Michał Boni – kulturoznawca i polityk, TW „ZNAK”, wyspowiadał się z wieloletnim opóźnieniem

baner człowiek nauki

Michał Boni w Wikipedii

Michał Jan Boni (ur. 10 czerwca 1954Poznaniu) – polski polityk, kulturoznawca, minister pracy w rządzie Jana Krzysztofa Bieleckiego, poseł na Sejm I kadencji, w rządzie Donalda Tuskasekretarz stanu w KPRM, a od 2009 minister-członek Rady Ministrów i przewodniczący Komitetu Stałego Rady Ministrów; mąż Barbary Engelking-Boni.

W 1977 ukończył studia na Wydziale Polonistyki Uniwersytetu Warszawskiego w zakresie kulturoznawstwa. W 1986 obronił pracę doktorskąsocjologii kultury. Specjalizuje się w zarządzaniu zasobami ludzkimi.

Działalność zawodowa Jako ekspert współpracował z fundacjami polskimi i międzynarodowymi, m.in. z Centrum Analiz Społeczno-Ekonomicznych (CASE), Centrum Stosunków Międzynarodowych, Polsko-Amerykańską Fundacją Wolności, Instytutem Nauki o Człowieku w Wiedniu. Był przedstawicielem pracodawców polskich w Fundacji na rzecz Poprawy Jakości Życia w Dublinie, doradcą PKPP „Lewiatan”, członkiem Komitetu Naukowego Wsparcia Wspólnoty ds. Oceny NPR i Programów Operacyjnych oraz ekspertem współpracującym przy powstawaniu Narodowego Planu Rozwoju na lata 2007–2013. Od 1994 do czasu objęcia funkcji w rządzie Donalda Tuska był doradcą w funduszu Enterprise Investors, zajmującym się inwestycjami typu private equity w Polsce i regionie Centralnej Europy.

Działalność polityczna

W okresie PRL współpracował z opozycją demokratyczną. W 1992 znalazł się jako tajny współpracownik Służby Bezpieczeństwa na Liście Macierewicza. Zaprzeczył jakiejkolwiek współpracy a w jego obronie wystąpili: Zbigniew BujakZbigniew JanasHenryk Wujec[1]. 31 października 2007 wydał publiczne oświadczenie, podając, iż w 1985 funkcjonariusze SB za pomocą szantażu wymogli na nim podpisanie deklaracji współpracy[2]. Oświadczył, że do podpisania tej deklaracji doszło po wielogodzinnej rewizji w jego domu po groźbach ujawnienia jego zdrady małżeńskiej i zamknięcia trzyletniego dziecka w milicyjnej izbie dziecka[3].

W archiwach SB[4] umieszczono w lutym 1988[5] jego teczkę jako kandydata na tajnego współpracownika zawierającą pięć notatek na temat rozmów. 6 lutego 1989 na jego teczce skreślono oznaczenie kandydata, pozostawiając tylko TW. Historyk Andrzej Friszke wyraził wątpliwości dotyczące rzetelności materiałów SB zbieranych na Woli, które zawierały jego zdaniem wiele nieścisłości[5].

W 1990 sprawował urząd podsekretarza stanu w Ministerstwie Pracy i Polityki Socjalnejrządzie Tadeusza Mazowieckiego. W 1991 pełnił funkcję ministra pracy i polityki socjalnej w rządzie Jana Krzysztofa Bieleckiego. W wyborach parlamentarnych w 1991 uzyskał mandat posła na Sejm I kadencji Kongresu Liberalno-Demokratycznego. W sejmie pracował w Komisji Kultury i Środków Przekazu oraz Komisji Polityki Społecznej. W rządzie Hanny Suchockiej ponownie pełnił funkcję wiceministra pracy i polityki socjalnej (od 1992 do 1993).

Od 1994 należał do Unii Wolności, kierował strukturami tej partii w województwie mazowieckim. W latach 1997–2001 był szefem gabinetu politycznego ministra pracy i polityki socjalnej Longina Komołowskiegorządzie Jerzego Buzka.

Zasiadał w radzie programowej Forum Liberalnego. W 2007 współtworzył program wyborczy Platformy Obywatelskiej.

Od 9 stycznia 2008 do 15 stycznia 2009 był sekretarzem stanu w KPRM, a 18 stycznia 2008 został szefem Zespołu Doradców Strategicznych premiera Donalda Tuska. 15 stycznia 2009 powołano go na urzędy ministra-członka Rady Ministrów i przewodniczącego Komitetu StałegoRady Ministrów[6].

  1. On straszył procesami, koledzy protestowali. „Rzeczpospolita”, 31 października 2007.
  2. Boni: podpisałem deklarację o współpracy z SB. tvn24.pl, 31 października 2007.
  3. Michał Boni: Podpisałem deklarację współpracy z SB. gazeta.pl, 31 października 2007.
  4. Informacje w BIP IPN
  5. ↑ 5,0 5,1 A. Kublik: Spowiedź Boniego. gazeta.pl, 2 listopada 2007.
  6. Dz. U. z 2009 r. Nr 23, poz. 130

————————

Michał Jan Boni

BIP – IPN

Zarejestrowany 15.02.1988 pod nr. 54946 przez Wydz. III-2 SUSW jako kandydat na TW, następnie w dniu 29.11.1988 przerejestrowany na TW ps. „Znak”. Materiały zniszczono z powodu braku wartości operacyjnej w dniu 05.01.1990 za protokołem brakowania nr NO-ZOP-00926/89 z dnia 03.01.1990. Prośba o wyrejestrowanie wpłynęła od Wydz. Studiów i Analiz SUSW.

—————

Oświadczenie Michała Boniego

2007-11-01

————–

TW „ZNAK” – MICHAŁ BONI

abcnet


Reklamy

Jędrzej Krakowski – ekonomista, internowany, usunięty z uczelni, a ostatnio z samolotu

baner-krzywdzeni

Baza OPI

dr hab.  Jędrzej  Krakowski 

Id osoby:   23272

Dyscypliny KBN: ekonomia

Specjalności: finanse międzynarodowe

Miejsca pracy: Aktualne:

profesor  Uniwersytet Śląski w Katowicach; Ośrodek Dokumentacji i Studiów Europejskich

profesor  Wyższa Szkoła Humanitas

Uniwersytet Śląski w Katowicach; Szkoła Zarządzania Uniwersytetu Śląskiego

Nieaktualne:

profesor  Wyższa Szkoła Zarządzania i Marketingu w Sosnowcu

Pełnione funkcje: Aktualne:

Dyrektor  Uniwersytet Śląski w Katowicach; Ośrodek Dokumentacji i Studiów Europejskich

————-

Gazeta Wyborcza, 2005-11-25

Poczta Polska ma nową radę

Na czele nowej rady stanął Jędrzej Krakowski. To ekonomista, profesor Wyższej Szkoły Zarządzania i Marketingu w Sosnowcu i dyrektor Ośrodka Studiów Europejskich Uniwersytetu Śląskiego. PO wprowadzeniu stanu wojennego był internowany i relegowany z Akademii Ekonomicznej w Katowicach. W latach 80. pracował naukowo w Australii, a w latach 1990-94 był ambasadorem w Korei Południowej.

———–

Jędrzej Krakowski

Oficjalna strona internetowa 

Życiorys oraz lista publikacji i in.

———

ZaPiS Śląski – Biuletyn Informacyjny PiS-u woj. Śląskiego 

W 1980 J. Krakowski był współorganizatorem i działaczem NSZZ „Solidarność” – był wiceprzewodniczącym związku na Akademii Ekonomicznej w Katowicach i doradcą I Krajowego Zjazdu „S”. W stanie wojennym był jednym z  dwóch internowanych pracowników naukowych AE. Został zwolniony z pracy. Spędził kilka lat za granicą jako pracownik naukowy The Australian National University w Canberrze a także w Korei Południowej. W USA był stypendystą Open Society Fund i Fundacji Kościuszkowskiej. Zainspirował powstanie funduszu „Solidarity with Poland” w Australii. 

———–

ZNANEGO PROFESORA WYPROSZONO Z SAMOLOTU

Dziennik

PROF. JĘDRZEJ KRAKOWSKI: Moja jest bardziej absurdalna. W 2007 roku policja wyprowadziła mnie we Frankfurcie z samolotu Lufthansy, bo chciałem… przeczytać gazetę.

———

Prof. Jędrzej Krakowski z Uniwersytetu Śląskiego ekspertem Parlamentu Europejskiego ds. budżetu Unii Europejskiej w latach 2007-13.

Prawo i Sprawiedliwość

 Katowice – Bruksela. 3 marca b.r. w siedzibie Parlamentu Europejskiego w Brukseli odbyło się przesłuchanie ekspertów powołanych przez Przewodniczącego PE Josepa Borrella w celu przedstawienia opinii na temat wyzwań budżetowych czekających Unię Europejską w latach 2007-13. 

Z inicjatywy Prof. Wojciecha Roszkowskiego, eurodeputowanego PiS z Województwa Śląskiego przewodniczący Josep Borrell kierujący również pracami Tymczasowej Komisji PE ds. Budżetu Unii w latach 2007-13 zaprosił do współpracy Prof. Jędrzeja Krakowskiego, związanego z PiS specjalistę z zakresu problematyki europejskiej na Uniwersytecie Śląskim. Profesor Krakowski jest jednym z czterech naukowców europejskich zaproszonych do współpracy przez Przewodniczącego PE i jedynym reprezentantem nowych krajów członkowskich. Każdy z ekspertów poproszony został o przygotowanie referatu na temat kierunku w jakim ich zdaniem zmierzać powinien system finansów UE po roku 2007. W swoim referacie Prof. Krakowski zwraca uwagę na niebezpieczeństwa wynikające z propozycji pojawiających się wśród państw będących płatnikami netto, a dających podsumować się stwierdzeniem: więcej Unii za mniej pieniędzy. Opierając się na dokumentach Komisji Europejskiej, prof. Jędrzej Krakowski przypomina, że leżąca u podstaw Wspólnoty Europejskiej zasada Solidarności polega na wspieraniu krajów mniej zamożnych przez bogatsze państwa członkowskie, również w interesie tych drugich. 

 

Zdzisław Marek – profesor medycyny sądowej

baner-czlowiek-nauki15

Baza OPI

Ludzie nauki
identyfikator rekordu: o67541
prof. zw. dr hab. Zdzisław Marek, em.
Dyscypliny KBN: medycyna
Specjalności: medycyna sądowa

XIII ZJAZD NAUKOWY

Polskiego Towarzystwa Medycyny Sądowej  i Kryminologii pod honorowym patronatem Prezydenta Rzeczpospolitej Polskiej Aleksandra Kwaśniewskiego

Ich Magnificencji: Rektora Uniwersytetu Jagiellońskiego

Prof. dr hab. Franciszka Ziejki

Prorektora Uniwersytetu Jagiellońskiego ds. Collegium Medicum

Prof. dr hab. Marka Zembali

Dziekana Wydziału Lekarskiego Collegium Medicum UJ

Prof. dr hab. Jerzego Stachury

Komitet Honorowy:

Prof. dr hab. Zdzisław Marek

Konferencja naukowa  „W 200-lecie powstania Katedry Medycyny Sądowej Uniwersytetu Jagiellońskiego”

Aula im. Nowodworskiego 15.09.2004r.

Zdzisław Marek Historia i osiągnięcia naukowe krakowskiej szkoły medycyny sądowej (w 200-lecie powołania Katedry)

———-

w Wikipedii – hasło : Stanisław Pyjas

Według oficjalnej wersji przyczyną śmierci Stanisława Pyjasa był upadek ze schodów (taką opinię wydał biegły sądowy prof. Zdzisław Marek), ale zdaniem środowiska opozycyjnego stał się on ofiarą samosądu Służby Bezpieczeństwa. Z. Marek nie wiedząc, że jest nagrywany, w rozmowie telefonicznej z dziennikarką radiową na początku lat 90. przyznał iż „ktoś Pyjasowi dał po mordzie.. ale ja nie wiem kto…”. [1] .

————-

Normalizacja w Krakowie

Blog -Niepoprawne, Bronisław Wildstein

poniedziałek, styczeń 14, 2008

…zaświadczał o nieposzlakowanej opinii innego profesora, Zdzisława Marka, usługowego eksperta SB, na podstawie oceny którego uznano zabójstwo Pyjasa za wypadek. Opinia biegłych z początku lat 90., którzy uznali, że dane, którymi posługiwał się Marek, wskazują właśnie na śmiertelne pobicie Pyjasa, nie zmieniała oceny Widackiego. Podobnie było z sądem, który skazał mnie z par. 212 za pomówienie Marka (– Miał pan podstawy, żeby tak myśleć, ale nie, żeby tak mówić – poinformował mnie przewodniczący składu apelacyjnego), albowiem napisałem, że Marek osłaniał morderców, przedstawiając zabójstwo jako wypadek. I podtrzymuję to.

———–

Bronek z ulicy Chocimskiej

Gazeta Krakowska | 2006-06-24

Wildstein jako prezes radia na początku lat 90. zdecydował o przygotowaniu materiału ze śledztwa dziennikarskiego o śmierci Pyjasa.

– To był pierwszy taki program. Wildstein ciągle podsuwał mi nowe tropy. „Idź tam, zapytaj tego” – radził. Brał na siebie całą odpowiedzialność za publikację materiału. Dzięki niemu trafiłam do dziewczyny, którą Pyjas w dniu swojej śmierci chciał odwiedzić. Rozmawiałam z prof. Zdzisławem Markiem z Zakładu Medycyny Sądowej, który wystawił diagnozę, że śmierć Pyjasa była nieszczęśliwym wypadkiem – wspomina Elżbieta Borek, autorka programu.

Jego wyemitowanie zakończyło się procesem o zniesławienie. Wytoczył go prof. Marek, publicznie nazwany przez Wildsteina wspólnikiem morderstwa.

– Proces był utajniony. Wildstein wpadł wtedy na sprytny pomysł, bym został mężem zaufania. Siedziałem więc na rozprawach, a po wyjściu z sali sądowej relacjonowałem w radiu przebieg procesu – opowiada Jarosław Knap, były dziennikarz Radia Kraków.

Wildstein przegrał. Był pierwszym skazanym w sprawie związanej z zabójstwem Pyjasa.

——–

http://trzej-kumple.blog.onet.pl/

05 sierpnia 2008

Widacki: Śmierć Pyjasa to był wypadek

Dziennik.pl,19 lipca 2008

Fragmenty rozmowy Roberta Mazurka z mecenasem Janem Widackim

 

Nie wiem, co by powiedział, ale rzetelność nakazywała spytanie go. Kolejna sprawa: funkcjonuje mit, że sekcję zwłok Pyjasa przeprowadził prof. Zdzisław Marek. Tymczasem sekcję przeprowadzili doktor Kołodziej i doktor Próchnicka – czy ktoś ich pytał?

– Profesor Marek podpisał protokół z sekcji.

– Był wtedy kierownikiem katedry medycyny sądowej.