Nepotyzm akademicki wśród tajnych współpracowników

Nepotyzm akademicki  wśród tajnych współpracowników

[ pod uwagę tych, którzy uważają, że środowisko akademickie samo się oczyści, że lustracja i dekomunizacja się zdezaktualizowały,  czyli że prawda się zdezaktualizowała ! ]

Warszawska Gazeta 7-13 kwietnia, 2017

1

Reklamy

Jerzy Bafia -prawnik, prof. wydawał wyroki śmierci wobec przeciwników władzy komunistycznej

baner człowiek nauki

Jerzy Mieczysław Bafia  w Wikipedii

(ur. 5 maja 1926 w Płocicznie, zm. 4 lipca 1991) – prawnik, polityk, profesor nauk prawnych, członek PZPR, szef Kancelarii Sejmu PRL (1969-1972), dziekan Wydziału Prawa i Administracji Uniwersytetu Śląskiego (1971-1972), Pierwszy Prezes Sądu Najwyższego (1972-1976), minister sprawiedliwości (1976-1981).

W 1950 ukończył studia prawnicze na Wydziale Prawa Uniwersytetu Warszawskiego. Po 1950 został sędzią Sądu Powiatowego w Krakowie, później awansował do tamtejszego Sądu Wojewódzkiego, następnie został prezesem Sądu Wojewódzkiego w Warszawie. Oficjalnie w 1954 delegowany do Sądu Najwyższego, w rzeczywistości już rok wcześniej orzekał w tajnej sekcji Sądu Najwyższego wydającej m.in. wyroki śmierci wobec przeciwników politycznych władzy komunistycznej. W 1955 skierowany do pracy w Ministerstwie Sprawiedliwości, gdzie do 1969 pełnił m.in. funkcję dyrektora departamentu prawno-organizacyjnego. Od 1970 profesor prawa na Uniwersytecie Warszawskim. W latach 1969–1972 szef Kancelarii Sejmu, a następnie poseł VI i VII kadencji w latach 1972–1980. W latach 1971-1972 dziekan Wydziału Prawa i Administracji Uniwersytetu Śląskiego. W latach 1972–1976 Pierwszy Prezes Sądu Najwyższego. Od marca 1976 do czerwca 1981 minister sprawiedliwości w rządach Piotra Jaroszewicza, Edwarda Babiucha, Józefa Pińkowskiego i Wojciecha Jaruzelskiego……

 

Stalinowscy mentorzy NPW

Nasz Dziennik, 22 stycznia 2013  – Zenon Baranowski

….Jerzy Bafia jako zaufany człowiek władz komunistycznych w 1955 r. został dyrektorem departamentu w Ministerstwie Sprawiedliwości. O takich ludziach sędzia w stanie spoczynku dr Zbigniew Szczurek, więziony za działalność w młodzieżowej grupie antykomunistycznej „Orlęta” z Gdyni, mówił niedawno w rozmowie z „Naszym Dziennikiem”. „Dzieje tworzenia wojskowego prawa karnego okresu stalinowskiego to przekształcanie prawa karnego z narzędzia wymiaru sprawiedliwości w narzędzie terroru. Prawo wtedy stało się atrapą bezprawia. Prawu karnemu wyznaczono nowe zadania: wspieranie władzy i wojnę z osobami, które walczyły o niepodległość Polski” – przypominał sędzia. I dalej o orzekaniu w sekcji tajnej w Sądzie Najwyższym (casus Bafii): „Tego tworu nawet nie sposób nazwać sądem. Ale wydawał wyroki, i to na ogół najcięższe, w pierwszej i drugiej instancji. Uzyskał miano sądu kapturowego”….

Instytut Nauk Prawnych Państwowej Akademii Nauk obchodzi w tym roku 50-lecie swojej działalności.

lex.pl

….Poważną rolę w wyznaczaniu kierunków działalności Instytutu odgrywa Rada Naukowa. Funkcje jej przewodniczących w ciągu 50-letniego istnienia Instytutu pełnili wybitni prawnicy, profesorowie Jan Wasilkowski, Jan Gwiazdomorski, Manfred Lachs, Maurycy Jaroszyński, Witold Czachórski, Jerzy Bafia, Jerzy Jodłowski, Leszek Kubicki, Andrzej Szajkowski, a od 2004 r. Ewa Łętowska.

Na drodze do formowania kadry Uniwersytetu Śląskiego

baner historia PRL

Na drodze do formowania kadry Uniwersytetu Śląskiego

–  wzmacnianie elementu komunistycznego 

w ujęciu Stefana Grzybowskiego – Wspomnienia 1999 [ wyd. Zakamycze]

A

B

C

D

Skutki braku lustracji i dekomunizacji przestrzeni akademickiej

baner

Skutki braku lustracji i dekomunizacji przestrzeni akademickiej (przykład Politechnika Częstochowska)

Inter Media TV

Opublikowany 17.01.2016

Dzisiaj 17.01.2016 roku,o godz. 15:00 w Częstochowie przy ul. gen. Jana Henryka Dąbrowskiego 69 (dawne koszary dziś Politechnika Częstochowska) miał miejsce happening z udziałem Tomasz Jaskóła Poseł na Sejm RP. Polegał na zawieszeniu tablicy informacyjnej z podobizną Stanisława Sojczyńskiego ps. „Warszyc”, „Wojnar” a także z „kotwicą” czyli z symbolem „Polski Walczącej”

 

Tadeusz Grabowiecki – TW „Jan”, b. rektor, kłamca lustracyjny, odznaczony Złotym Krzyżem Zasługi

baner człowiek nauki

Tadeusz Grabowiecki w Encyklopedii Solidarności

Tadeusz Grabowiecki, ur. 17 VII 1947 w Chorzowie. Absolwent Politechniki Śląskiej w Gliwicach, Wydział Automatyki (1970); w 1980 doktorat.

W III 1968 uczestnik protestów studenckich w Gliwicach. Od 1970 pracownik naukowy Politechniki Śląskiej.

Od IX 1980 w „S”, wiceprzewodniczący Ko­mitetu Założycielskiego na PŚl, od X 1980 wiceprzewodniczący KZ; współzałożyciel i redaktor naczelny tygodnika „Informator NSZZ «S» Politechniki Śląskiej”; w 1981 delegat na I WZD Województwa Katowickiego.

12 XII 1981 internowany w Ośr. Odosobnienia w Zabrzu-Zaborzu, Raciborzu, Jastrzębiu-Sze­rokiej i Uhercach, zwolniony w VII 1982.

Od 1989 członek KZ na Politechnice, 1989-1991 przewodniczący. Od 1990 radny Miasta Gliwice kolejnych kadencji, 1993-1998 przewodniczący Rady Miasta. Od 2005 rektor Gliwickiej Wyższej Szkoły Przedsiębiorczości.

Odznaczony Złotym Krzyżem Zasługi (1995).

Myśl na uwięzi. Kontrola operacyjna środowisk akademickich województwa katowickiego przez Służbę Bezpieczeństwa w latach siedemdziesiątych i osiemdziesiątych XX wieku. Studia i szkice

http://ipn.gov.pl/publikacje/ksiazki/mysl-na-uwiezi.-kontrola-operacyjna-srodowisk-akademickich-wojewodztwa-katowicki

 

1

2

3

4

Wniosek o wszczęcie postępowania lustracyjnego wobec Tadeusza Grabowieckiego, w dacie złożenia oświadczenia lustracyjnego ubiegającego się o pełnienie funkcji publicznej radnego Rady Miasta Gliwice

IPN

W dniu 11 marca 2013 r. prokurator Oddziałowego Biura Lustracyjnego w Katowicach wystąpił z wnioskiem do Sądu Okręgowego w Gliwicach o wszczęcie postępowania lustracyjnego wobec Tadeusza Grabowieckiego i uznanie, że złożył on niezgodne z prawdą oświadczenie lustracyjne. W oświadczeniu tym wymieniony nie przyznał się do współpracy z organami bezpieczeństwa państwa.

W ocenie prokuratora materiał dowodowy zebrany w ramach przygotowania postępowania lustracyjnego wykazał, iż Tadeusz Grabowiecki w okresie od 12 listopada 1976 r. do 17 stycznia 1978 r. był tajnym współpracownikiem (TW) Służby Bezpieczeństwa o pseudonimie „Jan”.

Katowice, 11 marca 2013 r.

Naczelnik
Oddziałowego Biura Lustracyjnego
prokurator Andrzej Majche

Rektor Tadeusz Grabowiecki kłamcą lustracyjnym? Co ma do powiedzenia?

Gliwice Nasze Miasto, 2013-03-18,

Znany gliwicki samorządowiec, poprzednio także radny i przewodniczący Rady Miejskiej w Gliwicach i działacz opozycji solidarnościowej, obecnie rektor Gliwickiej Wyższej Szkoły Przedsiębiorczości – kłamcą lustracyjnym?……Prokurator Oddziałowego Biura Lustracyjnego w Katowicach, który wystąpił z wnioskiem do Sądu Okręgowego w Gliwicach o wszczęcie postępowania lustracyjnego, oskarża go, że złożył on niezgodne z prawdą oświadczenie lustracyjne.
Sprawa, jak informuje prokurator, dotyczy jego działalności w latach 1976-1978. Wówczas to, w opinii prokuratora, miał współpracować z tajnymi służbami……W ocenie prokuratora materiał dowodowy zebrany w ramach przygotowania postępowania lustracyjnego wykazał, iż Tadeusz Grabowiecki w okresie od 12 listopada 1976 r. do 17 stycznia 1978 r. był tajnym współpracownikiem (TW) Służby Bezpieczeństwa o pseudonimie „JAN” – informuje w oficjalnym komunikacie rozesłanym do mediów naczelnik Oddziałowego Biura Lustracyjnego prokurator Andrzej Majcher.
Sam Grabowiecki wspomina, że był już kilkakrotnie pytany przez media o swoją rzekomą współpracę z SB. Skąd takie pytania? Jak wyjaśnia, miało to związek z faktem, że w 2010 roku ukazała się nakładem IPN książka pod tytułem „Myśl na uwięzi. Kontrola operacyjna środowiska akademicki województwa katowickiego przez SB w latach 70. i 80 XX wieku. W niej był zamieszczony artykuł „Środowiska Akademickie Politechniki Śląskiej jako obiekt zainteresowania SB”, w którym autor, Mirosław Sikora, pisze o rzekomej współpracy wywodzącego się z Politechniki Śląskiej w Gliwicach Tadeusza Grabowieckiego ze Służbą Bezpieczeństwa.

Sąd Okręgowy w Gliwicach: Tadeusz Grabowiecki kłamcą lustracyjnym

http://www.24gliwice.pl/ -09.09.2013

Tadeusz Grabowiecki, rektor GWSP i były przewodniczący Rady Miejskiej jest kłamcą lustracyjnym.

Takie orzeczenie wydał dzisiaj Sąd Okręgowy w Gliwicach.

Zgodnie z orzeczeniem, przez okres trzech lat, rektor ma zakaz pełnienia funkcji publicznych. Nie może w tym okresie ubiegać się o mandat posła, senatora, radnego, europarlamentarzysty i prezydenta.

– Orzeczenie nie jest dla nas satysfakcjonujące. Prawdopodobnie będziemy wnosić apelację – mówi nam mecenas Mirosław Wyciślak, obrońca Grabowieckiego.

Prokuratura żądała dla rektora 6-letniego zakazu piastowania najważniejszych funkcji publicznych. Orzeczone przez sąd 3 lata, to najniższy wymiar kary w postępowaniu lustracyjnym.

Tadeusz Grabowiecki w latach 1993-1998 był przewodniczącym Rady Miejskiej. Później sprawował funkcję radnego. Od ośmiu lat jest rektorem Gliwickiej Wyższej Szkoły Przedsiębiorczości.
W marcu tego roku, Instytut Pamięci Narodowej oskarżył go o kłamstwo lustracyjne. Rektor miał zataić, że w latach 1976-1978 był zarejestrowany jako tajny współpracownik Służby Bezpieczeństwa o pseudonimie „Jan”. Główny zainteresowany jednak stanowczo odpierał zarzuty…..

Grabowiecki nie jest już rektorem!

http://info-poster.eu/ 15 czerwca 2014

…7 czerwca nastąpiła zmiana na stanowisku Rektora Gliwickiej Wyższej Szkoły Przedsiębiorczości. W miejsce dotychczasowego rektora Tadeusza Grabowieckiego powołana została dr Alina Vogelgesang.

W świetle tego, że Sąd podtrzymł wyrok uznający Tadeusza Grabowieckiego winnym kłamstwa lustracyjnego, jest to oczywista zmiana. Zastanawiające jest tylko jedno – dlaczego w „przejrzystym” mieście, ta informacja jest ukrywana przed opinią publiczną? Warto w tym kontekście przypomnieć, że GWSP powstała i funkcjonuje dzięki bardzo wydatnej pomocy samorządu miasta, a zatem dzięki naszym publicznym środkom.

Zmiany w GWSP. Jakie plany ma nowa rektor gliwickiej uczelni? (TV)

http://www.24gliwice.pl/ 18.06.2014

….Roszada na stanowisku rektora związana jest z rezygnacją piastującego to stanowisko od początku istnienia szkoły prof. Tadeusza Grabowieckiego. Od długiego czasu trwa jego proces lustracyjny. Instytut Pamięci Narodowej oskarżył byłego przewodniczącego Rady Miejskiej w Gliwicach o kłamstwo lustracyjne. Rektor wygrał już w tej sprawie jedną apelację. Sprawa wróciła do I instancji. Niedawno Sąd Okręgowy w Katowicach ponownie uznał go za kłamcę lustracyjnego. Orzeczenie nadal nie jest jednak prawomocne.

Dotychczasowe wyroki sądu, zakazywały byłemu już rektorowi pełnienia funkcji publicznych przez okres trzech lat. Ponieważ jednak GWSP jest uczelnią prywatną, z tego powodu rektor nie musiał rezygnować ze stanowiska.

 

Walerian Pańko – prof. prawnik, prezes NIK, w latach 80-tych w „S”, internowany, represjonowany

baner krzywdzeni

Walerian Janusz Pańko w Wikipedii

(ur. 8 października 1941 w Turzym Polu, zm. 7 października 1991 w Słostowicach)

Prawnik, nauczyciel akademicki. Działacz opozycji demokratycznej w okresie PRL, poseł na Sejm X kadencji, prezes Najwyższej Izby Kontroli.

W 1971 obronił doktorat na podstawie pracy pt. Dzierżawa gruntów rolnych w aspekcie ekonomiczno-prawnym. Od 1 października 1974 pozostawał związany z Uniwersytetem Śląskim w Katowicach, kierował Zakładem Administracji Rolnictwa i Gospodarki Przestrzennej na Wydziale Prawa i Administracji tej uczelni . W 1978 otrzymał stopień doktora habilitowanego na podstawie rozprawy zatytułowanej Własność gruntowa w planowej gospodarce przestrzennej.

W październiku 1980 został członkiem „Solidarności”. W latach 1980–1981 pełnił funkcję doradcy „Solidarności” i NSZZ „Solidarność” Rolników Indywidualnych podczas strajków chłopskich w Rzeszowie i Ustrzykach Dolnych (był współautorem porozumień ustrzycko-rzeszowskich). Organizował Sieć Organizacji Zakładowych „Solidarności” Wiodących Zakładów Pracy Śląska. Przewodniczył zespołowi rolnemu Społecznej Rady Legislacyjnej. Po wprowadzeniu stanu wojennego był internowany w okresie od 13 grudnia 1981 do 16 stycznia 1982. Protestując przeciw działaniom władz państwowych w lutym 1982 wystąpił z PZPR. Był uczestnikiem prac Centrum Obywatelskich Inicjatyw Ustawodawczych Solidarności.

W 1989 uzyskał tytuł profesora nauk prawnych. Specjalizował się w prawie rolnym oraz zagadnieniach prawnych związanych z gospodarką przestrzenną. Był autorem kilkudziesięciu publikacji naukowych, a także członkiem kilku komitetów i komisji Polskiej Akademii Nauk.

Jako reprezentant strony opozycyjnej brał udział w obradach Okrągłego Stołu. W 1989 z ramienia Komitetu Obywatelskiego uzyskał mandat posła na Sejm kontraktowy, w którym objął przewodnictwo Komisji Samorządu Terytorialnego. Był współzałożycielem i wiceprezesem Fundacji Rozwoju Demokracji. 23 maja 1991 został wybrany na prezesa Najwyższej Izby Kontroli.

…Walerian Pańko poniósł śmierć na cztery dni przed przedstawieniem Sejmowi RP wyników kontroli związanej z aferą FOZZ.

Prof. Walerian Pańko – Człowiek „Solidarności”

serwis NSZZ Solidarność Uniwersytetu Śląskiego

Śp. Profesor Walerian Pańko zawsze niezależny, wymykający się spod wszelkich schematów, niezwykła osobowość, zaznaczył swoją obecność w wielu dziedzinach życia.
Był nie tylko wybitnym naukowcem i nauczycielem akademickim, ale także społecznikiem. Gdy wybuchł Sierpień 1980 r., jako jeden z pierwszych samodzielnych pracowników naukowych Uniwersytetu Śląskiego, nie tylko zapisał się do ówczesnej „Solidarności”, do powstania której przyczynił się swoją działalnością, ale i aktywnie w niej działał. Włączył się w prace związane z dążeniem do zmian ustrojowych w Polsce. Zarażał wszystkich swoim entuzjazmem i pasją działania. Nikt, kto się z Nim zetknął, nie mógł pozostawać wobec Niego obojętny. Trzeba podkreślić, że Jego niezłomna postawa budziła podziw otoczenia, ale i reakcję władz. Już wcześniej, w czerwcu 1976 r., został pozbawiony funkcji prodziekana Wydziału Prawa i Administracji Uniwersytetu Śląskiego w odwecie za poparcie protestu studenckiego w sprawie cen podręczników. W okresie 1980-1981 aktywnie uczestniczył w pracach legislacyjnych, będąc członkiem Społecznej Rady Legislacyjnej NSZZ „Solidarność” działającej pod przewodnictwem prof. Stefana Grzybowskiego. Był członkiem Komisji ds. ustawodawstwa rolnego działającej przy Ministrze Sprawiedliwości, doradcą NSZZ „Solidarność”, i NSZZ „Solidarność Rolników Indywidualnych”.
Odegrał istotną rolę jako ekspert „Solidarności” w długotrwałych okupacyjnych strajkach chłopskich w Ustrzykach Dolnych i Rzeszowie. Służył swoją konsultacją i pomocą rolnikom indywidualnym, a także był doradcą NSZZ „Solidarność” prowadzącym akcję strajkową w Rzeszowie i Ustrzykach Dolnych. Był współautorem tekstu porozumień ustrzycko-rzeszowskich podpisanych w lutym 1981 r., a następnie doradcą nowopowstałego związku „Solidarność Rolników Indywidualnych”, służąc w ten sposób środowisku, z którego pochodził.
Tworzył Sieć Organizacji Zakładowych „Solidarności” wiodących zakładów pracy na Śląsku. Służył swoją wiedzą prawniczą i doświadczeniem.

W dniu wprowadzenia stanu wojennego został internowany w nocy z 12 na 13 grudnia 1981 r. Przebywał kolejno w Jastrzębiu Szerokiej, Warszawie, Białołęce i Jaworzu na Pojezierzu Drawskim. W kajdanach wsadzano Go do więźniarki bądź helikoptera i wieziono na kolejne przesłuchania w atmosferze grozy wywołującej pytania: dlaczego… i gdzie tym razem?. Opowiadał o ciężkich warunkach internowania, podczas którego jednak nie tracił ducha i ofiarnie pomagał innym. Był autorem „Marszu internowanych”, w którym pojawiły się krzepiące słowa: „Wrócimy silniejsi, a z nami ta myśl, że Polska tak łatwo nie zginie”.
Po zwolnieniu z internowania 16 stycznia 1982 r. aktywnie współpracował z Duszpasterstwem Akademickim i Duszpasterstwem Ludzi Pracy na Śląsku. Pamiętamy Jego powrót z internowania, kiedy pojawił się na uczelni i znowu dał impuls do działania, nie pozwalając na poddanie się nastrojom załamania. W tym czasie nadal dyskretnie służył swą pomocą środowisku robotniczemu i chłopskiemu. Za swoją działalność zapłacił kilkakrotnymi aresztowaniami „prewencyjnymi”, a także o parę lat późniejszą profesurą, na którą dobrze zapracował znacznie wcześniej, czy wreszcie zablokowaniem na jakiś czas naukowych kontaktów zagranicznych. Służba Bezpieczeństwa zarejestrowała Profesora pod kryptonimem „Doradca”……

…..Po strajkach w 1988 r. brał udział w reaktywowaniu „Solidarności” w szkołach wyższych. Brał też udział jako reprezentant strony opozycyjnej w negocjacjach „Okrągłego Stołu” – w podzespołach do spraw rolnictwa oraz do spraw samorządu terytorialnego, przygotował opracowanie „Ład przestrzenny i ekologiczny wsi i rolnictwa”……

4 czerwca Walerian Pańko jako kandydat „Solidarności” z okręgu Katowice- Mysłowice został wybrany posłem na Sejm.
Był członkiem Obywatelskiego Klubu Parlamentarnego – Koła Posłów Niezależnych. Przewodniczył sejmowej Komisji Samorządu Terytorialnego. Ponadto był członkiem Komisji Konstytucyjnej i Komisji Ustawodawczej. Był jednym z założycieli Fundacji Rozwoju Demokracji Lokalnej. Dał się poznać na forum parlamentu jako człowiek ogromnej wiedzy i wielkiej pracowitości.

W maju 1991 r. został wybrany na stanowisko Prezesa Najwyższej Izby Kontroli……

Zginął tragicznie w wypadku samochodowym w drodze z Warszawy do Katowic na wykład 7 października 1991 r. Okoliczności tragicznej śmierci nigdy nie zostały wyjaśnione.
Komisja Zakładowa NSZZ „Solidarność” Uniwersytetu Śląskiego na kolejne swoje pismo w tej sprawie otrzymała odpowiedź Prokuratury Generalnej o braku możliwości wyjaśnienia okoliczności wypadku.
Zginął tak, jak żył: zawsze na służbie, zawsze w drodze.

Zbigniew Messner – ekonomista, od studenta do rektora na Akademii Ekonomicznej w Katowicach, b. premier, PZPR

baner człowiek nauki

Zbigniew Messner w Wikipedii 

Zbigniew Messner (ur. 13 marca 1929 w Stryju, zm. 10 stycznia 2014 w Warszawie) – polski ekonomista, pracownik naukowy, działacz państwowy, premier PRL w latach 1985–1988, poseł na Sejm PRL IX kadencji, profesor.

…Studia ukończył w 1953 roku w Wyższej Szkole Ekonomicznej w Katowicach, a w 1961 roku doktoryzował się na tej uczelni. W 1977 roku uzyskał tytuł profesora zwyczajnego. Od 1968 był prorektorem, a od 1975 do 1982 roku rektorem tej uczelni…..

Członek PZPR; od 1981 w Biurze Politycznym KC, równolegle sekretarz KW PZPR w województwie katowickim.

Wicepremier ds. ekonomicznych od 1983 roku. Poseł na Sejm w latach 1985–1989. 6 listopada 1985 roku – po mianowaniu Wojciecha Jaruzelskiego na funkcję Przewodniczącego Rady Państwa – powołany na Prezesa Rady Ministrów….. Z powodu porażki w referendum 19 września 1988 roku Messner złożył dymisję z funkcji premiera. Kandydował bez powodzenia na posła w czerwcowych wyborach z 1989 roku. W Biurze Politycznym pozostawał do X plenum KC PZPR w grudniu 1988 roku, kiedy to Wojciech Jaruzelski przeprowadził rekonstrukcję BP…Po 1989 roku powrócił do działalności naukowej. Jest autorem licznych książek i publikacji z zakresu ekonomii, przede wszystkim zastosowań informatyki w ekonomii i rachunkowości. Ostatnia publikacja książkowa: Teoretyczne podstawy rachunkowości (Warszawa 1994). Był także przewodniczącym Komisji Egzaminacyjnej Krajowej Izby Biegłych Rewidentów, a także prezesem Stowarzyszenia Księgowych…..W 1986 został doktorem honoris causa Uniwersytetu Marcina Lutra w Halle i Wittenberdze.

Odnowienie doktoratu prof. Zbigniewa Messnera

  STOWARZYSZENIE KSIĘGOWYCH W POLSCE

Ponad pół wieku mięło od dnia obrony pracy doktorskiej przez prof. Zbigniewa Messnera (27 czerwca 1961 r.) na Wydziale Przemysłu Wyższej Szkoły Ekonomicznej w Katowicach. Profesor osiągnął w życiu wiele sukcesów naukowych i pedagogicznych. Wypromował  ponad 500 magistrów i dyplomowanych ekonomistów,   20 doktorów nauk ekonomicznych, zrecenzował 27 prac doktorskich, 10 rozpraw habilitacyjnych, 15 wniosków o nadanie tytułu naukowego profesora, opublikował ponad 200 prac i artykułów naukowych. Prowadził również intensywną działalność polityczną i społeczną. Wiele Profesorowi zawdzięcza środowisko księgowych i biegłych rewidentów, na rzecz których od wielu lat pracuje. Od 1957 roku prof. Zbigniew Messner jest członkiem Stowarzyszenia Księgowych w Polsce, a od 2003 r. jego prezesem.Decyzja Senatu Uniwersytetu Ekonomicznego w Katowicach o odnowieniu doktoratu jest wyrazem uznania dla wybitnych wychowanków Uczelni. To szczególna forma uhonorowania przez władze uczelni, z którą prof. Zbigniew Messner jest związany od  początków swojej kariery naukowej.

Człowiek spoza układów

Jan Cofałka – Przegląd 11/2009

…..Od studenta do rektora

W 1948 r. jest już na studiach. Studiuje, a potem pracuje, ciągle na tej samej uczelni, która kilka razy zmieniała nazwę. Po wojnie było to prywatne, powstałe jeszcze w 1937 r., Wyższe Studium Nauk Społeczno-Gospodarczych w Katowicach. Na pierwszym roku płaci więc czesne. Po roku szkołę upaństwowiono i nazwano Wyższą Szkołą Administracji Gospodarczej. Potem przemianowano ją na Wyższą Szkołę Ekonomiczną, od 1974 r. staje się Akademią Ekonomiczną im. Karola Adamieckiego.
W 1951 r. kończy studia pierwszego stopnia, licencjackie. Studia magisterskie musi robić na WSE w Krakowie, bo katowicka uczelnia nie miała jeszcze uprawnień magisterskich. Po studiach zostaje asystentem na macierzystej uczelni. W 1961 r. doktoryzuje się, a w 1969 r. przygotowuje pierwszą na swojej uczelni habilitację. Tytuł profesora nadzwyczajnego otrzymuje w 1972 r., a zwyczajnego w 1977 r. Od 1968 do 1975 r. jest prorektorem, a następnie rektorem macierzystej uczelni.
Wtedy jednak rektorem było się z nominacji, więc kiedy w burzliwym roku 1981, w pierwszych wolnych wyborach, w tajnym głosowaniu (był jednym z sześciu z ponad 90 nominowanych rektorów, których w ten sposób wybrano) wybrano go na rektora ponownie, miał prawo odczuwać z tego powodu satysfakcję.
Jeszcze bardziej będzie cenił fakt wybrania go na kierownika Katedry Rachunkowości, kiedy po dziesięciu latach, z ponabijanymi w Warszawie guzami, powraca na macierzystą uczelnię.

Premier w skrajnych warunkach

Profesor był cenionym uczonym, miał mocną pozycję na uczelni, poparcie kadry naukowej i społeczności akademickiej oraz ułożone, stabilne życie rodzinne, co wysoko cenił. Wcześniej odmawiał przyjęcia proponowanych mu stanowisk.

Nie żyje Zbigniew Messner

interia.pl..

.w Warszawie zmarł profesor Zbigniew Messner, ekonomista – premier w latach 1985-1988. Miał 84 lata…Zbigniew Messner był między innymi rektorem Akademii Ekonomicznej w Katowicach, na której doktoryzował się i uzyskał profesurę. Od 1981 roku zasiadał w Biurze Politycznym Komitetu Centralnego PZPR, kierował Komitetem Wojewódzkim partii w Katowicach

Zbigniew Messner był między innymi rektorem Akademii Ekonomicznej w Katowicach, na której doktoryzował się i uzyskał profesurę. Od 1981 roku zasiadał w Biurze Politycznym Komitetu Centralnego PZPR, kierował Komitetem Wojewódzkim partii w Katowicach

Zbigniew Messner był między innymi rektorem Akademii Ekonomicznej w Katowicach, na której doktoryzował się i uzyskał profesurę. Od 1981 roku zasiadał w Biurze Politycznym Komitetu Centralnego PZPR, kierował Komitetem Wojewódzkim partii w Katowicach.

Czytaj więcej na http://fakty.interia.pl/polska/news-nie-zyje-zbigniew-messner,nId,1087854?utm_source=paste&utm_medium=paste&utm_campaign=firefox

Zbigniew Messner był między innymi rektorem Akademii Ekonomicznej w Katowicach, na której doktoryzował się i uzyskał profesurę. Od 1981 roku zasiadał w Biurze Politycznym Komitetu Centralnego PZPR, kierował Komitetem Wojewódzkim partii w Katowicach.Czytaj więcej na http://fakty.interia.pl/polska/news-nie-zyje-zbigniew-messner,nId,1087854?utm_source=paste&utm_medium=paste&utm_campaign=firefox