Tadeusz Wilczok – TW „Andrzej”, rektor medyczny, doktor honorowy, ale czy z honorem ?

baner-czlowiek-nauki8

Baza OPI

Ludzie nauki
identyfikator rekordu:  o46768
prof. zw. dr hab. Tadeusz Marian Wilczok
Dyscypliny KBN: biologia medyczna
Specjalności: biochemia, biofizyka molekularna, biologia molekularna
Miejsca pracy, zajmowane stanowiska, pełnione funkcje: – Katedra Biologii Molekularnej i Genetyki Medycznej ŚlAM

Tu biogram

—————-

abcnet

Tadeusz Wilczok TW „Andrzej”

Były rektor Śląskiej Akademii Medycznej w Katowicach oraz doktor honoris causa tej uczelni prof. dr hab. Tadeusz Wilczok przez 24 lata był Tajnym Współpracownikiem SB o pseudonimie „Andrzej” (nr ewid. 39221).

Do werbunku Tadeusza Wilczoka jako agenta SB doszło 7 grudnia 1959 r.

Wilczok został zwerbowany przez oficera kontrwywiadu kapitana Jana Kaczmarczyka do rozpoznania sprawy agenturalnego sprawdzenia krypt. „Fimila”. Figurantem w tej sprawie, czyli osobą rozpracowywaną na która donosił m.in. Wilczok, był Jan Boronowski, ówczesny szef Amatorskiego Klubu Filmowego „Śląsk” w Katowicach. Boronowskiego SB podejrzewała o działalność szpiegowską.

W archiwum IPN w Katowicach zachowało się na mikrofilmie zobowiązanie do współpracy z SB. Własnoręcznie napisane przez Wilczoka, który przyjął pseudonim „Andrzej”, nosi datę 6.11.1959 r.

W grudniu 1963 roku zapada postanowienie przekazanie TW „Andrzej” do grupy VI Wydziału II celem kontynuowania dalszej współpracy. Powód? „TW nie ma obecnie możliwości pracy po zagadnieniu wywiadu NRF”.

Tadeusz Wilczok robi karierę. Wyjeżdża na stypendia i kongresy, pisze artykuły naukowe publikowane w czasopismach krajowych i zagranicznych. Szczegóły wyjazdów i kontaktów naukowych można przeczytać m.in. tutaj: http://dokument.sum.edu.pl/monogram.asp?idm=2772

Naukowiec wciąż jest związany z SB. W czasie rocznego pobytu Wilczoka na stypendium w USA w lipcu 1965 roku Wilczok współpracuje wtedy z wywiadem PRL. Był „wykorzystywany po zagadnieniu stypendystów”. Innymi słowy – składał doniesienia na temat kolegów, z którymi przebywał i kontaktował się w USA.
Zachowała się też charakterystyka TW Andrzej z 1966 roku –
Wilczok był wtedy docentem chemii organicznej zatrudnionym w Instytucie Onkologii w Gliwicach.

„W lipcu 1965 roku wrócił z rocznego stypendium w USA. Przekazał SB charakterystyki polskich stypendystów będących w USA w tym samym czasie (m.in. Wojnarowskiego z Warszawy i Hierowskiego z Poznania)”.
Jak wynika z informacji TW Andrzej „Obaj zachowywali się niewłaściwie prosząc o pomoc materialną rożne instytucje opowiadając o sobie jako o biednych naukowcach. Jednocześnie negatywnie wyrażali się o PRL i panującym ustroju. Ponadto przekazał informacje o stypendystach którzy odmówili powrotu do kraj -jak np. Gross i Borowska”.

TW Andrzej opracowywał dla potrzeb Grupy VI Wydziału II SB w Katowicach ob. Boronowską, która pozostawała w ich operacyjnym zainteresowaniu. Na początku listopada 1965 roku „Andrzej” poznał się z Karwackim, figurantem sprawy „Matador”, prowadzonej przez Grupę I Wydziału II.

Agent był oceniany przez SB wysoko. wiadczy o tym ton, w jakim pisał o dalszej współpracy Wilczoka z SB kpt. Ireneusz Werner z katowickiej SB:

„Wartościowa jednostka wykorzystująca w dużym stopniu własną inicjatywę, sprawdzony i zdyscyplinowany, prawdomówny. W styczniu 1968 roku został przejęty na kontakt przez tut. Grupę (VIII Wydz. II) z zamiarem wykorzystania po zagadnieniu atomistyki. Do chwili obecnej Wydział VIII Departamentu II nie przysłał wytycznych odnośnie tego zagadnienia. W konsekwencji TW Andrzej jest wykorzystywany minimalnie. Proponuję zawiesić współpracę z TW do czasu wypowiedzenia się przez Wydział VIII Departamentu II MSW odnośnie prowadzenia przez nas zagadnienia atomistyka”. Dlatego 1 marca 1969 roku Werner napisał raport o „zezwolenie na czasowe zawieszenie współpracy z TW Andrzej”
Kontakty Wilczoka z SB ustały tylko na kilkanaście miesięcy.

Następny zachowany raport ze spotkania z TW „Andrzej” nosi datę 6 maja 1970 r. Oficer SB zapytał Wilczoka o jego możliwości lub plany wyjazdów do krajów kapitalistycznych.
„Wilczok żalił się, że w ubiegłym roku tyle wyjeżdżał, że nie ma teraz pieniędzy na dalsze wyjazdy. Dlatego nie może np. skorzystać z zaproszenia na >>Międzynarodową Szkołę i Sympozjum<< zorganizowane przez NATO w Brukseli w sierpniu br. TW Andrzej przypuszcza, że organizatorom chodzi o zebranie odpowiedniego materiału naukowego do opracowania skutecznej broni bakteriologicznej, czyli znalezienie takiej komórki bakterii, która nie reaguje na bodźce zewnętrzne.

„TW Andrzej” współpracuje z SB od 1959 roku. Do współpracy jest chętny, nie ma dowodów na jego dekonspirację lub dwulicowość. Ze względu na swe kwalifikacje zawodowe (zajmuje kierownicze stanowisko w Akademii Medycznej w Rokitnicy, należy się spodziewać, że otrzyma tytuł profesora) biorąc udział w powyższym spotkaniu i utrzymując bezpośredni kontakt z Ledoux może oddać nam poważne usługi”.

Z datą 18.10.1975 r. zachowała się kolejna notatka dotycząca wyjazdu TW „Andrzej:
„Pozyskany w 1959 roku na zasadzie dobrowolności. Początkowo był wykorzystywany przez Wydział II do rozpracowania środowiska filmowców, a następnie kontroli operacyjnej cudzoziemców z KK przyjeżdżających do miejsca pracy „Andrzeja. W międzyczasie wielokrotnie przebywał zagranicą m.in. na stypendiach, sympozjach i wyjazdach prywatnych, wykonując parokrotnie zlecone mu zadania. Jest wartościowym TW i przekazuje istotne informacje z terenu Akademii Medycznej. W czasie wyjazdu do Austrii przez RFN otrzyma zadanie odnośnie uciekiniera Zbigniewa DYLI oraz ewentualne zdania uzgodnione z ppłk Niklem.”

10 grudnia 1976 roku powstał „Kierunkowy Plan Pracy dla TW Andrzej” sporządzony przez kierownika sekcji V Wydziału III „A” SB w Katowicach por. Marka Musiała.

Kierunki wykorzystania TW: Do Polski w ostatnim okresie czasu przyjeżdżają z USA przedstawiciele U.S. EPA (Environmental Protection Agency), którzy w ramach tzw. funduszu zbożowego zawierają umowy z polskimi naukowcami i placówkami naukowymi na wykonanie pewnych prac i zadań naukowych….Ponieważ te zadani wykonywane są na terenie Polski na naszej aparaturze i wykorzystywane nasze materiały, istnieje niebezpieczeństwo potencjalnego powstawania zagrożeń w postaci przecieku tajemnicy. Ponadto każdy z podjętych przez stronę polską tematów wiąże się z wyjazdami naukowców do USA oraz przyjazdami amerykańskich do Polski.

W 1982 roku powstała następująca charakterystyka TW „Andrzej:

„W okresie dotychczasowej współpracy z TW Andrzej odbyto 79 spotkań, w czasie których opracował 10 informacji napisanych oraz na podstawie informacji ustnych opracowano 69 notatek służbowych. Przekazane informacje dotyczyły środowiska filmowego, lekarskiego i naukowego ŚL. AM. Zadania Wilczokowi w czasie pobytów zagranicą zlecały także Departamenty: I, II, III MSW. […] Opanowany i obiektywny, jest jednostką sprawdzoną.

Współpracę z Tadeuszem Wilczokiem TW „Andrzej” Służba Bezpieczeństwa zakończyła w 1983 roku. Materiały złożono w archiwum Biura „C” w Katowicach.

Niedawno Prokuratura Okręgowa w Katowicach postawiła T. Wilczokowi zarzut doprowadzenia do niegospodarności w wysokości 45 mln zł.
Prokuratura uznała, że zaciągnięcie pożyczki na wznowienie budowy Akademickiego Centrum Medycznego w Zabrzu (ACM) przy uwzględnieniu, na jakim znajdowała się etapie, było niecelowe i niegospodarne. Natomiast przed nabyciem budynku pod rektorat należało zamówić operat szacunkowy, a nie płacić cenę określoną przez sprzedającego.

Były rektor Śląskiej Akademii Medycznej w Katowicach, prof. dr hab. Tadeusz Wilczok w rozmowie ze mną zaprzeczył, że kiedykolwiek współpracował ze Służba Bezpieczeństwa. Zaprzeczył też, że był szantażowany przez osoby znające jego agenturalną przeszłość.

Źródło: 
———-
Zgromadzenie Fundatorów
Prof. Tadeusz Wilczok 
——
Gazeta Wyborcza,2008-06-23

Zdaniem Prokuratury Okręgowej w Katowicach prof. Tadeusz W., były rektor Śląskiej Akademii Medycznej, spowodował, że uczelnia straciła prawie 45 mln zł. Profesor nie przyznaje się do winy.

Zarzut niegospodarności dla Tadeusza W. to pierwszy efekt toczącego się od trzech lat śledztwa. Wszczęto je po serii artykułów w „Gazecie Wyborczej”, w których ujawniono kontrowersyjne decyzje finansowe byłego kierownictwa uczelni w sprawie budowy zaprojektowanego z wielkim rozmachem Akademickiego Centrum Medycznego w Zabrzu.

Centrum miało się składać z ogromnego szpitala, kampusu dla studentów i centrum technologii medycznych. Na wybudowanie całości potrzeba było około miliarda złotych. Ponieważ w budżecie państwa brakowało na ten cel pieniędzy, rektor Tadeusz W. i Adam Sałaniewski, dyrektor uczelni, postanowili wziąć w ING Banku Śląskim 40 mln zł pożyczki na wznowienie budowy. Senat akademii zgodził się na to jednomyślnie.

————–

DOKTORZY HONORIS CAUSA ŚLĄSKIEGO UNIWERSYTETU MEDYCZNEGO

Tadeusz Marian WILCZOK

———–

Był najpierw agentem, potem został rektorem 

———

Przemówienie inauguracyjne JM Rektora Akademii Medycznej we Wrocławiu dr hab. dr h.c. Leszka Paradowskiego profesora nadzwyczajnego wygłoszone podczas uroczystości otwarcia roku akademickiego 2003/2004 w dniu 2 października 2003 roku

Najwyższą godnością, jaką może obdarzyć i wyróżnić środowisko akademickie jest godność doktora honoris causa. W pięknej Auli Leopodyńskiej godność tę otrzymało wielu wielce zasłużonych dla życia duchowego, kulturalnego, naukowego i politycznego osób

Do grona doktorów honoris causa naszej uczelni dołączy dziś prof. dr hab. Tadeusz Wilczok, JM Rektor Śląskiej Akademii Medycznej, wybitny naukowiec i nauczyciel. Witam Pana Panie Rektorze, jak zwykle serdecznie we Wrocławiu. Serdecznie witam towarzyszącą Panu rodzinę, syna z rodziną oraz grupę ponad czterdziestu profesorów, którzy przybyli z Panem, chcąc oddać Panu szacunek i dzielić z Panem radość z okazji wyróżnienia tym zaszczytnym tytułem

——–

ZASADY ETYCZNE I ORGANIZACYJNE BADAŃ NAUKOWYCH PROWADZONYCH W ŚLĄSKIM UNIWERSYTECIE MEDYCZNYM (d.ŚLĄSKIEJ AKADEMII MEDYCZNEJ) W KATOWICACH

Powyższe postanowienia mają zastosowanie do prac rozpowszechnianych w postaci drukowanej i w sieci Internet oraz prezentowanych oficjalnie wformie ustnej.“Zasady etyczne i organizacyjne badań naukowych prowadzonych w Śląskim Uniwersytecie Medycznym (d.Śląskiej Akademii Medycznej) w Katowicach” zostały opracowane przez Komitet Redakcyjny (powołany uchwałą nr 85/98 Senatu Śląskiej Akademii Medycznej zdnia 25 lutego 1998 r.) w składzie:……………

prof.dr hab. Tadeusz Wilczok,

———–

Głos Uczelni, 123,2003

Doktor honoris causa Akademii Medycznej

Godność doktora honoris causa wrocławskiej Akademii Medycznej otrzymał rektor Śląskiej Akademii Medycznej prof. Tadeusz Wilczok w dniu 2 października. Dzień wcześniej honorowy doktorat otrzymał od macierzystej uczelni – Śląskiej Akademii Medycznej.

Prof. Tadeusz WILCZOK – absolwent Uniwersytetu Wrocławskiego i WSP w Katowicach jest wybitnym specjalistą w zakresie biochemii i biologii molekularnej, a zwłaszcza w badaniach nad biopolimerami oraz w dziedzinie inżynierii genetycznej.

Wojciech Henryk Kalaga – TW „Lester, anglista z UŚ, zerwał współpracę z przyczyn etycznych

baner-czlowiek-nauki3

Baza OPI

Ludzie nauki
identyfikator rekordu:  o68558
prof. dr hab. Wojciech Henryk Kalaga
Dyscypliny KBN: nauki filologiczne
Specjalności: filologia angielska, literaturoznawstwo angielskie, semiotyka, teoria literatury i kultury
Miejsca pracy, zajmowane stanowiska, pełnione funkcje: – Instytut Kultury i Literatury Brytyjskiej i Amerykańskiej UŚ – Dyrektor
– Katedra Filologii Angielskiej WSL w Częstochowie – Kierownik
– Komitet Nauk o Literaturze PAN – Członek
– Wyższa Szkoła Lingwistyczna w Częstochowie

Wojciech Kalaga CURRICULUM VITAE 

 

 

Stopnie naukowe  
1998 tytuł naukowy profesora nauk humanistycznych
1986 habilitacja w dziedzinie  teorii literatury
1979 doktorat w dziedzinie literatury angielskiej
1972 magisterium w dziedzinie filologii angielskiej
 
 
 
 
Zatrudnienie/stanowiska  
   
Czerwiec 1995 – nadal Profesor nadzwyczajny, Uniwersytet Śląski
Październik 2005- nadal Profesor zwyczajny, Wyższa Szkoła Lingwistyczna
Październik1995 – wrzesień 2005 Profesor, Wyższa Szkoła Lingwistyczna
1987 – 1995 Docent , Uniwersytet Śląski
1990 – 1995 Senior Fellow, Murdoch University, Australia
1979 – 1987 Adiunkt, Uniwersytet Śląski
1983-1984 Fulbright Visiting Professor, Yale University, USA
1975-1979 Starszy asystent, Uniwersytet Śląski
1972-1975 Asystent, Uniwersytet Jagielloński  

cd…………………

 

————

ESBECY PROFESOROWIE

Dziennik, sobota 28 lipca 2007 

Naukowe kariery uniwersyteckich agentów

„Lester” unika spotkań
Agenturalną przeszłość ma także anglista, profesor Wojciech Kalaga. „Zobowiązanie do współpracy z SB podpisał wiosną 1976 roku. Pracował wtedy na Uniwersytecie Śląskim w Katowicach. Został zarejestrowany jako TW „Lester”. Agentem był przez niecały rok” – mówi dr Dziuba z IPN. „Lester” sześć razy spotkał się z oficerem SB i złożył kilka donosów – głównie na temat „obywatela Wielkiej Brytanii, który przebywał w Polsce na jego zaproszenie”.

Kalaga odmówił dalszej współpracy, pisząc w liście przekazanym oficerowi SB:  „Czuję się głębokim patriotą i zawsze jestem gotów tego dowieść, nie mogę jednak postępować wbrew socjalistycznej etyce nauczyciela i marksistowskiej, a także ogólnoludzkiej etyce pracownika naukowego. [.] Dwulicowość wobec przedstawiciela nauki, choćby był to obcokrajowiec, kłóci się z etyką naukowca w socjalizmie [.]”. To wystarczyło, aby Kalaga przestał być TW.

————-

Wojciech  Kalaga TW „Lester”

—————

serwis UŚ

PROF. KRZYSZTOF KŁOSIŃSKI I PROF. WOJCIECH KALAGA WE WŁADZACH KOMITETU NAUK O LITERATURZE PAN

Prof. zw. dr hab. Krzysztof Kłosiński z Instytutu Nauk o Literaturze Polskiej im. Ireneusza Opackiego na Wydziale Filologicznym UŚ został wybrany dn. 26 czerwca 2007 na przewodniczącego Komitetu Nauk o Literaturze PAN (KNoL) w kadencji 2007-2010. Jednym z dwu wiceprzewodniczących KNoL został prof. zw. dr hab. Wojciech Kalaga, dyrektor Instytutu Kultury i Literatury Brytyjskiej i Amerykańskiej. Ponadto członkami Komitetu są trzej profesorowie z Instytutu Nauk o Literaturze Polskiej: prof. zw. dr hab. Marian Kisiel (dyrektor Instytutu), prof. UŚ dr hab. Adam Dziadek (dyrektor Wydawnictwa Uniwersytetu Śląskiego) i prof. dr hab. Piotr Wilczek (dziekan Wydziału Filologicznego).

27. czerwca 2007 

————

Jubileusz prof. zw. dr. hab. Wojciecha Kalagi

serwis  Uniwersytetu Śląskiego

W sobotę 12 grudnia 2009 r. o godz. 17:00 w sali Rady Wydziału w budynku Centrum Dydaktyczno-Naukowego Instytutów Neofilologicznych w Sosnowcu (ul. gen. Grota-Roweckiego 5) odbędzie się uroczystość związana z 60. rocznicą urodzin prof. zw. dr. hab. Wojciecha Kalagi, dyrektora Instytutu Kultur i Literatur Anglojęzycznych na Wydziale Filologicznym UŚ. W czasie uroczystości Jubilatowi zostanie wręczona okolicznościowa księga pt. „Znaki, tropy, mgławice”.

W jubileuszu weźmie udział JM Rektor Uniwersytetu Śląskiego prof. zw. dr hab. Wiesław Banyś.

Do udziału w uroczystości zostali zaproszeni współpracownicy i przyjaciele Jubilata. W programie spotkania znajdą się wystąpienia okolicznościowe: prof. zw. dr. hab. Janusza Arabskiego oraz dr. Emanuela Prowera. Przewidziano m.in występ artystów Akademii Muzycznej im. Karola Szymanowskiego w Katowicach. 

Wojciech Kalaga

Urodzony w 1949 roku, prof. zw. dr hab. Wojciech Kalaga, anglista i filozof, teoretyk literatury angielskiej, jest dyrektorem Instytutu Kultur i Literatur Anglojęzycznych na Uniwersytecie Śląskim oraz kierownikiem Zakładu Teorii Literatury i Kultury w tymże instytucie. Studiował anglistykę na Uniwersytecie Jagiellońskim. W roku 1979 uzyskał stopień doktora w dziedzinie literatury angielskiej na Uniwersytecie Jagiellońskim a w roku 1986 habilitację na Uniwersytecie im. Adama Mickiewicza w Poznaniu. Od 1998 roku jest profesorem nauk humanistycznych.

Wojciech Kalaga prowadził badania i wykładał na uniwersytetach Yale, Mannheim, Queensland i Murdoch. Jest członkiem szeregu stowarzyszeń i komitetów naukowych, w tym wiceprzewodniczącym Komitetu Nauk o Literaturze Polskiej Akademii Nauk, oraz redaktorem serii wydawniczych (m in. „Literary and Cultural Theory” w wydawnictwie Lang Verlag) i periodyku „ER(R)GO: Teoria – Literatura – Kultura”.

Wśród publikacji Wojciecha Kalagi znajdują się monografie, w tym „Nebulae of Discourse: Interpretation, Textuality, and the Subject” (wydana w 1997 r., następnie przetłumaczona na język polski i czeski), tomy zbiorowe redagowane lub współredagowane oraz wiele artykułów naukowych.

Bronisław Wildstein przedstawia ciemną stronę polskich uczelni

tvp

Na uczelniach bez zmian 

Bronisław Wildstein przedstawia 03.12.2008

Po upadku komunizmu większość polskich instytucji przeszła radykalną transformację. Szkoły wyższe nie zmieniły się jednak na jotę. A przecież powinny wytwarzać elity, które budują przyszłość kraju i modelują wzorce zachowań. 
Czy uniwersytety w PRL osiągnęły kształt doskonały?  Czy stare, dobre uniwersytety są dziś Świątyniami Nauki? 
BRONISŁAW WILDSTEIN PRZEDSTAWIA różne twarze zjawiska, który jedno ma imię: kryzys etyczny uniwersytetów. 
Przypadek wielkiego astronoma Aleksandra Wolszczana wstrząsnął Polską, ale nie był to przypadek typowy. Zwykle mało wybitni naukowcy podejmowali współpracę z SB, a agenturalność pomagała im robić naukowe kariery. 
Niezwykła tolerancja dla plagiatu, to inny przejaw schorzenia. Na pierwszy rzut oka nie ma związku z przyzwoleniem dla dawnych konfidentów w roli akademickich wykładowców. Ale jeśli traktujemy uniwersytety poważnie, nie możemy sprowadzić ich do roli fabryk, produkujących specjalistów. A uczciwych specjalistów nie da się wykształcić poza etyką. 
Dlatego zrywamy zmowę milczenia wokół ciemnych stron polskich uczelni!

Józef Lipiec, etyk wieloetatowy z PZPR, od poszukiwania wartości

BAZA OPI

Ludzie nauki
identyfikator rekordu:  o21566
prof. dr hab. Józef Lipiec
Dyscypliny KBN: nauki filozoficzne
Specjalności: aksjologia, filozofia społeczna, ontologia
Miejsca pracy, zajmowane stanowiska, pełnione funkcje: – Instytut Filozofii UJ
– Instytut Nauk Humanistycznych AWF w Krakowie
– Katedra Polityki Społecznej i Gospodarczej WSB w Poznaniu
– Komitet Nauk Filozoficznych PAN – Członek

Lustracja szaleje w Krakowie

GW, 2005-12-02

Rektor prof. Karol Musioł przerywa milczenie dopiero po sześciu dniach po powrocie z Brukseli (ma już za sobą spotkania z prorektorami, studentami i kierownictwem krakowskiego IPN). Zapowiada, że doprowadzi do „zawieszenia osób z listy w pełnieniu funkcji kierowniczych oraz wstrzymania działalności dydaktycznej do czasu ostatecznego wyjaśnienia sprawy”. Z każdym z nich chce się spotkać indywidualnie. Oczekuje, że „opowiedzą mu o swej roli na uczelni w tamtych czasach i podejmą wszelkie starania, aby jednoznacznie ustalić swój status”. Potem naukowcy mają stanąć przed komisją ds. etyki.

Pikanterii dodaje fakt, że posądzeni staną przed komisją etyki, której szefuje prof. Józef Lipiec, wieloletni działacz PZPR.

——–

Wiedza zapewni im przyszłość

Strona Urzędu  Wojewódzkiego w Olsztynie, 2008-10-06

Wojewoda Marian Podziewski uczestniczył w inauguracji roku akademickiego 2008/2009 w Olsztyńskiej Szkole Wyższej im. Józefa Rusieckiego.  Po immatrykulacji studentów pierwszego roku wykład inauguracyjny pt. „Poszukiwanie wartości” wygłosił prof. zw. dr hab. Józef Lipiec z Uniwersytetu Jagiellońskiego w Krakowie.

Problemy etyczne w realizacji dydaktyki (ref. prof. dr hab. Józef Lipiec, UJ).

Protokół z posiedzenia Kolegium Rektorów Szkół Wyższych Krakowa odbytego w dniu 25 czerwca 2003 r. w Politechnice Krakowskiej

Wprowadzenia do tematu Akademicki Kodeks Wartości dokonał prof. dr hab. Józef Lipiec (Instytut Filozofii UJ) oświadczając, że skonstruowano układ 11-tu naczelnych wartości
(pozostałe są „wplecione” w strukturę).
W Preambule wpisano listę powodów, z jakich sformułowano Akademicki Kodeks Etyczny – w związku z narastającą ilością niekorzystnych zjawisk w sferze świadomości uczonych, w motywacji ich aktywności i postawach etycznych. Istnieje potrzeba przypomnienia pewnych zasad, a nawet ogłoszenie ich – po raz pierwszy – dobitnie….Prof. Lipiec podkreślił, że Kodeks ma szansę nie tylko przypomnieć i stworzyć określoną atmosferę w uczelniach, stać się zaczynem ciągu dalszego dyskusji, ale także punktem odniesienia w podejmowanych Uchwałach, czego przykładem jest dzisiejsza Uchwała Senatu UJ. Dotyczy ona kwestii, które da się sformułować językiem prawnym.

———–

AKADEMICKI KODEKS WARTOŚCI 

przyjęty na posiedzeniu Senatu Uniwersytetu Jagiellońskiego w dniu 25 czerwca 2003 r. 

————–

MOBBING   A    A K A D E M I C K I    K O D E K S    W A R T O Ś C I

Naukowcy, którzy współpracowali z peerelowską Służbą Bezpieczeństwa, nie powinni pracować na państwowych uczelniach

baner8

Newsweek Numer 42/08

Na etycznym indeksie