Leon Koj- profesor filozofii, więzień w okresie stalinowskim

 

Leon Koj -biografia

strona – Leon Koj (1929-2006) | Projekt Instytutu Filozofii UMCS   

Leon Koj urodził się 3 lutego 1929 roku w Tarnowskich Górach…, 

W latach 1948-1954 studiował filozofię w Lublinie na Katolickim Uniwersytecie Lubelskim, specjalizując się w logice.

W trudnym dla wielu okresie od maja 1950 do listopada 1951 roku był więźniem skazanym wyrokiem Komisji Specjalnej (par. 22 i par. 23 MKK).. W latach 1953-1956, po obronie pracy magisterskiej…pełnił funkcję asystenta na Katolickim Uniwersytecie Lubelskim. Od roku 1956 pracował na Uniwersytecie Marii Curie-Skłodowskiej w Lublinie. W roku 1962 uzyskał doktorat..

…  W roku 1971… uzyskał stopień doktora habilitowanego i tytuł docenta …W roku 1987 uzyskał tytuł profesora nadzwyczajnego, a w roku 1991 zwyczajnego (opiniowali: prof. W. Marciszewski i prof. J. Pelc).

W latach 1971-1973 był zastępcą kierownika Wyższego Studium Nauczycielskiego przy UMCS w Lublinie, a po przekształceniu tego Studium w Wydział Pedagogiki i Psychologii pełnił funkcję prodziekana do roku 1978.

Od roku 1973 był kierownikiem Zakładu Logiki i Metodologii Nauk UMCS. W czasie powstawania NSZZ „Solidarność” był współtwórcą nowego związku zawodowego w UMCS, działając w jego władzach. ..

Baza Ludzi Nauki – Nauka Polska

prof. zw. dr hab.  Leon  Koj  (nie żyje) 

Dyscypliny KBN:nauki filozoficzne Specjalności:metodologia nauk, semiotyka

Miejsca pracy:Nieaktualne:

Katolicki Uniwersytet Lubelski Jana Pawła II; Wydział Filozofii; Sekcja Filozofii Teoretycznej

Uniwersytet Zielonogórski; Wydział Humanistyczny; Instytut Filozofii

Członkostwo:Nieaktualne:

Członek  Polska Akademia Nauk; Prezydium Polskiej Akademii Nauk; Komitet Etyki w Nauce

Członek zwyczajny  Towarzystwo Naukowe Warszawskie; Wydział II Nauk Historycznych, Społecznych i Filozoficznych

Leon Koj w Wikipedii

…Za osiągnięcia w pracy naukowej i dydaktyczno-wychowawczej został odznaczony Medalem Komisji Edukacji Narodowej, Złotym Krzyżem Zasługi, Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski, Medalem Zasłużony dla Uniwersytetu Marii Curie-Skłodowskiej. Był wielokrotnym laureatem nagródMinistra Nauki, Szkolnictwa Wyższego i Techniki oraz Rektora UMCS. W latach pięćdziesiątych XX w. został skazany na mocy orzeczenia Komisji Specjalnej do Walki z Nadużyciami i Szkodnictwem Gospodarczym na 18 miesięcy obozu pracy za działalność na rzecz obrony Kościoła rzymskokatolickiego i Katolickiego Uniwersytetu Lubelskiego w epoce stalinizmu...

Reklamy

Marek Czachor – fizyk wielokrotnie aresztowany, zwalniany i przywracany do pracy

baner krzywdzeni

Baza Nauka Polska  – Ludzie nauki 

 

dr hab.  Marek  Karol  Czachor 
Id osoby:  25351
Dyscypliny KBN:fizyka
Specjalności:fizyka teoretyczna
Miejsca pracy:Aktualne:
profesor  Politechnika Gdańska; Wydział Fizyki Technicznej i Matematyki Stosowanej; Katedra Fizyki Teoretycznej i Informatyki Kwantowej
Nieaktualne:
 Politechnika Gdańska; Wydział Fizyki Technicznej i Matematyki Stosowanej
Rozprawa doktorska:
Aspects of Nonlinear Quantum Mechanics, 26/05/1994,  Instytut Fizyki PAN,  
Uzyskany stopień: doktor nauk fizycznych w zakresie fizyki, specjalność: fizyka,  
Rozprawa habilitacyjna:
Uogólnione równania von Neumanna, 19/06/2000,  Uniwersytet Warszawski; Wydział Fizyki,  
Uzyskany stopień: doktor habilitowany nauk fizycznych w zakresie fizyki, specjalność: fizyka teoretyczna,  
Id osoby:  25351
Dyscypliny KBN:fizyka
Specjalności:fizyka teoretyczna
Miejsca pracy:Aktualne:
profesor  Politechnika Gdańska; Wydział Fizyki Technicznej i Matematyki Stosowanej; Katedra Fizyki Teoretycznej i Informatyki Kwantowej
Nieaktualne:
 Politechnika Gdańska; Wydział Fizyki Technicznej i Matematyki Stosowanej
Rozprawa doktorska:
Aspects of Nonlinear Quantum Mechanics, 26/05/1994,  Instytut Fizyki PAN,  
Uzyskany stopień: doktor nauk fizycznych w zakresie fizyki, specjalność: fizyka,  
Rozprawa habilitacyjna:
Uogólnione równania von Neumanna, 19/06/2000,  Uniwersytet Warszawski; Wydział Fizyki,  
Uzyskany stopień: doktor habilitowany nauk fizycznych w zakresie fizyki, specjalność: fizyka teoretyczna,  
—————-
   

Marek Czachor, ur. 30 III 1960 w Słupsku. Absolwent Uniwersytetu Gdańskiego, Wydział Matematyki, Fizyki i Chemii (1986); w 1994 doktorat, w 2000 habilitacja.

W VIII 1980 współzałożyciel Niezależnego Zrzeszenia Studentów Polskich na UG; od jesieni 1980 współpracownik NZS (formalnie nie wstąpił), drukarz pisma NZS UG „Reduta”; kolporter wydawnictw niezależnych.

14-15 XII 1981 uczestnik strajku na UG; nast. brał udział w ukryciu powielacza NZS z UG, udostępnił mieszkanie na drukarnię; 20 XII 1981 zatrzymany na 48 godz., 15 I 1982 aresztowany, sądzony wraz grupą działaczy NZS i „S”, m.in. swoją matką Ewą Kubasiewicz, 3 II 1982 skazany w trybie doraźnym przez Sąd Marynarki Wojennej w Gdyni na 3 lata więzienia i 2 lata pozbawienia praw publicznych; osadzony w ZK w Koronowie i Potulicach, od 21 XII 1982 przerwa w odbywaniu kary na kontynuowanie studiów, 28 VII 1983 objęty amnestią. Od 1984 współpracownik Solidarności Walczącej Oddział Trójmiasto, łącznik między E. Kubasiewicz a Andrzejem Kołodziejem, kolporter wydawnictw podziemnych, gł. prasy SW. 1986-1988 zatrudniony przy pracach wysokościowych w Spółdzielni Pracy Absolwent w Gdańsku; w XI 1987 pracownik naukowy Wydziału Mechanicznego Politechniki Gdańskiej. W XI 1987 aresztowany za odmowę podjęcia służby wojskowej; zwolniony z pracy na PG; przetrzymywany 42 dni do pierwszej rozprawy; V 1988 – I 1989 w ukryciu, w I 1989 aresztowany, skazany przez Sąd Marynarki Wojennej w Gdyni na rok więzienia w zawieszeniu. I 1987 – XII 1989 wraz z żoną Magdą redaktor pisma „Solidarność Walcząca. Oddział Trójmiasto”; I-XI 1988 po aresztowaniu A. Kołodzieja szef struktury SW Oddz. Trójmiasto (ps. Michał Kaniowski). 1989–1990 redaktor pisma SW i LDPN „Żołnierz Solidarny”, koordynator akcji logistycznej związanej z przesyłaniem pisma oficerom Ludowego Wojska Polskiego. Od wiosny 1989 zaprzysiężony członek SW, jawny przedstawiciel SW na Wybrzeżu; w 1989 zwolennik bojkotu wyborów czerwcowych.

Od 1990 przywrócony do pracy na Politechnice Gdańskiej; 1991-1994 doktorant w Instytucie Fizyki PAN w Warszawie, 1994-1995 stypendysta Programu Fulbrighta w Massachussetts Institute of Technology w USA, 1999-2002 fundacji Humboldta w Technische Universitat Clausthal w Niemczech. Autor publikacji z zakresu fizyki teoretycznej. Taternik. Odznaczony Krzyżem Oficerskim Orderu Odrodzenia Polski (2007).

Arkadiusz Kazański
————————

Marek Czachor – Strona domowa

Oświadczenie
Świadom odpowiedzialności za złożenie niezgodnego z prawdą oświadczenia, po zapoznaniu się z treścią ustawy z dnia 18 października 2006 r. o ujawnieniu informacji o dokumentach organów bezpieczeństwa państwa z lat 1944-1990 oraz treści tych dokumentów, oświadczam, że nie pracowałem i nie pełniłem służby w organach bezpieczeństwa państwa w rozumieniu art. 2 i 3a powołanej ustawy, ani nie byłem ich świadomym i tajnym współpracownikiem. 
   

dr hab. Marek Czachor
prof. nadzw. PG
   

Gdańsk, 16 marca 2007 r.   

PS. 17 lutego 2005 roku otrzymałem z IPN status pokrzywdzonego, który, odpowiadając na apel prof. Jadwigi Staniszkis wzywającej środowiska akademickie do autolustracji, umieściłem na mojej stronie domowej, czyli tutaj.

PPS.(13 maja 2007 r.) Co prawda Trybunał Konstytucyjny właśnie zlikwidował konieczność składania oświadczeń lustracyjnych, ale ja sobie cenię fakt, iż nie miałem z tym żadnego problemu 🙂

Nieznany szerszej publiczności list z UG (4 kwietnia 2007)

abcnet
—————-

List otwarty do 
Pana Profesora Andrzeja Friszke 
członka Kolegium IPN

—————

prof. Marek Czachor – Żołnierz Solidarny

————

 

Ewa Kubasiewicz-Houée o sprawie Marka Kubasiewicza – cz. 1/2

Ewa Kubasiewicz-Houée o sprawie Marka Kubasiewicza – cz. 2/2  

 

Eugeniusz Ralski – wybitny fitopatolog, skazany w procesie krakowskim WiN

baner krzywdzeni

Ralski

Żołnierze i działacze konspiracji niepodległościowej – oraz skazani z powodów politycznych –  więzieni w Centralnym Więzieniu Karnym we Wronkach i Rawiczu i ZK Poznań 1945-1956

Strona Genealogia, Stankiewicze z przyjaciółmi

Ralski Eugeniusz [1910-1981],dr, żołnierz ZWZ/AK, działacz WiN, ps. „Biały”, „Korsak”

Ur. 06 XI 1910 w Osieczanach pow. Myślenice, syn Teodora i Katarzyny z Batków. Szkolę powszechną i gimnazjum ukończył w Myślenicach. Po zdaniu matury od 1929 studiuje na Wydziale Rolniczym UJ w Krakowie. Władze uczelni wyreklamowały go od służby wojskowej jako wybitnie uzdolnionego studenta. Po ukończeniu studiów w 1933 obronił pracę dyplomową, dyplomową w 1934 rozprawę doktorską i podjął pracę jako asystent-wolontariusz w Katedrze Hodowli Roślin i genetyki Wydziału Rolniczo-Leśnego Politechniki Lwowskiej w Dublanach k. Lwowa. Od 01 I 1937 kierownik Stacji Ochrony Roślin i inspektor Izby Rolniczej w Katowicach.

We IX 1939 nadzorował ewakuację biura Śląskiej Izby Rolniczej. W wyniku działań wojennych jesienią 1939 znalazł się pod okupacją sowiecką we Lwowie. W I 1940 przedostał się przez granicę na Sanie i przedostał się do Krakowa, gdzie podjął pracę w Krakowskiej Izbie Rolniczej. W 1941 zaprzysiężony do ZWZ. W latach 1941-1945 był żołnierzem ZWZ/AK zaangażowanym w prace Wydziału Wojskowego „Teczka”, w którym kierował Oddziałem Rolnym. Po scaleniu we IX 1943 „Teczki” z Delegaturą Rządu stanął na czele Wydziału Rolnego Okręgowej Delegatury Rządu w Krakowie. W okresie okupacji współorganizator tajnego nauczania na Wydziale Rolnym UJ. Aresztowany przez Niemców w 1944 przebywał w obozie w Płaszowie. Od początku 1945 był członkiem kierownictwa Brygad Wywiadowczych tworzących samodzielną sieć wywiadowczo-propagandową w ramach Obszaru Południowego, kolejno w NIE, DSZ i WiN. Z polecenia E. Bzymka-Strzałkowskiego organizował od II 1945 wywiad gospodarczy i nadzorował Biuro Studiów. Od V 1945 referent wywiadu gospodarczego DSZ w Krakowie, a od I 1946 z-ca kierownika sieci wywiadowczej WiN krypt. „Izba Kontroli”. Następnie szef wywiadu Obszaru Południowego WiN.

W VI 1945 habilitował się i został docentem UJ w Krakowie. Od VII 1946 jako profesor nadzwyczajny objął Katedrę Fitopatologii i Ochrony Roślin Uniwersytetu we Wrocławiu. Jednocześnie profesor Wyższej Szkoły Rolniczej we Wrocławiu. Mieszkał we Wrocławiu przy ul. Gierymskiego.

24 VIII 1946 został zatrzymany przez funkcj. UB i uwięziony. Postanowienie o zastosowaniu tymczasowego aresztowania wydała z datą 27 VIII 1946 Wojskowa Prokuratura Rejonowa w Krakowie. Przeszedł ciężkie śledztwo. Więziony w areszcie WUBP Kraków i w więzieniu Montelupich. Sądzony procesie krakowskim członków II Zarządu Głównego WiN. Wyrokiem WSR Kraków, sygn. akt. Sr. 978/47  z dnia 10 IX 1947 został skazany na karę śmierci z art. 86§2 KKWP oraz art. 7 Dekretu z 13 VI 1946. Wyrok uprawomocnił się 18 IX 1947. W dniu 06 XI 1947 B. Bierut zmienił mu w drodze łaski karę śmierci na dożywotnie więzienie. Z ZK Kraków-Montelupich przewieziony do Centralnego Więzienia Karnego we Wronkach i tu osadzony 09 I 1948 do dyspozycji MBP. W dniu 23 II 1948 wraz z aktami zostaje przetransportowany z CWK Wronki do ZK Warszawa-Mokotów, skąd 22 II 1952 powraca do CWK Wronki.

Wojskowy Sąd Garnizonowy na posiedzeniu niejawnym w dniu 17 V 1956 złagodził mu na mocy amnestii z 27 IV 1956 karę do lat 12 i utrat e praw na lat 5. Początek kary 24 VIII 1946, upływ kary 24 VIII 1958 oraz udzielił mu ze względu na stan zdrowia rocznej przerwy w odbywaniu kary od 18 V 1956 do 18 V 1957. W dniu 18 V 1956 zwolniony z więzienia udał się do Krakowa, gdzie mieszkał przy ul. Wygoda 11. W dniu 31 XII 1956 decyzją Rady Państwa nr K/107/56 pozostała do odbycia część kary zawieszono na okres 2 lat. Do więzienia już nie powraca.

Pracuje jako profesor w Instytucie Melioracji Rolnych i Leśnych Akademii Rolniczej w Krakowie. Był członkiem PAN.Brat Stefana. Zmarł 24 V 1981 w Osieczanach. Pochowany na cmentarzu Podgórskim w Krakowie.Żonaty z Kazimierą z d. Drozdowska

Postanowieniem Sadu warszawskiego Okręgu Wojskowego w Warszawie z dnia 17 XI 1992, sygn. akt Cn. Un. 167/92 wyrok wydany przez b. WSR Kraków został unieważniony jako wydany za działalność niepodległościową.

J. Draus – G. Mazur. Lista aresztowanych działaczy Zrzeszenia WiN, Studia rzeszowskie, t. 4 z 1997; A. Zagórski. Zrzeszenie „Wolność i Niezawisłość” w dokumentach, VI, cz. 3. Wrocław 2000; Kraków. Balbus. Konspiracja dolnośląska AK-WiN 1945-1948. Wrocław 2000; Wrocław. Czarnecki. Informator o dokumentach sądowo-więziennych 1944-1956. Poznań 1993; Księga ewidencyjna więźniów CWK Wronki nr II/16/1948; Księga ewidencyjna główna więźniów CWK Wronki 1339/1952.

———–

Uniwersytet Rolniczy  im. Hugona Kołłątaja

ZAKŁAD EKOLOGICZNYCH PODSTAW

INŻYNIERII ŚRODOWISKA

Historia

Po przedwczesnej i nagłej śmierci profesora Kazimierza Figuły w 1966 roku, na kierownika Katedry powołany został prof. dr inż. Eugeniusz Ralski, wybitny specjalista w zakresie hodowli roślin, fitopatologii, ekologii roślin oraz łąkarstwa.

Na początku lat siedemdziesiątych zgodnie z odgórnymi zaleceniami likwidującymi na uczelniach strukturę katedralną, Katedra jako Zakład Przyrodniczych Podstaw Melioracji Wodnych weszła w skład Instytutu Melioracji Rolnych i Leśnych, którego wicedyrektorem został profesor Ralski.

Z okresem tym związany jest intensywny rozwój młodej kadry naukowej, co przejawiało się licznymi doktoratami jakie miały miejsce w tym czasie. Nawiązano też międzynarodową współpracę naukową dotyczącą zagadnień będących przedmiotem badań Zakładu z placówkami naukowymi w Niemczech (Berlin) i Czechosłowacji. Po przejściu w 1979 roku profesora Eugeniusza Ralskiego na emeryturę kierownikiem Zakładu została doc. dr hab. Helena Nagawiecka.

———-

Głos Uczelni, Nr 151/2006  ( Uniwersytet Przyrodniczy we Wrocławiu)

Z żałobnej karty

Rok później zmarł w dniu 24 maja 1981 roku organizator i kierownik Katedry Fitopatologii i Ochrony Roślin w 1946 roku profesor Eugeniusz Ralski, krótko pracujący na Wydziale Rolnictwa. Już bowiem we wrześniu tego roku został aresztowany i przebywał w więzieniu z wyrokiem śmierci za nieujawnioną działalność w Armii Krajowej oraz szczególnie tępionej przez PRL organizacji Wolność i Niezawisłość. Apel o jego zwolnienie wysłany przez profesorów Aleksandra Tychowskiego, Bolesława Świętochowskiego i Stanisława Baca do Prezydenta Bolesława Bieruta pozostał bez odpowiedzi. Profesora Ralskiego amnestia objęła dopiero w 1956 roku i od tego czasu kontynuował pracę na Wydziale Melioracji Wodnych.

—————-

patrz także :

Haniebna postawa rektorów wobec naukowców z WiN-u

Karol Starmach – wybitny hydrobiolog, skazany w procesie krakowskim WiN

baner krzywdzeni

STARMACH Karol (1900-88)
botanik, hydrobiolog, prof. UJ, czł. PAN; laureat nagrody państwowej 1972; inicjator i organizator zespołu badań hydrobiol. w Polsce, specjalista w badaniach alg; autor podręczników uniwersyteckich (Życie ryb słodkowodnych, Metody badania planktonu, Biologia sanitarna), twórca i red. serii Flora słodkowodna Polski.
DOKTORZY HONORIS CAUSA UNIWERSYTETU WROCŁAWSKIEGO PO ROKU 1948
Karol Starmach
1900-1988 Botanik, hydrobiolog, ichtiolog, profesor Uniwersytetu Jagiellońskiego, członek rzeczywisty PAN
13.11.1987

STARMACH Karol (1900-88)

Interia.pl

botanik, hydrobiolog, prof. UJ, czł. PAN; laureat nagrody państwowej 1972; inicjator i organizator zespołu badań hydrobiol. w Polsce, specjalista w badaniach alg; autor podręczników uniwersyteckich (Życie ryb słodkowodnych, Metody badania planktonu, Biologia sanitarna), twórca i red. serii Flora słodkowodna Polski.

———-

DOKTORZY HONORIS CAUSA UNIWERSYTETU WROCŁAWSKIEGO PO ROKU 1948

Karol Starmach

1900-1988 Botanik, hydrobiolog, ichtiolog, profesor Uniwersytetu Jagiellońskiego, członek rzeczywisty PAN ,13.11.1987

——–

Żołnierze i działacze konspiracji niepodległościowej – oraz skazani z powodów politycznych –  więzieni w Centralnym Więzieniu Karnym we Wronkach i Rawiczu i ZK Poznań 1945-1956

Strona Genealogia, Stankiewicze z przyjaciółmi

Starmach Karol [1900-1988], hydrobiolog, badacz flory i fauny wód polskich, działacz PSL

Ur. 22 IX 1900 w Mszanie Dolnej pow. limanowski, syn Franciszka i Tekli z d. Strama. Uczęszczał do gimnazjum. W latach 1919-1920 brał udział w wojnie polsko-bolszewickiej. Po ukończeniu studiów i uzyskaniu stopnia doktora poświęcił się pracy naukowej jako botanik-ichtiolog. W okresie okupacji niemieckiej aresztowany przez gestapo i uwięziony w KL Sachsenhausen i Dachu. Zwolniony 26 IV 1940. Powraca do Krakowa i pracuje w szkolnictwie zawodowym w Okręgowym Biurze Szkolnym organizującym tajne nauczanie. W latach 1944-1945 członek władz wojewódzkich Zrzeszenia Pracy Ludowej „Orka”. Po wojnie docent UJ w Krakowie. W latach 1945-1947 czynny w PSL. Pełnił m. in. funkcję prezesa Koła Grodzkiego PSL w Krakowie. Był też radnym WRN. Utrzymywał kontakty z E. Ralskim – działaczem WiN, od którego otrzymywał materiały wywiadowcze WiN w celu doręczenia władzom PSL. Osobiście przekazywał E. Ralskiemu informacje z terenu PSL i WRN w Krakowie. W tym okresie czasu mieszkał w Krakowie przy ul. Łobzowskiej. Zatrzymany przez funkcj. WUBP Kraków 19 V 1946 i uwięziony. Postanowienie o zastosowaniu wobec niego tymczasowego aresztowania wydała z datą 21 IX 1946, sygn. akt Pr. 2349/46. Sądzony w procesie krakowskim, został skazany przez wSR Kraków, sygn. akt Sr. 978/47 na karę 10 lat więzienia z art. 86§2 KKWP i art. 7 MKK z utratą praw publicznych i obywatelskich na lat 5 oraz przepadek mienia na rzecz Skarbu Państwa. Po uprawomocnieniu się wyroku 18 IX 1947 został wywieziony do Centralnego Więzienia Karnego we Wronkach i tu osadzony w dniu 24 IX 1947 jako więzień śledczy. W XI 1947 przekazany do odbycia kary. 14 XII 1947 wywieziony z CWK Wronki wraz z aktami do więzienia Warszawa-Mokotów. Po ułaskawieniu został zwolniony z więzienia 26 V 1950. Po opuszczeniu więzienia powraca do Krakowa. Od 1956 profesor UJ w Krakowie, a od 1969 członek PAN.
Zmarł w Krakowie 02 III 1988.
Żonaty z Bolesławą z Kaweckich.
J. Draus-G. Mazur. Lista aresztowanych działaczy Zrzeszenia WiN /w:/ „Studia Rzeszowskie”, t. IV z 1997; Księga ewidencyjna więźniów śledczych CWK Wronki nr8/47; Księga ewidencyjna więźniów cWK Wronki nr 1243/47; A. Zagórski. Zrzeszenie „Wolność i Niezawisłość” w dokumentach, t. VI,cz. 3. Wrocław 2000.
————-
patrz także :

Ryszard Herczyński – matematyk od spętanej nauki, wyplątał się z PZPR

 

baner-krzywdzeni5

Ryszard Herczyński w Encyklopedii Solidarności,

, ur. 15 III 1926 w Łodzi. Absolwent Uniwersytetu Łódzkiego, Wydział Matematyki (1951); w 1955 doktorat.

1942-1968 w PPR/PZPR, wystąpił z PZPR w proteście przeciw polityce partii w 1968; 1955-1980 w ZNP. 1955-1986 pracownik naukowy Instytutu Podstawowych Problemów Techniki PAN. W 1975 sygnatariusz Listu 59 przeciw zmianom w Konstytucji PRL. W 1976 autor publikacji w paryskiej „Kulturze” pod pseud. Bazyli Łopata, 1976-1977 anonimowo w „Nature”, w 1978 w „Zapisie” pod pseud. Kornel Jankowski.

Od IX 1980 w „S”. W X 1980 inicjator, członek założyciel Towarzystwa Popierania i Krzewienia Nauk. W XII 1981 uczestnik Kongresu Kultury Polskiej w Warszawie, autor referatu. 13 XII 1981 internowany w Ośr. Odosobnienia w Warszawie-Białołęce, nast. w Jaworzu, zwolniony 19 XII 1981; współautor „Czasu próby”, dokumentu określającego zasady postępowania uczonego w okresie stanu wojennego. Od 1982 działacz na rzecz utrzymania współpracy naukowej między Polską a USA, m.in. przez kontakty z pracownikami ambasady USA w Polsce. 9 V 1982 aresztowany pod zarzutem wejścia w porozumienie z osobami działającymi na rzecz obcej organizacji w celu działania na szkodę interesów politycznych PRL, przetrzymywany w areszcie tymczasowym KS MO, nast. w CAŚ; 26 VI 1981 skazany w trybie doraźnym przez Sąd Warszawskiego Okręgu Wojskowego na 2 lata więzienia; 15 IX 1982 w wyniku rewizji przed Izbą Wojskową Sądu Najwyższego uniewinniony, zwolniony; 5 X 1982 w wyniku rewizji prokuratorskie ponownie aresztowany, 18 X 1982 skazany na 16 mies. więzienia, osadzony w ZK w Warszawie; 30 VII 1983 zwolniony na mocy amnestii.

Od 1986 na wcześniejszej emeryturze. 1987-1988 wykładowca (Visiting Fellow) w Trinity College, Cambridge; 1989-1990 w Queens College, Oxford; 1992-1995 zastępca dyrektora Instytutu Kultury Polskiej w Londynie, odpowiedzialny za współpracę naukową między Polską i Wlk. Brytanią. Autor licznych publikacji naukowych oraz innych, m.in. Spętana nauka. Opozycja intelektualna w Polsce 1945-1970 (Warszawa 2008)

——————-

 

Wspomnienie

Towarzystwo Popierania i Krzewienia Nauk

Dnia 26 marca 2009

w wieku 83 lat zmarł Dr Ryszard HERCZYŃSKI

Uczony o szerokich horyzontach, łagodny racjonalista – jak sam siebie określał, matematyk, autor prac o hydrodynamice, o teorii fal uderzeniowych, długoletni pracownik Inst. Podstawowych Problemów Techniki PAN. Wybitny znawca zagadnień polityki naukowej, autor monografii „Spętana Nauka. Opozycja intelektualna w Polsce 1945-1970”, Pisywał w paryskiej Kulturze jako „Bazyli Łopata”, w Zapisie jako „Kornel Jankowski”, anonimowo w Nature. W młodości zawzięty komunista, potem opozycjonista. W 1976 sygnatariusz Listu 59 – przeciwko zmianie konstytucji. W 1980 członek-założyciel Towarzystwa Popierania i Krzewienia Nauk Wygłosił 12.XII.1981 przedostatni referat na Kongresie Kultury Polskiej, przerwanym przez ogłoszenie stanu wojennego. Internowany.

Autor „Czasu próby” – kodeksu uczonego w stanie wojennym. Skazany w 1982 na 16 mies. więzienia za rzekome szpiegostwo na rzecz USA Visiting fellow Trinity College w Cambridge i Queen’s College w Oxfordzie, v-dyrektor Inst. Kultury Polskiej w Londynie, żegnamy Go z wiekim żalem

————-

Dr Ryszard Herczyński o swojej książce „Spętana nauka”

youtube

Krzysztof Mazurski – geograf, wróg ludu i wichrzyciel, po latach pogrążył prokuratora Pruskiego

baner-krzywdzeni3

Baza – Ludzie Nauki

prof. dr hab.  Krzysztof  Radosław  Mazurski 

Id osoby:   35579

Strona www: http://mazurski.arch.pwr.wroc.pl

Dyscypliny KBN: geografia, ekonomia

Specjalności: geografia ekonomiczna, gospodarka przestrzenna, ochrona środowiska, sozologia

Miejsca pracy: Aktualne:Politechnika Wrocławska; Wydział Architektury; Katedra Planowania Przestrzennego Wyższa Szkoła Zarządzania „Edukacja”; Wydział Turystyki w Kłodzku; Katedra Turystyki

Nieaktualne:  Akademia Ekonomiczna im. Oskara Langego we Wrocławiu; Wydział Gospodarki Regionalnej i Turystyki; Katedra Gospodarki Przestrzennej

———–

Krzysztof Radosław Mazurski w Wikipedii 

(ur. 13 sierpnia 1946 r. w Warszawie) – polski naukowiec, geograf, krajoznawca, działacz PTTK i autor przewodników turystycznych.

Krzysztof Mazurski od 1947 r. mieszka we Wrocławiu. W 1964 r. ukończył I Liceum Ogólnokształcące, a następnie w 1969 r. geografię naUniwersytecie Wrocławskim. Pracował w Zarządzie Okręgu PTTK we Wrocławiu (19691970) i w Wojewódzkim Biurze Geodezji i Terenów Rolnych (19701982), skąd został zwolniony podczas stanu wojennego i internowany za działalność w NSZZ Solidarność.

1980 r. obronił doktorat na AE we Wrocławiu. W latach 19821983 był zatrudniony w Bibliotece Uniwersyteckiej we Wrocławiu. W latach19831999 pracował na Akademii Ekonomicznej we Wrocławiu jako pracownik naukowy. W 1987 r. habilitował się, a w 1998 r. otrzymał tytuł profesora nauk ekonomicznych. Od września 1991 r. pracował jako profesor Katedry Gospodarki Przestrzennej Wydziału Gospodarki Regionalnej i Turystyki Akademii Ekonomicznej w Jeleniej Górze. Od 1999 r. pracuje na Politechnice Wrocławskiej. Wykłada także na uczelni w Kłodzku.

——-

NIEWYGODNA PRZESZŁOŚĆ PROKURATORA PRUSKIEGO

To Pruski mnie oskarżał. Do dzisiaj mam podpisany przez niego akt oskarżenia z 1982 roku! Trudno przypuszczać, że to jest inny prokurator niż ten, o którym napisał DZIENNIK. Po1989 roku, po obaleniu komunizmu prokurator Pruski został wiceszefem prokuratury wojewódzkiej. Byłem tym głęboko zniesmaczony.

Gdy nastał stan wojenny byłem przewodniczącym komisji zakładowej NSZZ „Solidarność” w Wojewódzkim Biurze Geodezji i Terenów Rolnych we Wrocławiu. Zorganizowałem akcję protestacyjną przeciwko ogłoszeniu stanu wojennego. Najpierw próbowano zwolnić mnie z pracy. Ale na początku stycznia 1982 roku aresztowała mnie Służba Bezpieczeństwa. Po krótkim internowaniu zostałem przeniesiony do aresztu śledczego. Z prokuratorem Leszkiem Pruskim zetknąłem się dopiero na sali sądowej. Pruski nie raczył mnie nawet przesłuchać w śledztwie, lecz od razu oskarżył.

 Krzyczał na mnie, nazywał „wrogiem ludu” i „wichrzycielem”. Domagał się dla mnie najwyższego wymiaru kary jako dla wroga „porządku prawnego socjalistycznej Polski”.

Zostałem skazany na karę sześciu miesięcy więzienia w zawieszeniu na jeden rok. Ale prokurator odwołał się od tego wyroku, uważał, że jest za niski. Ale przy drugiej rozprawie na szczęście zastąpił go już inny prokurator, mimo to sędzia – zajadły tępiciel „wrogów ludu”, uwzględnił apelację i wymierzył najwyższą karę – rok w zawieszeniu na 3 lata i karę grzywny 10 tysięcy ówczesnych złotych. Później nie miałem bezpośredniego kontaktu z Pruskim, chciałem być jak najdalej od ludzi takiego pokroju.

———-

strona13grudnia81.pl

Sprawa karna przeciwko Krzysztofowi Mazurskiemu, z art. 46 ust. 1 i 2 dekretu z dnia 12 grudnia 1981 r., za kontynuowanie działalności w NSZZ „Solidarność”.

 

Mazurski Krzysztof Radosław, ur.: 13-08-1946, imię ojca: Antoni
Zarzut
„mimo ustawowego zawieszenia działalności związkowej nie odstąpił od niej, lecz zorganizował akcję protestacyjną przez to, że sporządził list adresowany do Prezesa Rady Ministrów PRL, wyrażający między innymi protest przeciwko internowaniu niektórych osób, pod treścią którego zbierał podpisy wśród członków tego związku, a następnie wysłał go”.
Wyrok
Skazany na karę sześciu miesięcy pozbawienia wolności, warunkowo zawieszonej na okres jednego roku.
Pruski Leszek
Prokuratura
Prokuratura Rejonowa dla Wrocławia Śródmieście – Wrocław