Marek Czachor – fizyk wielokrotnie aresztowany, zwalniany i przywracany do pracy

baner krzywdzeni

Baza Nauka Polska  – Ludzie nauki 

 

dr hab.  Marek  Karol  Czachor 
Id osoby:  25351
Dyscypliny KBN:fizyka
Specjalności:fizyka teoretyczna
Miejsca pracy:Aktualne:
profesor  Politechnika Gdańska; Wydział Fizyki Technicznej i Matematyki Stosowanej; Katedra Fizyki Teoretycznej i Informatyki Kwantowej
Nieaktualne:
 Politechnika Gdańska; Wydział Fizyki Technicznej i Matematyki Stosowanej
Rozprawa doktorska:
Aspects of Nonlinear Quantum Mechanics, 26/05/1994,  Instytut Fizyki PAN,  
Uzyskany stopień: doktor nauk fizycznych w zakresie fizyki, specjalność: fizyka,  
Rozprawa habilitacyjna:
Uogólnione równania von Neumanna, 19/06/2000,  Uniwersytet Warszawski; Wydział Fizyki,  
Uzyskany stopień: doktor habilitowany nauk fizycznych w zakresie fizyki, specjalność: fizyka teoretyczna,  
Id osoby:  25351
Dyscypliny KBN:fizyka
Specjalności:fizyka teoretyczna
Miejsca pracy:Aktualne:
profesor  Politechnika Gdańska; Wydział Fizyki Technicznej i Matematyki Stosowanej; Katedra Fizyki Teoretycznej i Informatyki Kwantowej
Nieaktualne:
 Politechnika Gdańska; Wydział Fizyki Technicznej i Matematyki Stosowanej
Rozprawa doktorska:
Aspects of Nonlinear Quantum Mechanics, 26/05/1994,  Instytut Fizyki PAN,  
Uzyskany stopień: doktor nauk fizycznych w zakresie fizyki, specjalność: fizyka,  
Rozprawa habilitacyjna:
Uogólnione równania von Neumanna, 19/06/2000,  Uniwersytet Warszawski; Wydział Fizyki,  
Uzyskany stopień: doktor habilitowany nauk fizycznych w zakresie fizyki, specjalność: fizyka teoretyczna,  
—————-
   

Marek Czachor, ur. 30 III 1960 w Słupsku. Absolwent Uniwersytetu Gdańskiego, Wydział Matematyki, Fizyki i Chemii (1986); w 1994 doktorat, w 2000 habilitacja.

W VIII 1980 współzałożyciel Niezależnego Zrzeszenia Studentów Polskich na UG; od jesieni 1980 współpracownik NZS (formalnie nie wstąpił), drukarz pisma NZS UG „Reduta”; kolporter wydawnictw niezależnych.

14-15 XII 1981 uczestnik strajku na UG; nast. brał udział w ukryciu powielacza NZS z UG, udostępnił mieszkanie na drukarnię; 20 XII 1981 zatrzymany na 48 godz., 15 I 1982 aresztowany, sądzony wraz grupą działaczy NZS i „S”, m.in. swoją matką Ewą Kubasiewicz, 3 II 1982 skazany w trybie doraźnym przez Sąd Marynarki Wojennej w Gdyni na 3 lata więzienia i 2 lata pozbawienia praw publicznych; osadzony w ZK w Koronowie i Potulicach, od 21 XII 1982 przerwa w odbywaniu kary na kontynuowanie studiów, 28 VII 1983 objęty amnestią. Od 1984 współpracownik Solidarności Walczącej Oddział Trójmiasto, łącznik między E. Kubasiewicz a Andrzejem Kołodziejem, kolporter wydawnictw podziemnych, gł. prasy SW. 1986-1988 zatrudniony przy pracach wysokościowych w Spółdzielni Pracy Absolwent w Gdańsku; w XI 1987 pracownik naukowy Wydziału Mechanicznego Politechniki Gdańskiej. W XI 1987 aresztowany za odmowę podjęcia służby wojskowej; zwolniony z pracy na PG; przetrzymywany 42 dni do pierwszej rozprawy; V 1988 – I 1989 w ukryciu, w I 1989 aresztowany, skazany przez Sąd Marynarki Wojennej w Gdyni na rok więzienia w zawieszeniu. I 1987 – XII 1989 wraz z żoną Magdą redaktor pisma „Solidarność Walcząca. Oddział Trójmiasto”; I-XI 1988 po aresztowaniu A. Kołodzieja szef struktury SW Oddz. Trójmiasto (ps. Michał Kaniowski). 1989–1990 redaktor pisma SW i LDPN „Żołnierz Solidarny”, koordynator akcji logistycznej związanej z przesyłaniem pisma oficerom Ludowego Wojska Polskiego. Od wiosny 1989 zaprzysiężony członek SW, jawny przedstawiciel SW na Wybrzeżu; w 1989 zwolennik bojkotu wyborów czerwcowych.

Od 1990 przywrócony do pracy na Politechnice Gdańskiej; 1991-1994 doktorant w Instytucie Fizyki PAN w Warszawie, 1994-1995 stypendysta Programu Fulbrighta w Massachussetts Institute of Technology w USA, 1999-2002 fundacji Humboldta w Technische Universitat Clausthal w Niemczech. Autor publikacji z zakresu fizyki teoretycznej. Taternik. Odznaczony Krzyżem Oficerskim Orderu Odrodzenia Polski (2007).

Arkadiusz Kazański
————————

Marek Czachor – Strona domowa

Oświadczenie
Świadom odpowiedzialności za złożenie niezgodnego z prawdą oświadczenia, po zapoznaniu się z treścią ustawy z dnia 18 października 2006 r. o ujawnieniu informacji o dokumentach organów bezpieczeństwa państwa z lat 1944-1990 oraz treści tych dokumentów, oświadczam, że nie pracowałem i nie pełniłem służby w organach bezpieczeństwa państwa w rozumieniu art. 2 i 3a powołanej ustawy, ani nie byłem ich świadomym i tajnym współpracownikiem. 
   

dr hab. Marek Czachor
prof. nadzw. PG
   

Gdańsk, 16 marca 2007 r.   

PS. 17 lutego 2005 roku otrzymałem z IPN status pokrzywdzonego, który, odpowiadając na apel prof. Jadwigi Staniszkis wzywającej środowiska akademickie do autolustracji, umieściłem na mojej stronie domowej, czyli tutaj.

PPS.(13 maja 2007 r.) Co prawda Trybunał Konstytucyjny właśnie zlikwidował konieczność składania oświadczeń lustracyjnych, ale ja sobie cenię fakt, iż nie miałem z tym żadnego problemu 🙂

Nieznany szerszej publiczności list z UG (4 kwietnia 2007)

abcnet
—————-

List otwarty do 
Pana Profesora Andrzeja Friszke 
członka Kolegium IPN

—————

prof. Marek Czachor – Żołnierz Solidarny

————

 

Ewa Kubasiewicz-Houée o sprawie Marka Kubasiewicza – cz. 1/2

Ewa Kubasiewicz-Houée o sprawie Marka Kubasiewicza – cz. 2/2  

 

Reklamy

Książka Ewy Kubasiewicz „Bez prawa powrotu”

Książka Ewy Kubasiewicz  „Bez prawa powrotu”

por. także 

Projekcja filmu dokumentalnego Piotra Zarębskiego pt. „Więżniarki”

skanuj0001

skanuj0002

 

 

 

 

 

 

 

skanuj0003skanuj0004

 


Sławomir Bugajski – fizyk z UŚ, zwolniony przez rektora- ‚przyjaciela’ studentów i pracowników naukowych

baner-krzywdzeni1

Sławomir Bugajski w Encyklopedii Solidarności

Sławomir Bugajski, ur. 15 XI 1941 w Będzinie, zm. 6 III 2003 w Katowicach. Absolwent Uniwersytetu Jagiellońskiego, kierunek fizyka (1960).

1965-1982 pracownik naukowy w Zakładzie Fizyki Teoretycznej Instytutu Fizyki Uniwersytetu Śląskiego (do 1968 filia UJ), w 1970 doktorat, w 2002 habilitacja. 1960-1980 członek PZPR.

Po 13 XII 1981 działacz niezależnego ruchu wydawniczego; 1982-1986 kolporter prasy niezależnej na Śląsku (ulotki, znaczki pocztowe, kasety, kalendarze, kartki świąteczne); od 1982 wydawca, autor tekstów, redaktor i drukarz „Biuletynu KKO Uniwersytetu Śląskiego”. 13 V 1982 zatrzymany za udział w demonstracji przed UŚ, nast. 15 V – 24 VI 1982 internowany w Ośr. Odosobnienia w Zabrzu-Zaborzu. 1982-1985 założyciel i przewodniczący Oddziału Śląsko-Dąbrowskiego Solidarności Walczącej; członek SW do 1990, pomysłodawca, drukarz, autor tekstów oraz redaktor pism SW PiK oraz WiS (pisał m. in. pod pseudonimami Norbert Liszka, Jan Wysocki), kilkanaście razy zatrzymywany na 48 godz. W 1982 zwolniony z pracy. 2 IX 1983 skazany przez Kolegium ds. Wykroczeń w Katowicach na karę grzywny za udział w demonstracji 31 sierpnia 1983 w Katowicach. 1983-1986 utrzymywał się z działalności rzemieślniczej. W 1985 pobity przez SB podczas akcji liczenia głosów w czasie wyborów do sejmu PRL. 1986-1989 pracownik naukowy Politechniki Krakowskiej, 1990-2003 UŚ.

W 2007 odznaczony pośmiertnie Krzyżem Oficerskim Orderu Odrodzenia Polski za działalność w SW. Autor wielu publikacji w krajowych i zagranicznych czasopismach z dziedziny fizyki teoretycznej.

Aneta Pawełczyk
———–

List otwarty

Koleżanki, koledzy, wyrok Sądu Pracy wydany 3 lutego 1984 roku mogę uznać za ostateczne zakończenie mojego zatrudnienia na Uniwersytecie Śląskim. Tworzyłem tę uczelnię wtedy, gdy jej obecnym prominentom nawet się nie śniło, że będą tu pracować. Wyrzucenie mnie z pracy było prowokacją i brutalną demonstracją żałosnej „wszechmocy” władz naszej uczelni. Moja walka o sprawiedliwość miała znaczenie nie tylko dla mnie – miała ona pokazać, że istnieją prawa i że winny one być respektowane nawet przez zachłystujących się swą władzą uzurpatorów. Walka trwała ponad szesnaście miesięcy i toczyła się ze zmiennym szczęściem. Dopiero jawne wmieszanie się SB przechyliło szalę sprawiedliwości na moją niekorzyść. W tym czasie, oprócz goryczy bezrobocia, dane mi było poznać solidarność ludzi dobrej woli i szlachetne poparcie ze strony pracowników UŚ. Jestem im za to głęboko wdzięczny. Dzięki takim jak oni nasz Uniwersytet, chociaż zniewolony, jest wciąż uniwersytetem – wspólnotą naukowców poszukujących prawdy i wychowujących dla prawdy. Wierzę, że uwolni się on kiedyś od dławiących ograniczeń i nacisków i stanie się Wolnym Uniwersytetem Śląskim. I wtedy znowu będę mógł pracować z Wami.

Sławomir Bugajski

————–

Sławek 

SWS

Odszedł kolejny bohater podziemia. 6 marca 2003 r., po długiej chorobie, zmarł Sławomir Bugajski, założyciel (we wrześniu 1982 roku) i pierwszy przewodniczący katowickiego oddziału Solidarności Walczącej.

Przeżył 61 lat. Był cenionym, przenikliwym publicystą podziemnym – pisał pod pseudonimem Alfred Grubba – i znaczącą postacią struktur SW. Był wyśmienitym konspiratorem i dobrym organizatorem. Założył cieszące się popularnością pisma „Wolni i Solidarni” (WiS) oraz „Podziemny Informator Katowicki” (PIK, 5 tys. egz.!). W działalności wspierała go zawsze żona, Basia, pracująca obecnie w Ośrodku Pomocy Społecznej.

Nie miał złudzeń co do komunistów. Był zdecydowanym przeciwnikiem umów „okrągłego stołu” i bardzo źle oceniał ich późniejsze konsekwencje, a więc to, co z Polską uczyniono w ciągu ostatnich 14 lat. Świadomie odsunął się od życia publicznego, postrzegając rzeczywistość jako zaprzeczenie ideałów uprzedniej podziemnej walki. Nie miał żadnych medali czy odznaczeń. Zresztą by ich nie przyjął.

Jako wybitny fizyk współpracował z wieloma uczelniami całego świata. Ostatnio pełnił też funkcję pełnomocnika Rektora Uniwersytetu Śląskiego ds. studentów niepełnosprawnych.

8 marca 2003 r. w pogrzebie Sławka obok rodziny uczestniczyli koledzy z Wydziału Fizyki Uniwersytetu Śląskiego, grono profesorskie i koledzy z SW. Wspomnienie o Zmarłym wygłosił przewodniczący Solidarności Walczącej Kornel Morawiecki.

Żegnaj, Przyjacielu!

Jadwiga Chmielowska

————–

 

Sławomir Bugajski 1941–2003

———–

Przyjaciele bezpieki na uniwersytecie

Gazeta Polska, 29.11.2006

Sędzimir Klimaszewski, w latach 80. rektor Uniwersytetu Śląskiego, zmarł w 2001 r. W nekrologu widniały słowa „przyjaciel studentów”.

Rektor był też „przyjacielem” pracowników naukowych, z których wielu, jak chociażby dr Barbara Kowalczyk czy nieżyjący już dr Sławomir Bugajski, musiało poszukać sobie innej pracy. W notatce służbowej z 13 grudnia 1983 r. z przeprowadzonej rozmowy z rektorem UŚ prof. Sędzimirem Klimaszewskim czytamy:
W wyniku tej rozmowy sędzia oświadczył, że prawdopodobnie skorzysta z przepisów prawnych mówiących o tym, że uznaje się za słuszną wersję S. Bugajskiego., lecz podtrzymuje się decyzję o zwolnieniu z pracy w Uniwersytecie Śląskim ze względu na dobro zakładu pracy.