Zbigniew Bereszyński – chemik, legenda opolskiej opozycji niepodległościowej, prowadzi badania na własną rękę

baner-krzywdzeni1

Zbigniew Bereszyński w Encyklopedii Solidarności

Zbigniew Bereszyński  ur. 8 I 1956 w Opolu. Absolwent Uniwersytetu Wrocławskiego, Wydział Chemii (1980). 1973–1975 inicjator działalności opozycyjnej w I Liceum Ogólnokształcącym w Opolu. W II 1978 zatrzymany na 48 godz., przesłuchiwany przez SB (wraz z Wiesławem Ukleją).

W X 1980 współorganizator NZS w Wyższej Szkoły Inżynierskiej w Opolu, redaktor niezależnych wydawnictw NZS WSI, m.in. „Biuletynu Informacyjnego NZS WSI”, „Informatora NZS WSI”, biuletynu „Opolitechnik” (wyd. 20 X 1980 – IV 1981). W związku z działalnością wydawniczą w 1981 – dwie sprawy karne: w V za rzekome zniesławienie komendanta wojewódzkiego MO płk. Juliana Urantówki i w VI za wydanie broszur: Katyń oraz Rewolucja bez rewolucji Leszka Moczulskiego; umorzone na mocy abolicji po 13 XII 1981. Od X 1980, członek „S” UWr. W 1981 działacz Studenckiego Komitetu Obrony Więzionych za Przekonania oraz Opolskiego Komitetu Obrony Więzionych za Przekonania, współorganizator manifestacji, m.in. 25 V 1981 marszu w obronie więźniów politycznych, współorganizator obchodów rocznicowych 3 Maja i 11 Listopada w Opolu. Od IX 1981 redaktor prasy związkowej w ZR „S” Śląska Opolskiego (biuletyny „Prawda” i „Sygnały”). 13 XII 1981 – 14 X 1982 internowany, do 8 I 1982 w Ośr. Odosobnienia w Opolu, do VII 1982 w Nysie, do 14 X 1982 w Grodkowie.

1980-1989 doktorant Uniwersytetu Wrocławskiego. Publicysta niezależny, autor publikacji naukowych z dziedziny chemii fizycznej, autor licznych publikacji naukowych i popularnonaukowych z dziedziny historii i dyscyplin pokrewnych. Publikacje m. in. w „Journal of Molecular Structure”, „Journal of Magnetic Resonance”, „Śląskim Kwartalniku Historycznym – Sobótka”, „Studiach Śląskich” i in.

————

Zbigniew Bereszyński w Wikipedii

(ur. 8 stycznia 1956Opolu), absolwent I Liceum Ogólnokształcącego im. Mikołaja Kopernika w Opolu (1975)[1]; absolwent studiów chemicznych na Uniwersytecie Wrocławskim (1980); publicysta, autor prac nauk naukowych i artykułów popularnonaukowych z dziedziny historii, historii materialnej i historii budownictwa obronnego. Działacz niepodległościowy.

——————

IPN- Dane osoby z katalogu osób rozpracowywanych

————–

Strona Zbigniewa  Bereszyńskiego ( w budowie)

—————–

Krucjata Bereszyńskiego

Nasze Miasto, Opole, 25.03.2008

Zbigniew Bereszyński od czterech lat bada historię opolskiej Solidarności. Kosztuje go to nie tylko sporo wolnego czasu, ale także coraz więcej pieniędzy. Ostatnio w Archiwum Państwowym na ksero dokumentów potrzebnych do pracy badawczej wydał całe półtora tysiąca złotych.

– Swoją działalność prowadzę społecznie – mówi nam Bereszyński. – Jest mi bardzo ciężko i powoli przestaje mnie być na nią stać. Dlatego za odszkodowanie nie kupię sobie nowego samochodu, tylko przeznaczę je na dalszą pracę badawczą.

Bereszyński prowadzi badania na własną rękę, nie jest zatrudniony w żadnej placówce naukowej. Te, gdy prowadzą podobne badania, otrzymują na nie granty opiewające na kilkadziesiąt tysięcy złotych.

Mi nikt taki nie pomaga – mówi Bereszyński. – Nie wspiera mnie ani miasto, ani zarząd regionu Solidarności. Nie będę chodził po prośbie. Są pewne granice….

Zbigniew Bereszyński to legenda opolskiej opozycji niepodległościowej

Ma dziś 52 lata. Pierwszy raz był represjonowany przez Służbę Bezpieczeństwa już w 1973 roku za próbę inicjowania działalności opozycyjnej wśród uczniów I Liceum Ogólnokształcącego. W lutym 1978 roku SB zatrzymało go na 48 godzin, gdy razem z Wiesławem Ukleją – kolejną legendą opolskiej opozycji – kolportował ulotki w formie listu gończego za Edwardem Gierkiem.

W 1980 roku współorganizował Niezależne Zrzeszenie Studentów przy Wyższej Szkole Inżynierskiej w Opolu. Był wtedy także redaktorem prasy związkowej.

Po stanie wojennym zaangażował się w podziemną działalność wydawniczą i kolportażową na terenie Opola.

W 1989 r., współorganizował protest przeciwko ugodzie Okrągłego Stołu, który uważał za niedopuszczalny kompromis z komunistyczną władzą. W 2001 roku prezydent Aleksander Kwaśniewski odznaczył go Złotym Krzyżem Zasługi za „działalności na rzecz przemian demokratycznych w Polsce”. Bereszyński odznaczenia jednak nie przyjął z uwagi na negatywny stosunek do Kwaśniewskiego.