Leszek Lernell – prawnik czasów stalinowskich, dla którego prawo i nauka radziecka była wzorem i przykładem

baner człowiek nauki

Leszek Lernell w Wikipedii

Leszek Lernell (ur. 3 sierpnia 1906 w Mińsku Mazowieckim, zm. 11 maja 1981 w Warszawie) – polski prawnik pochodzenia żydowskiego, specjalista w dziedzinie prawa karnego i kryminologii, przedstawiciel marksistowskiej doktryny oraz judykatury od roku 1944. W okresie stalinizacji Polski razem z Igorem Andrejewem i Jerzy Sawickim Lernell był autorem sztandarowego dzieła tego okresu Prawo karne Polski Ludowej (1950–1954)…… Lata wojenne spędził w ZSRR. Po powrocie do Polski podjął pracę w Ministerstwie Sprawiedliwości. W 1949 obronił doktorat, od 1954 był profesorem Uniwersytetu Warszawskiego. Przez wiele lat redagował „Nowe Prawo”, powstałe z przekształcenia „Demokratycznego Przeglądu Prawniczego”

xxxxxxxxxxxxxxxx

Prawnicy „starej nadbudowy” w „nowej bazie”, czyli o problemie kodyfikacji prawa karnego materialnego Polski Ludowej
początku lat pięćdziesiątych

MISCELLANEA HISTORICO-IURIDICA TOM XVI, z. 2 ROK 2017

….Stosunek Lernella do przepisów wydanych w okresie powojennym był również krytyczny. Uważał bowiem, że chociaż służą one coraz skuteczniej ochronie podstawowych funkcji państwa ludowego, to jednak nie są one dostatecznie ani pod względem treści, ani formy, przede wszystkim jeżeli chodzi o ochronę mienia socjalistycznego. Cytując prof. Goliakowa powiedział: „Im szersze są perspektywy zwycięstw w walce o komunizm, tym bardziej stanowcze winny być środki przymusu w stosunku do nosicieli tradycji kapitalizmu”. Istotna była również forma, albowiem prawo socjalistyczne ma spełniać rolę wychowawczą, dlatego winno uwypuklać treść klasową norm i charakterystykę polityczną.
„Prawo i nauka radziecka wzorem i przykładem”. To miało być remedium
na wszelkie problemy kodyfikacyjne PRL. Lernell jednak przestrzegał przed
wszelkim automatyzmem w tym zakresie, albowiem jego zdaniem należało
mieć na względzie odmienności faz rozwojowych i form dyktatury proletariatu w ZSRR i PRL. Dotyczyło to również innych krajów demokracji ludowej…

L. Lernell, Kodyfikacja czy reforma prawa karnego?, „Demokratyczny Przegląd Prawniczy” 1947, nr 4.
L. Lernell, Uwagi o nowelizacji i kodyfikacji prawa karnego. Czy konieczna reforma części
ogólnej k.k.?, „Demokratyczny Przegląd Prawniczy” 1947, nr 10.
L. Lernell, Z problematyki kodyfikacji prawa karnego (Rozważania metodologiczne), cz. I,
„Państwo i Prawo” 1951, z. 4.
L. Lernell, Z problematyki kodyfikacji prawa karnego (Rozważania metodologiczne), cz. II,
„Państwo i Prawo” 1951, z. 5–6.


.

Rozpoczął się proces lustracyjny byłego rektora UJ prof. Franciszka Ziejki

Kraków. Rozpoczął się proces lustracyjny byłego rektora Uniwersytetu Jagiellońskiego w Krakowie prof. Franciszka Ziejki\

Dziennik Polski

– Stałem się ofiarą Służby Bezpieczeństwa, która liczyła na to, że łatwo będzie pozyskać do współpracy człowieka z prowincji. Pomylili się – mówił przed krakowskim sądem prof. Franciszek Ziejka. Prof. Ziejka zapewniał, że nigdy świadomie nie współpracował z funkcjonariuszami służby wywiadowczej. – Nigdy też nie miałem świadomości, że moimi rozmówcami są ludzie z SB, którzy podawali się m.in. za pracowników ministerstwa edukacji – dodał lustrowany. Z kolei obrońca byłego rektora mec. Stanisław Kłys zwrócił uwagę, że prokuratura nie ma żadnych dowodów na potwierdzenie tezy, że jego klient współpracował z SB.

Czytaj więcej: https://dziennikpolski24.pl/krakow-rozpoczal-sie-proces-lustracyjny-bylego-rektora-uniwersytetu-jagiellonskiego-w-krakowie-prof-franciszka-ziejki/ar/13526502