Marek Czachor – fizyk wielokrotnie aresztowany, zwalniany i przywracany do pracy

baner krzywdzeni

Baza Nauka Polska  – Ludzie nauki 

 

dr hab.  Marek  Karol  Czachor 
Id osoby:  25351
Dyscypliny KBN:fizyka
Specjalności:fizyka teoretyczna
Miejsca pracy:Aktualne:
profesor  Politechnika Gdańska; Wydział Fizyki Technicznej i Matematyki Stosowanej; Katedra Fizyki Teoretycznej i Informatyki Kwantowej
Nieaktualne:
 Politechnika Gdańska; Wydział Fizyki Technicznej i Matematyki Stosowanej
Rozprawa doktorska:
Aspects of Nonlinear Quantum Mechanics, 26/05/1994,  Instytut Fizyki PAN,  
Uzyskany stopień: doktor nauk fizycznych w zakresie fizyki, specjalność: fizyka,  
Rozprawa habilitacyjna:
Uogólnione równania von Neumanna, 19/06/2000,  Uniwersytet Warszawski; Wydział Fizyki,  
Uzyskany stopień: doktor habilitowany nauk fizycznych w zakresie fizyki, specjalność: fizyka teoretyczna,  
Id osoby:  25351
Dyscypliny KBN:fizyka
Specjalności:fizyka teoretyczna
Miejsca pracy:Aktualne:
profesor  Politechnika Gdańska; Wydział Fizyki Technicznej i Matematyki Stosowanej; Katedra Fizyki Teoretycznej i Informatyki Kwantowej
Nieaktualne:
 Politechnika Gdańska; Wydział Fizyki Technicznej i Matematyki Stosowanej
Rozprawa doktorska:
Aspects of Nonlinear Quantum Mechanics, 26/05/1994,  Instytut Fizyki PAN,  
Uzyskany stopień: doktor nauk fizycznych w zakresie fizyki, specjalność: fizyka,  
Rozprawa habilitacyjna:
Uogólnione równania von Neumanna, 19/06/2000,  Uniwersytet Warszawski; Wydział Fizyki,  
Uzyskany stopień: doktor habilitowany nauk fizycznych w zakresie fizyki, specjalność: fizyka teoretyczna,  
—————-
   

Marek Czachor, ur. 30 III 1960 w Słupsku. Absolwent Uniwersytetu Gdańskiego, Wydział Matematyki, Fizyki i Chemii (1986); w 1994 doktorat, w 2000 habilitacja.

W VIII 1980 współzałożyciel Niezależnego Zrzeszenia Studentów Polskich na UG; od jesieni 1980 współpracownik NZS (formalnie nie wstąpił), drukarz pisma NZS UG „Reduta”; kolporter wydawnictw niezależnych.

14-15 XII 1981 uczestnik strajku na UG; nast. brał udział w ukryciu powielacza NZS z UG, udostępnił mieszkanie na drukarnię; 20 XII 1981 zatrzymany na 48 godz., 15 I 1982 aresztowany, sądzony wraz grupą działaczy NZS i „S”, m.in. swoją matką Ewą Kubasiewicz, 3 II 1982 skazany w trybie doraźnym przez Sąd Marynarki Wojennej w Gdyni na 3 lata więzienia i 2 lata pozbawienia praw publicznych; osadzony w ZK w Koronowie i Potulicach, od 21 XII 1982 przerwa w odbywaniu kary na kontynuowanie studiów, 28 VII 1983 objęty amnestią. Od 1984 współpracownik Solidarności Walczącej Oddział Trójmiasto, łącznik między E. Kubasiewicz a Andrzejem Kołodziejem, kolporter wydawnictw podziemnych, gł. prasy SW. 1986-1988 zatrudniony przy pracach wysokościowych w Spółdzielni Pracy Absolwent w Gdańsku; w XI 1987 pracownik naukowy Wydziału Mechanicznego Politechniki Gdańskiej. W XI 1987 aresztowany za odmowę podjęcia służby wojskowej; zwolniony z pracy na PG; przetrzymywany 42 dni do pierwszej rozprawy; V 1988 – I 1989 w ukryciu, w I 1989 aresztowany, skazany przez Sąd Marynarki Wojennej w Gdyni na rok więzienia w zawieszeniu. I 1987 – XII 1989 wraz z żoną Magdą redaktor pisma „Solidarność Walcząca. Oddział Trójmiasto”; I-XI 1988 po aresztowaniu A. Kołodzieja szef struktury SW Oddz. Trójmiasto (ps. Michał Kaniowski). 1989–1990 redaktor pisma SW i LDPN „Żołnierz Solidarny”, koordynator akcji logistycznej związanej z przesyłaniem pisma oficerom Ludowego Wojska Polskiego. Od wiosny 1989 zaprzysiężony członek SW, jawny przedstawiciel SW na Wybrzeżu; w 1989 zwolennik bojkotu wyborów czerwcowych.

Od 1990 przywrócony do pracy na Politechnice Gdańskiej; 1991-1994 doktorant w Instytucie Fizyki PAN w Warszawie, 1994-1995 stypendysta Programu Fulbrighta w Massachussetts Institute of Technology w USA, 1999-2002 fundacji Humboldta w Technische Universitat Clausthal w Niemczech. Autor publikacji z zakresu fizyki teoretycznej. Taternik. Odznaczony Krzyżem Oficerskim Orderu Odrodzenia Polski (2007).

Arkadiusz Kazański
————————

Marek Czachor – Strona domowa

Oświadczenie
Świadom odpowiedzialności za złożenie niezgodnego z prawdą oświadczenia, po zapoznaniu się z treścią ustawy z dnia 18 października 2006 r. o ujawnieniu informacji o dokumentach organów bezpieczeństwa państwa z lat 1944-1990 oraz treści tych dokumentów, oświadczam, że nie pracowałem i nie pełniłem służby w organach bezpieczeństwa państwa w rozumieniu art. 2 i 3a powołanej ustawy, ani nie byłem ich świadomym i tajnym współpracownikiem. 
   

dr hab. Marek Czachor
prof. nadzw. PG
   

Gdańsk, 16 marca 2007 r.   

PS. 17 lutego 2005 roku otrzymałem z IPN status pokrzywdzonego, który, odpowiadając na apel prof. Jadwigi Staniszkis wzywającej środowiska akademickie do autolustracji, umieściłem na mojej stronie domowej, czyli tutaj.

PPS.(13 maja 2007 r.) Co prawda Trybunał Konstytucyjny właśnie zlikwidował konieczność składania oświadczeń lustracyjnych, ale ja sobie cenię fakt, iż nie miałem z tym żadnego problemu 🙂

Nieznany szerszej publiczności list z UG (4 kwietnia 2007)

abcnet
—————-

List otwarty do 
Pana Profesora Andrzeja Friszke 
członka Kolegium IPN

—————

prof. Marek Czachor – Żołnierz Solidarny

————

 

Ewa Kubasiewicz-Houée o sprawie Marka Kubasiewicza – cz. 1/2

Ewa Kubasiewicz-Houée o sprawie Marka Kubasiewicza – cz. 2/2  

 

Reklamy

Święto 3 maja – niebezpieczne święto

baner-historia-prl1

Niebezpieczne święto

wg Historia.polskieradio.pl 

W maju 1946 roku przez Polskę przetoczyła się niespotykana fala strajków i demonstracji. W kilkunastu miejscowościach przeciwko manifestantom użyto broni. Do dziś nie ustalono liczby zabitych, według różnych źródeł zginęło od czterech do dwudziestu osób, kilkadziesiąt zostało rannych, a tysiące aresztowanych.

Protestowała głównie młodzież, strajki objęły ponad sto szkół i ponad dwadzieścia wyższych uczelni. Wszystko z powodu 3 majowego święta, bo choć oficjalnie rocznica uchwalenia Konstytucji pozostawała jeszcze świętem, to komuniści zakazali publicznego świętowania.

Zaczęło się w Krakowie

Najbardziej burzliwy przebieg przybrały demonstracje w Krakowie. 3 maja 1946 roku mieszkańcy Krakowa, wśród których przeważały grupy młodzieży szkolnej, studentów i harcerzy przybyły na mszę świętą do Kościoła Mariackiego. Już podczas przemarszu w stronę kościoła doszło do pierwszych starć z ubecją. Po mszy świętej mieszkańcy Krakowa, z pieśniami patriotycznymi na ustach ruszyli w kierunku ulicy Grodzkiej. Doszło do kolejnych starć. W godzinach popołudniowych ubecy wtargnęli do akademika przy ulicy ( nomen omen) 3 maja. Zaczęły się aresztowania wszystkich przebywających tam studentów i systematyczne rewizje pokojów. Według niepewnych danych aresztowano około 800 osób.

 Następnego dnia w odpowiedzi na brutalne represje i kłamstwa zamieszczone w prasie, zastrajkowały wszystkie krakowskie wyższe uczelnie i blisko czterdzieści szkół średnich. Ponieważ wydarzenia krakowskie odbiły się szerokim echem w kraju i zagranicą, już wkrótce fala strajków i demonstracji objęła cały kraj. Demonstranci domagali się zwolnienia zatrzymanych i zaprzestania represji przez komunistyczną bezpiekę.

Przykład Poznania

13 maja doszło do potężnego  strajku solidarnościowego, który ogłosili studenci Uniwersytetu imienia Adama Mickiewicza i Akademii Handlowej w Poznaniu. W tym samym dniu zorganizowali oni marsz protestacyjny pod budynek Urzędu Wojewódzkiego. Domagali się przede wszystkim zwolnienia  swoich kolegów z Krakowa. Manifestanci zostali otoczeni przez siły porządkowe, a następnie aresztowani. Według różnych danych zatrzymano od sześciuset do tysiąca manifestantów. W kolejnych dniach trwała nagonka na studentów. Straszono ich relegacją z uczelni, zarzucano nieodpowiedzialność i uleganie propagandzie imperialistycznej. Wojewoda poznański Feliks Widy-Wirski posunął się do ordynarnych gróźb pod adresem studentów sugerując, że w razie ponownych zajść odpowiednie służby nie zawahają się użyć siły.

 Represje

Najczęstszą formą represji wobec protestujących uczniów i studentów były relegacje ze szkół. Zdarzały się przypadki, że przywódców strajkowych powoływano do wojska. Specyficzną karą było pozbawienie zatrzymanych prawa głosu w sfałszowanych przez komunistów wyborach, które odbyły się w styczniu 1947 roku. Przynajmniej kilkudziesięciu uczestników demonstracji stanęło przed Wojskowymi Sądami. Zapewne majowe protesty ułatwiły władzy ograniczenie, a następnie zniesienie autonomii szkół wyższych. Komuniści wyciągnęli wnioski z fali majowych demonstracji. Urzędnicy Ministerstwa Bezpieczeństwa Publicznego opracowali między innymi odpowiedni plan rozbijania masowych protestów i demonstracji.

Epilog

W kwietniu 1947 roku Biuro Polityczne Polskiej Partii Robotniczej zadecydowało o zniesieniu święta 3 maja. Przez ponad 40  kolejnych lat świętowanie uchwalenia Konstytucji 3 maja było nielegalne. Flaga może wisieć pierwszego, a nawet drugiego, ale nie trzeciego, przestrzegał milicjant w jednym z filmów Stanisława Barei.

————–

3 Maja 1946 w Krakowie. Przebieg wydarzeń i dokumenty

Brzoza Czesław

Księgarnia Akademicka, 1996, 
243 s. (
Wydawnictwa Księgarni Akademickiej ) 
ISBN: 83-86575-81-6 

————–

3 MAJA 1946 W KRAKOWIE

Jerzy Sędzimir, Forum Akademickie 12,2008