Andrzej Jaeschke – politolog, prof., deklarował iż SLD jest partią antykomunistyczną

baner człowiek nauki

Nauka Polska – Baza Ludzi Nauki

prof. dr hab. Andrzej Jaeschke

Dyscypliny KBN:nauki o polityce, nauki prawne

Specjalności:historia doktryn politycznych i prawnych, prawo konstytucyjne, rodzinne, oświatowe i międzynarodowe

Miejsca pracy: Aktualne: Uniwersytet Pedagogiczny im. Komisji Edukacji Narodowej w Krakowie; Wydział Humanistyczny; Instytut Politologii

Wyższa Szkoła Biznesu i Przedsiębiorczości w Ostrowcu Świętokrzyskim; Wydział Nauk Społecznych i Technicznych

Pełnione funkcje:Aktualne: Dyrektor Uniwersytet Pedagogiczny im. Komisji Edukacji Narodowej w Krakowie; Wydział Humanistyczny; Instytut Politologii

———————

Andrzej Jaeschke w Wikipedii

 (ur. 27 czerwca 1953 w Krakowie) – polski polityk, politolog polski, profesorUniwersytetu Pedagogicznego w Krakowie, senator V kadencji.

Ukończył studia na Wydziale Prawa i Administracji Uniwersytetu Jagiellońskiego (1976). W 1981obronił na tej uczelni doktorat z nauk politycznych i podjął pracę w krakowskiej Akademii Pedagogicznej im. Komisji Edukacji Narodowej. W 1996 habilitował się (na Wydziale Nauk Społecznych Uniwersytetu Śląskiego, na podstawie pracy Myśl społeczno-polityczna Zygmunta Zaremby w latach 1916-1967). W listopadzie  2003 odebrał nominację profesorską. W Akademii Pedagogicznej w Krakowie pełni funkcję dyrektora Instytutu Politologii i kierownika Zakładu Współczesnych Systemów Politycznych; od 1997 jest wicedyrektorem Instytutu Badań Społecznych i Międzynarodowych w Warszawie, a od 2000 wykłada w Wyższej Szkole Biznesu i Przedsiębiorczości w Ostrowcu Świętokrzyskim oraz w Krakowskiej Szkole Wyższej im. Andrzeja Frycza-Modrzewskiego. W latach 19961998 był członkiem Rady Nadzorczej Banku Przemysłowo-Handlowego S.A. Jego zainteresowania zawodowe obejmują nauki polityczne i nauki o prawie, szczególnie historię doktryn politycznych i prawnych, prawo konstytucyjneprawo rodzinne, prawo oświatowe, prawo międzynarodowe. Ogłosił kilkadziesiąt publikacji naukowych, w tym trzy książki. Członek Związku Nauczycielstwa Polskiego, działa również w Sojuszu Lewicy Demokratycznej. … W SLD pełnił funkcję małopolskiego rzecznika dyscypliny partyjnej, został następnie wiceprzewodniczącym partii oraz członkiem rady programowej Lewicy i Demokratów. W latach 20012005 z ramienia SLD zasiadał w Senacie, reprezentując okręg krakowski, był zastępcą przewodniczącego Komisji Ustawodawstwa i Praworządności…. Od 2008 zasiada w komisji etyki SLD.

———–

PiS potwierdza: pracujemy nad ustawą dekomunizacyjną

Wirtualna Polska,  2006-09-09 

wiceprzewodniczący SLD Andrzej Jaeschke zadeklarował niedawno, iż Sojusz jest partią antykomunistyczną. Poseł SLD dodał, że nie boi się ewentualnych skutków ustawy dekomunizacyjnej, bo choć należał do PZPR, to nie zajmował w niej żadnych stanowisk

————-

Skandal honoris causa

Nasza Polska

„Gaude Mater Polonia” rozbrzmiewać będzie za tydzień, 17 listopada w auli krakowskiego Uniwersytetu Pedagogicznego. Na internetowej witrynie uczelni jej władze z dumą zapraszają na uroczystość wręczenia doktoratu honoris causa Adamowi Michnikowi…

Zupełnie inne zdanie na tę kwestię ma, rzecz jasna, prof. Andrzej Jaeschke, były senator Sojuszu Lewicy Demokratycznej, dyrektor Instytutu Politologii UP, którego rada zatwierdziła pomysł przyznania doktoratu. – Oczywiście, jestem w pełni usatysfakcjonowany tym, że Senat i rektor naszej uczelni wystąpiły z takim wnioskiem. Nic więcej panu nie powiem – stwierdził w wyjątkowo krótkiej rozmowie z „NP”. 

——

Instytut Politologii Uniwersytetu Pedagogicznego

Dyrektor: prof. dr hab.  Andrzej Jaeschke

Michał Boni – kulturoznawca i polityk, TW „ZNAK”, wyspowiadał się z wieloletnim opóźnieniem

baner człowiek nauki

Michał Boni w Wikipedii

Michał Jan Boni (ur. 10 czerwca 1954Poznaniu) – polski polityk, kulturoznawca, minister pracy w rządzie Jana Krzysztofa Bieleckiego, poseł na Sejm I kadencji, w rządzie Donalda Tuskasekretarz stanu w KPRM, a od 2009 minister-członek Rady Ministrów i przewodniczący Komitetu Stałego Rady Ministrów; mąż Barbary Engelking-Boni.

W 1977 ukończył studia na Wydziale Polonistyki Uniwersytetu Warszawskiego w zakresie kulturoznawstwa. W 1986 obronił pracę doktorskąsocjologii kultury. Specjalizuje się w zarządzaniu zasobami ludzkimi.

Działalność zawodowa Jako ekspert współpracował z fundacjami polskimi i międzynarodowymi, m.in. z Centrum Analiz Społeczno-Ekonomicznych (CASE), Centrum Stosunków Międzynarodowych, Polsko-Amerykańską Fundacją Wolności, Instytutem Nauki o Człowieku w Wiedniu. Był przedstawicielem pracodawców polskich w Fundacji na rzecz Poprawy Jakości Życia w Dublinie, doradcą PKPP „Lewiatan”, członkiem Komitetu Naukowego Wsparcia Wspólnoty ds. Oceny NPR i Programów Operacyjnych oraz ekspertem współpracującym przy powstawaniu Narodowego Planu Rozwoju na lata 2007–2013. Od 1994 do czasu objęcia funkcji w rządzie Donalda Tuska był doradcą w funduszu Enterprise Investors, zajmującym się inwestycjami typu private equity w Polsce i regionie Centralnej Europy.

Działalność polityczna

W okresie PRL współpracował z opozycją demokratyczną. W 1992 znalazł się jako tajny współpracownik Służby Bezpieczeństwa na Liście Macierewicza. Zaprzeczył jakiejkolwiek współpracy a w jego obronie wystąpili: Zbigniew BujakZbigniew JanasHenryk Wujec[1]. 31 października 2007 wydał publiczne oświadczenie, podając, iż w 1985 funkcjonariusze SB za pomocą szantażu wymogli na nim podpisanie deklaracji współpracy[2]. Oświadczył, że do podpisania tej deklaracji doszło po wielogodzinnej rewizji w jego domu po groźbach ujawnienia jego zdrady małżeńskiej i zamknięcia trzyletniego dziecka w milicyjnej izbie dziecka[3].

W archiwach SB[4] umieszczono w lutym 1988[5] jego teczkę jako kandydata na tajnego współpracownika zawierającą pięć notatek na temat rozmów. 6 lutego 1989 na jego teczce skreślono oznaczenie kandydata, pozostawiając tylko TW. Historyk Andrzej Friszke wyraził wątpliwości dotyczące rzetelności materiałów SB zbieranych na Woli, które zawierały jego zdaniem wiele nieścisłości[5].

W 1990 sprawował urząd podsekretarza stanu w Ministerstwie Pracy i Polityki Socjalnejrządzie Tadeusza Mazowieckiego. W 1991 pełnił funkcję ministra pracy i polityki socjalnej w rządzie Jana Krzysztofa Bieleckiego. W wyborach parlamentarnych w 1991 uzyskał mandat posła na Sejm I kadencji Kongresu Liberalno-Demokratycznego. W sejmie pracował w Komisji Kultury i Środków Przekazu oraz Komisji Polityki Społecznej. W rządzie Hanny Suchockiej ponownie pełnił funkcję wiceministra pracy i polityki socjalnej (od 1992 do 1993).

Od 1994 należał do Unii Wolności, kierował strukturami tej partii w województwie mazowieckim. W latach 1997–2001 był szefem gabinetu politycznego ministra pracy i polityki socjalnej Longina Komołowskiegorządzie Jerzego Buzka.

Zasiadał w radzie programowej Forum Liberalnego. W 2007 współtworzył program wyborczy Platformy Obywatelskiej.

Od 9 stycznia 2008 do 15 stycznia 2009 był sekretarzem stanu w KPRM, a 18 stycznia 2008 został szefem Zespołu Doradców Strategicznych premiera Donalda Tuska. 15 stycznia 2009 powołano go na urzędy ministra-członka Rady Ministrów i przewodniczącego Komitetu StałegoRady Ministrów[6].

  1. On straszył procesami, koledzy protestowali. „Rzeczpospolita”, 31 października 2007.
  2. Boni: podpisałem deklarację o współpracy z SB. tvn24.pl, 31 października 2007.
  3. Michał Boni: Podpisałem deklarację współpracy z SB. gazeta.pl, 31 października 2007.
  4. Informacje w BIP IPN
  5. ↑ 5,0 5,1 A. Kublik: Spowiedź Boniego. gazeta.pl, 2 listopada 2007.
  6. Dz. U. z 2009 r. Nr 23, poz. 130

————————

Michał Jan Boni

BIP – IPN

Zarejestrowany 15.02.1988 pod nr. 54946 przez Wydz. III-2 SUSW jako kandydat na TW, następnie w dniu 29.11.1988 przerejestrowany na TW ps. „Znak”. Materiały zniszczono z powodu braku wartości operacyjnej w dniu 05.01.1990 za protokołem brakowania nr NO-ZOP-00926/89 z dnia 03.01.1990. Prośba o wyrejestrowanie wpłynęła od Wydz. Studiów i Analiz SUSW.

—————

Oświadczenie Michała Boniego

2007-11-01

————–

TW „ZNAK” – MICHAŁ BONI

abcnet


Marek Jeleniewski – twarz bezpieki i nauk politycznych

baner-czlowiek-nauki7

Ludzie nauki
identyfikator rekordu:  o100061
dr Marek Jeleniewski
Dyscypliny KBN: nauki o polityce
Miejsca pracy, zajmowane stanowiska, pełnione funkcje: – Instytut Prawa, Administracji i Zarządzania UKW w Bydgoszczy
PRZEWODNIK KATOLICKI, 01/2007
W bydgoskiej delegaturze Instytutu Pamięci Narodowej otwarto wystawę zatytułowaną „Miecz rewolucji. Twarze bydgoskiej bezpieki 1945-1990”. W uroczystościach wzięły udział osoby duchowne, przedstawiciele osób represjonowanych, władze miejskie oraz samorządowe.
Wśród zaprezentowanych postaci znalazła się również twarz obecnego radnego Marka Jeleniewskiego, który był funkcjonariuszem Służby Bezpieczeństwa. Napisał on pracę zatytułowaną „Antysocjalistyczna działalność jezuitów bydgoskich w okresie stanu wojennego”. Pojawienie się jego wizerunku wzbudziło w wielu środowiskach kontrowersje.
Sam Marek Jeleniewski tłumaczy, że pracę o działalności jezuitów w latach 1981-84 napisał na podstawie materiałów zgromadzonych w archiwum. – To nie jest opis mojego działania, tylko innych osób. Nie zajmowałem się inwigilacją księży. Dwa razy uczestniczyłem we Mszy u jezuitów i raz w bazylice. Wśród wiernych był mój szkolny kolega. Jako osoba zdekonspirowana nie mogłem więc dalej prowadzić działań. Niczego nie nagrywałem, musiałem tylko pójść, zobaczyć, co się dzieje i sporządzić z tego raport – powiedział.
Ojciec Łusiak stwierdził, że Marek Jeleniewski na pewno szkodził Kościołowi, bo taki był cel funkcjonowania IV Wydziału Służby Bezpieczeństwa. – W jaki sposób pan Marek Jeleniewski szkodził Kościołowi nie wiem, pewnie z czasem się tego dowiemy. Dziś mamy sytuację, że człowiek, który zapisał się dobrowolnie do organizacji zabijającej ludzi, w tym księży, i który nigdy nie okazał żadnej skruchy z tego powodu, jest radnym miasta i wykładowcą na wyższej uczelni. Jak trafnie zauważył jeden z historyków IPN, praca dyplomowa ukazuje ówczesny stan umysłu pana Jeleniewskiego – a była nim nienawiść do jezuitów za to, że wspierali „Solidarność”, że sprzeciwiali się represjom stanu wojennego. Ten człowiek był wrogiem niepodległościowych dążeń Polaków – podkreślił.   

Marek Jeleniewski uważa, że podczas trzech lat pracy w Wydziale IV Wojewódzkiego Urzędu Spraw Wewnętrznych w Bydgoszczy nikomu nie wyrządził krzywdy. – Oczywiście, Służba Bezpieczeństwa ma na swoim sumieniu sporo grzechów. Chciałbym więc przeprosić te osoby, którym sprawiłem przykrość. Nie odpowiem, czy jestem osobą wierzącą, ale takich ludzi szanuję – powiedział bydgoski radny.

————
Marek Jeleniewski
urodzony: 1957-07-05
wykształcenie: wyższe
okręg wyborczy: Nr 1 – Okole, Osowa Góra, Miedzyń-Prądy, Wilczak-Jary, Czyżkówko, Jachcice, Piaski, Flisy, Smukała-Opławiec-Janowo

Zasiada w Komisjach
ds. Współpracy z Unią Europejską – Zastępca Przewodniczącego Komisji,
Bezpieczeństwa i Porządku Publicznego
—– 

Radny agent

Jego szczególną miłością był bydgoski kościół oo. Jezuitów, znajdujący się przy Pl. Kościeleckich w samym centrum miasta. Owocem tej operacyjnej miłości jest wyżej wymieniona praca, będąca pięknym wstępem do kariery świetnie zapowiadającego się funkcjonariusza SB, któremu historia spłatała figla, likwidując ustrój sprawiedliwości społecznej, na straży którego tak żarliwie stał. Po prostu pech…

Krzywdy nikomu nie zrobiłem. Byłem najniższym w hierarchii inspektorem – bronił się na łamach lokalnej prasy radny  Jeleniewski, kiedy odnalazł siebie na wystawie zorganizowanej przez bydgoski oddział IPN, której tematem były ”Twarze bydgoskiej bezpieki”. – Mam doktorat, zrobiłem jakąś karierę naukową, zostałem radnym. Mimo to ciągle jestem terroryzowany za krótki epizod w SB. Oto prawdziwy pokrzywdzony, chodząca poczciwość i krynica uczciwości made in SLD. Ofiara Jezuitów.

 

Włodzimierz Cimoszewicz – prawnik, polityk, wykładowca majętny

Włodzimierz Cimoszewicz w Wikipedii

Włodzimierz Cimoszewicz (ur. 13 września 1950 w Warszawie) – polski polityk, prawnik. Wiceprezes Rady Ministrów oraz Minister Sprawiedliwości i Prokurator Generalny (26 października 19931 marca 1995), Wicemarszałek Sejmu (19951996), Prezes Rady Ministrów (7 lutego 199631 października 1997), przewodniczący Komitetu Integracji Europejskiej (15 października 199631 października 1997), Minister Spraw Zagranicznych (19 października 20014 stycznia 2005) oraz Marszałek Sejmu (5 stycznia 200518 października 2005). W latach 19892005 poseł na Sejm X, I, II, III i IV kadencji, senator VII kadencji od 2007.

Jest absolwentem XIX Liceum Ogólnokształcącego im. Powstańców Warszawy w Warszawie i Wydziału Prawa i Administracji Uniwersytetu Warszawskiego, który ukończył w 1972. W 1978 uzyskał stopień doktora nauk prawnych, specjalizując się w prawie międzynarodowym publicznym. W latach 19721985 pracował jako asystent, a potem adiunkt w Zakładzie Organizacji Międzynarodowych Instytutu Prawa Międzynarodowego Wydziału Prawa i Administracji UW. Od 1980 do 1981 był stypendystą fundacji Fulbrighta na Uniwersytecie Columbia w Nowym Jorku

Był m.in. członkiem Związku Młodzieży Socjalistycznej w latach 19681973 oraz Zrzeszenia Studentów Polskich, w którym w 1972 wybrany został na stanowisko przewodniczącego tej organizacji na Uniwersytecie Warszawskim. Od 1971 aż do rozwiązania w styczniu 1990 należał do Polskiej Zjednoczonej Partii Robotniczej. Podczas swojej pracy na uczelni był sekretarzem komisji uczelnianej partii. W 1985 wycofał się z aktywności politycznej, przenosząc się do Kalinówki Kościelnej na Podlasiu, gdzie objął gospodarstwo rolne swoich teściów.

Do polityki wrócił po zmianach zapoczątkowanych obradami Okrągłego Stołu. W 1989 wystartował po raz pierwszy w wyborach parlamentarnych i został wybrany posłem na Sejm kontraktowy z ramienia PZPR

Od 2006 pracuje jako wykładowca na Uniwersytecie w Białymstoku, gdzie zajmuje stanowisko kierownika Ośrodka Polityki Zagranicznej na Wydziale Prawa

———

Serwis: dlapolski.pl

 

Jak donosi PAP, były premier Włodzimierz Cimoszewicz jest w nowym roku akademickim wykładowcą na wydziale prawa Uniwersytetu w Białymstoku. Na IV i V roku studiów były premier prowadzi dwa wykłady. Jeden z tematyki „Organizacje międzynarodowe”, a drugi w języku angielskim „Ustrój i pozycja Stanów Zjednoczonych we współczesnym świecie”.

Rzeczywiście temat pierwszego wykładu Włodzimierz Cimoszewicz musi znać dokładnie. Po pierwsze, dlatego że sam przez kilka ładnych lat należał do takiej międzynarodowej organizacji – bo czym innym była PZPR, jak nie częścią komunistycznej międzynarodówki. A po drugie, jak sobie przypomnieć jego niemały i niekrótki udział w rządzeniu naszym krajem, to można odnieść bliskie pewności wrażenie, że już wówczas prawie zawsze bardziej zajmowały go interesy międzynarodowych organizacji, a prawie nigdy krajowych. I tak samo widać kończy swoją polityczną karierę – zamiast startować w ostatnich wyborach prezydenckich, wygrać je i dbać o własny Naród, on się z nich przekornie wycofał, a teraz jeszcze zamierza wykładać studentom sprawy zupełnie niepolskie. 

Tak więc z tematem pierwszego wykładu były premier powinien sobie poradzić, jednak obawiam się, iż może się wyłożyć na drugim temacie. Bo jak on obiektywnie będzie mógł przedstawić studentom ustrój Stanów Zjednoczonych – ustrój, do którego nienawiść sycono w jego duszę od kołyski aż do wieku co najmniej pełnoletniego. Zostaje tylko życzyć niedoszłemu prezydentowi powodzenia na jego nowej, niełatwej posadzie. 

Adam Białous

——–

Stan majątkowy parlamentarzystów – Senat II

Gazeta Podatnika, 2 lipca 2008 r.

Włodzimierz Cimoszewicz urodził się 3 września 1950 roku w Warszawie. Jeden z najbardziej znanych i wyrazistych polityków lewicy. Wielokrotny poseł, premier i minister (sprawiedliwości i spraw zagranicznych). Był też wicemarszałkiem i marszałkiem Sejmu. Obecna kadencja senacka to jego powrót do polityki po tym jak w 2005 roku wycofał się z wyborów prezydenckich…

W swym oświadczeniu majątkowym polityk deklaruje, że posiada 374 tys. zł i 200 tys. dol. środków pieniężnych. Oszczędnościami byłego premiera zarządza fundusz inwestycyjny. W oświadczeniu brak jednak szczegółów. W skład majątku wchodzi jeszcze gospodarstwo rolne o powierzchni 20 ha, warte około 200 tys. zł oraz samochód osobowy Renault Kangoo z 2005 roku. Prowadzenie gospodarstwa nie przynosi dochodów – Cimoszewicz otrzymał jednak dopłaty z UE dla rolników.

Dochody w 2007 roku pochodzą z pracy na wyższych uczelniach. Było to odpowiednio 36 tys. zł z Akademii Humanistycznej w Pułtusku, 60 518 zł z Uniwersytetu w Białymstoku oraz 11 500 zł za wykłady zagraniczne. Praca w parlamencie przyniosła dochód w wysokości 16 299 zł.

———

Cimoszewicz kontaktował się z SB

Wprost, 2005-07-04

——–

IPN

Dane osoby z wykazu osób publicznych

Imiona   WŁODZIMIERZ Nazwisko   CIMOSZEWICZ

Wynik postępowania lustracyjnego   Złożył/a zgodne z prawdą oświadczenie lustracyjne