść na emeryturę – mówi jeden z nich. Czy tak będzie? Jak ustaliła „Rz”, o przeszłości ks. Więckowiaka wiedział były metropolita gdański abp Tadeusz Gocłowski. Znał bowiem raport Kościelnej Komisji Historycznej, która zakończyła prace tuż przed jego odejściem na emeryturę w ubiegłym roku.