Lustracja dekomunizacji po jagiellońsku

Józef Wieczorek – O rzekomo demontujących system komunistyczny- Kurier WNET, marzec 2019 r.

Screen Shot 03-17-19 at 09.45 AM

Screen Shot 03-17-19 at 09.46 AM

Reklamy

Stadium narodzin „Solidarności” krakowskiego środowiska akademickiego na wystawie

Stadium narodzin „Solidarności” krakowskiego środowiska akademickiego na wystawie

(tekst i zdjęcia – Józef Wieczorek)


1

3

 

4

 

5

7

6

8

 

Wystawa obrazuje stadium narodzin Solidarności krakowskiego środowiska akademickiego mającego Lenina w głowie i w książkach ( jak pokazuje plansza otwierająca wystawę)

2

 Jako jeden z akuszerów tych narodzin –

0

[ Solidarność Uniwersytetu Jagiellońskiego 1980-1989. Wybór dokumentów – Kraków 2010 . Biblioteka Centrum Dokumentacji Czynu Niepodległościowego tom 38]

na poziomie koła, a nie wozu – rzecz jasna jestem zainteresowany jak historia „S” po jej poczęciu się toczyła i mam niedosyt, że takiej historii do tej pory nie opracowano.

Wystawa odsłonięta przy Collegium Novum UJ i przy udziale rektora tej wiodącej uczelni jest ogromnym postępem w stosunku do historii tej uczelni, ujętej w Dziejach Uniwersytetu Jagiellońskiego, o której wielokrotnie pisałem, [ostatnio –  https://blogjw.wordpress.com/2015/10/24/historia-niechciana-przez-historykow/] ale bez refleksji u solidarnościowych środowisk akademickich Krakowa ogarniętych amnezją i wolą niepoznania swej historii. [https://blogjw.wordpress.com/2013/03/25/jak-badacze-walcza-aby-nie-poznac-tego-co-badaja/%5D].

Dla tych środowisk dekomunizacja i lustracja się zdezaktualizowała,[https://lustronauki.wordpress.com/2015/09/21/nie-dla-dezaktualizacji-lustracji-i-dekomunizacji/] mimo że ani dekomunizacji, ani należytej lustracji nie przeprowadzono, a u wielu Lenin nadal pozostał w głowach i w książkach.

Na otwarciu wystawy zauważyłem tych co walczyli z sukcesem, aby teczki obrazujące Wielką Czystkę Akademicką przeprowadzaną w okresie podziemnego działania „S” (symbiotyczne działania PZPR-SB- władze uczelni) nie zostały ujawnione.[ https://jubileusz650uj.wordpress.com/tag/wielka-czystka-akademicka/]. 

Zauważyłem tych co walczyli heroicznie o to aby wyrejestrowani w tamtych czasach w mury uczelni nigdy nie wrócili i nie wpływali negatywnie na młodzież akademicką, a towarzysze Lenina – dożywotnio, rzecz jasna- wpływali pozytywnie (?) na młodzież akademicką. [https://wobjw.wordpress.com/2009/12/30/zaciemnienie-wedlug-ob-antoniego-jackowskiego/].

Niektórzy z nich, bez odrazy i zażenowania, mimo że twarz utracili, patrzyli na swoje historyczne twarze u narodzin Solidarności.

Na wystawie zauważyłem też twarze tych co przy narodzinach brali udział, ale potem wyjeżdżali na intratne stypendia poza-oceaniczne, zostawiając na Mogilskiej to i owo na innych akuszerów narodzin (jeden przypadek zidentyfikowałem sam, ale bez możliwości ujawnienia, bo chyba jestem jedynym i bez zarejestrowanych dowodów – depozytariuszem takiej historii).

Nie sądzę aby historia akademickiej „S” kiedykolwiek została należycie opisana, bo niechęć jej poznania była i jest wielka.[ Solidarność UJ a CZARNA KSIĘGA KOMUNIZMU W NAUCE I EDUKACJI –https://wobjw.wordpress.com/tag/czarna-ksiega-komunizmu-w-nauce-i-edukacji/ ,  POLSKA AKADEMIA UMIEJĘTNOŚCI A CZARNA KSIĘGA KOMUNIZMU – https://wobjw.wordpress.com/tag/polska-akademia-umiejetnosci/]

No cóż, ja w najcięższych czasach Solidarności doznałem jedynie od kamieni, a i nawet tych mnie pozbawiono. To może wiele wyjaśnia.

[https://nfapat.wordpress.com/category/sprawa-jozefa-wieczorka/]

 

Marek Brunne – fizyk, rzecznik prasowy ‚S’, poparł stan wojenny

baner człowiek nauki

Marek Brunné w Encyklopedii Solidarności

Marek Brunné, ur. 12 IV 1940 w Pruszkowie, zm. 11 XI 2002 w Gdańsku. Absolwent Politechniki Gdańskiej, Wydz. Budowy Okrętów (1963), doktorat (1968), habilitacja (1972).

1963-1992 pracownik naukowy Instytutu Maszyn Przepływowych PAN w Gdańsku, 1974-1975 także Akademii Techniczno-Rolniczej w Bydgoszczy, 1975-1980 Wyższej Szkoły Pedagogicznej w Słupsku. 1963-1964 staż naukowy w Laboratorio Conversione Direffa CNEN (EURATOM) we Frascati, Włochy, 1973-1974 w Aerospace Research Laboratory Uniwersytetu im. Waszyngtona w Seattle, USA. Od lat 60. członek Klubu Wysokogórskiego Trójmiasto, w 1964 wytyczył nową drogę wspinaczkową na Niżniej Wysokiej Gerlachowskiej.

Od IX 1980 w „S”, członek Komisji Instytutowej „S”, VII-X 1981 po I WZD Regionu Gdańsk, rzecznik prasowy ZR. X-XII 1981 po I KZD rzecznik prasowy KK, 3 XII 1981 po posiedzeniu KK w Radomiu złożył rezygnację.

Stan wojenny zastał go na konferencji naukowej w Seattle (USA), w I 1982 powrót do Polski.

W 1989 współorganizator Chrześcijańsko-Demokratycznego Stronnictwa Pracy. Od 1990 prof. Samodzielnej Pracowni Laserów Gazodynamicznych w IMP PAN w Gdańsku. Od III 1992 na rencie.

Miano zlikwidować tylko „Ekstermę” – Andrzej Gwiazda

Bibuła,2006-12-13

….. Dużo światła rzuca na tę sprawę Brunne, rzecznik prasowy „Solidarności”. W momencie wprowadzenia stanu wojennego przebywał w Stanach Zjednoczonych, powiadomiony o tym odpowiedział, że to znaczy, że w związku nastąpił przewrót i ekstrema przejęła władzę. Z akt, noszących kryptonim „Gwiazda i inni”, przedstawionych siódemce na Mokotowie wynika, że „prawdziwki” mieli z ubecją jakieś porozumienie – z kilkudziesięciu dołączonych protokółów przesłuchań wynika to niezbicie. Zeznawali dokładnie, szczegółowo, powołując się na nie nazwane konkretnie umowy, że przecież zgodnie z umową podjęli już dwa razy takie kroki; że byli na etapie końcowym, musieli tylko odczekać do nowego roku; że wprowadzenie stanu wojennego było przedwczesne, bo najdalej w styczniu, lutym byli w stanie wyrzucić Bujaka i cały ten zarząd, ekstremę, lewicę, KOR, Żydów i zaprowadzić porządek. W Gdańsku przecież już to zrobili…..

Sekret Marka Brunne

Grzegorz Majchrzak – W sieci historii 7 grudnia 2013 r.

Był jednym z tych działaczy NSZZ ‚Solidarność’, którzy po 13 grudnia 1981 r. wystąpili przed kamerami   telewizji polskiej z  poparciem dla wprowadzenia stanu wojennego.

Gwiazda TVPMB cd

Elżbieta Zawacka – legendarna cichociemna, generał, profesor, że aż strach

baner-krzywdzeni2

Elżbieta Zawacka w Wikipedii

Elżbieta Zawacka, ps.„Zelma”, „Zo” (ur. 19 marca1909 w Toruniu, zm. 10 stycznia2009tamże[1]) – legendarna kurierka Komendy Głównej Armii Krajowej, jedyna kobieta wśród cichociemnych, emerytowana profesor doktor habilitowana Uniwersytetu Mikołaja Kopernika wToruniu, druga Polka w historii Wojska Polskiegoawansowana na stopniagenerała brygady.

5 września 1951 została aresztowana przez UB i po procesie skazana na 10 lat więzienia. Na wolność wyszła 24 lutego 1955.

Wróciła do pracy w szkolnictwie, ucząc w szkołach w Sierpcu i Toruniu, nie zaniedbując jednak samodzielnej nauki. W 1965 uzyskała doktorat nauk humanistycznych na Uniwersytecie Gdańskim i pracowała tam jako adiunkt. Po uzyskanej w 1972 habilitacji wróciła do Torunia, gdzie podjęła pracę w Instytucie Pedagogiki i Psychologii UMK. Była założycielką Zakładu Andragogiki, który na skutek represji SB został zlikwidowany w 1978 – po tym zdarzeniu Zo odeszła na emeryturę.

——–

Kobieta, że aż strach

Gośc Niedzielny – Onet Kiosk 06.11.2008

Po wojnie przez rok działała w antykomunistycznej organizacji WiN. UB aresztowało ją w 1951 roku. – Wspomina, że musiała „tylko” siedzieć na nodze odwróconego stołka – mówi Dorota Zawacka. – Znacznie częściej opowiada, jak przygotowywała tam do matury nastoletnie więźniarki polityczne – dodaje.

Na wolność wyszła w 1955 roku. Została profesorem pedagogiki. Specjalizowała się w andragogice, czyli kształceniu dorosłych. Cenili ją zagraniczni uczeni, ale władze uniwersytetu w Toruniu spychały ją na boczny tor.

W wieku 85 lat opanowała obsługę komputera. – Była zbulwersowana, że jej koleżanki kombatantki nie korzystają z Internetu i że z tego powodu ma z nimi utrudniony kontakt – wspomina pani Dorota.

———

Zmarła prof. Zawacka – legendarna „Cichociemna”

W latach osiemdziesiątych związana ze środowiskiem „Solidarności” była dla młodych autorytetem i wzorem patriotyzmu. Prof. Zawacka działała w Zrzeszeniu Kaszubsko-Pomorskim a także współtworzyła Światowy Związek Żołnierzy AK. Jej wielkim dziełem jest powołanie do życia Fundacji „Archiwum Pomorskie Armii Krajowej”. Fundacja nie tylko gromadzi dokumenty i relacje, ale także organizuje konferencje, zjazdy naukowe i wydaje liczne publikacje dokumentujące udział Pomorza w walce o niepodległość.

W grudniu 1995 r. decyzją Prezydenta RP Lecha Wałęsy prof. Elżbieta Zawacka została odznaczona Orderem Orła Białego. Jest także odznaczona Krzyżem Orderu Virtuti Militari i pięciokrotnie Krzyżem Walecznych. 17 grudnia 1992 roku prof. Elżbieta Zawacka została przez mieszkańców rodzinnego Torunia wyróżniona tytułem honorowego obywatela.

————–

Elżbieta Zawacka na stronach IPN

…Po zakończeniu wojny włączyła się w struktury konspiracji antykomunistycznej w ramach organizacji Wolność i Niezawisłość. Powróciła także do pracy pedagogicznej – ukończyła studium pedagogiki społecznej i otworzyła przewód doktorski.

W 1951 r. została aresztowana przez UB. Była więziona (z dziesięcioletnim wyrokiem) do 1955 r. W 1956 r. powróciła do pracy naukowej i pedagogicznej. W 1965 r. uzyskała doktorat nauk humanistycznych, a 1973 r. – habilitację. W rodzinnym Toruniu podjęła pracę w Instytucie Pedagogiki na Uniwersytecie Mikołaja Kopernika. Równocześnie gromadziła materiały do dziejów Armii Krajowej, działała w środowisku kombatantów AK. Była współinicjatorką powstania Światowego Związku Żołnierzy AK. Na skutek represji SB, w wyniku których m.in. zlikwidowano kierowany przez nią Zakład Andragogiki, odeszła z pracy na uniwersytecie.

W latach osiemdziesiątych była związana ze środowiskiem „Solidarności”. W 1987 r. doprowadziła do powstania Klubu Historycznego, działającego przy Zrzeszeniu Kaszubsko-Pomorskim w Toruniu…..

————-

Elżbieta Zawacka – Polskie Radio

W lutym 1945 roku ponownie rozpoczęła działalność konspiracyjną w organizacji Wolność i Niezawisłość. Jednocześnie wróciła na studia z pedagogiki społecznej. W 1946 roku uzyskała magisterium i podjęła próbę powrotu do „normalnego życia”. Zaczęła pracować w Państwowym Urzędzie Wychowania Fizycznego i Przysposobienia Wojskowego przy Ministerstwie Obrony Narodowej. Po likwidacji urzędu powróciła do wyuczonego zawodu. Pracowała jako nauczycielka w Łodzi, Toruniu i Olsztynie i przygotowywała pracę doktorską.

. 5 września 1951 roku Zawacka została aresztowana przez UB

Po odzyskaniu wolności wróciła do działalności pedagogicznej. Pracowała jako nauczycielka w szkołach w Sierpcu i Toruniu. W 1965 roku uzyskała tytuł doktora nauk humanistycznych na Uniwersytecie Gdańskim i podjęła pracę adiunkta. Po uzyskaniu habilitacji w 1972 roku powróciła do Torunia i rozpoczęła pracę w Instytucie Pedagogiki i Psychologii Uniwersytetu Mikołaja Kopernika. Była założycielką tamtejszego Zakładu Andragogiki. W 1976 roku wyjechała do Londynu, skąd przywiozła wiele materiałów i „zakazanych” tytułów. Niestety, materiały skonfiskowała na lotnisku SB, a w ramach dalszych represji komunistyczne władze zlikwidowały Zakład Andragogiki. Po tym wydarzeniu profesor Elżbieta Zawacka odeszła na emeryturę.