Przypadek współpracy z SB Zoi Jaroszewicz-Pieresławcew

TW SB „bez tremy”

Debata, 04 Marzec 2011 08:31 Paweł Piotr Warot

Przypadek współpracy z SB Zoi Jaroszewicz-Pieresławcew, do niedawna dyrektor Instytutu Historii i Stosunków Międzynarodowych Wydziału Humanistycznego UWM w Olsztynie, jest charakterystyczny dla osób, których związki z bezpieką, po okresie intensywnej współpracy, musiały zmienić charakter z powodu wstąpienia do PZPR.

Zoja Jaroszewicz–Pieresławcew, absolwentka LO im. B. Taraszkiewicza w Bielsku Podlaskim[1], była aktywistka Socjalistycznego Związku Studentów Polskich (SZSP)[2], do współpracy z SB została zwerbowana podczas studiów w Wyższej Szkole Pedagogicznej w Olsztynie[3]. Współpracowała stosunkowo krótko, bo od 22 kwietnia 1978 do lipca 1979 r. Jej oficerem prowadzącym był ppor. Grzegorz Okoński, z którym stykała się już od 1975 r., będąc przewodniczącą Grupy Działania SZSP na macierzystej uczelni. Wiedząc kim był Okoński, nie uważała, by sformalizowane już kontakty z tym funkcjonariuszem SB były dla niej czymś niestosownym[4]…..

…Zoja Jaroszewicz pozyskana została do współpracy z SB w celu zapewnienie dopływu informacji na temat własnej uczelni, którą bezpieka inwigilowała w ramach sprawy obiektowej krypt. „Uczelnia N”. Jako TW „Ewa” miała informować o „wrogich faktach” i „nastrojach”[13]. Po przeprowadzeniu wszechstronnego rozpoznania jej osoby[14], 22 kwietnia 1978 r. Jaroszewicz „bez tremy”[15] uczestnicząc w rozmowie w kawiarni „Kasztelanka”, wyraziła zgodę na współpracę z SB[16]: „dobrowolnie i bez sprzeciwu napisała zobowiązanie o współpracy”[17]…..

…..W 1979 r. Zoja Jaroszewicz ukończyła studia, tracąc jak sądzono naturalny kontakt ze środowiskiem WSP. Jednak decydującym powodem rozwiązania współpracy z „Ewą” było jej wstąpienie do PZPR. Grzegorz Okoński swojemu przełożonemu Spychale zapowiedział, iż w przypadku zatrudnienia „Ewy” w WSP, planuje się utrzymywanie z nią dalszej łączności, tym razem na zasadzie kontaktu operacyjnego[26].

Reklamy

Janusz Cendrowski – dr od bezpieczeństwa systemów informacyjnych, z dyplomem moskiewskim, b.pracownik SB o postawie etycznej bez najmniejszych zastrzeżeń

baner człowiek nauki

Janusz Cendrowski w  e-administracja

Dr inż. Janusz Cendrowski – doktor nauk technicznych w dziedzinie informatyki. Długoletni pracownik Biura Bezpieczeństwa Łączności i Informatyki UOP, od roku 1994 członek Komitetu Technicznego 182 PKN „Ochrona informacji w systemach teleinformatycznych”. Aktualne Kierownik Zespołu Bezpieczeństwa Systemów Biznesowych w Asseco Poland S.A. Prowadzi audyty oraz projekty w zakresie wdrożenia polityki bezpieczeństwa i systemów ISMS.
Od wielu lat publikuje w prasie informatycznej i występuje na krajowych konferencjach naukowych poświęconych bezpieczeństwu teleinformatycznemu. Prowadził wiele szkoleń w tym zakresie. Posiada m.in. uprawnienia do prowadzenia szkoleń w zakresie informacji niejawnych oraz certyfikat audytora wiodącego ISMS (ISO/IEC 27001).
W kręgu jego zainteresowań naukowych znajdują się przede wszystkim zagadnienia oceny poziomu bezpieczeństwa systemów informacyjnych, kreowania polityki bezpieczeństwa i związane z tym aspekty prawne i normalizacyjne, kryteria oceny produktów zabezpieczeń, w szczególności urządzeń i oprogramowania kryptograficznego, praktyczne aspekty implementacji systemów kryptograficznych.

———

Wolność i bezpieczeństwo: cyfrowa twierdza

Konferencja tygodnika „Computerworld”.
20-22 kwietnia 2005,Centrum Szkoleniowo-Konferencyjne Exploris SA w Serocku

Janusz Cendrowski, Prokom Software SA


Doktor nauk technicznych w dziedzinie informatyki. Długoletni pracownik Biura Bezpieczeństwa Łączności i Informatyki UOP, członek Komitetu Technicznego 182 PKN „Ochrona informacji w systemach teleinformatycznych” od roku 1994. Aktualnie kierownik Zespołu Bezpieczeństwa Systemów Biznesowych w Prokom Software S.A. Od wielu lat publikuje w prasie informatycznej i występuje na krajowych konferencjach naukowych poświęconych bezpieczeństwu teleinformatycznemu. Prowadził wiele szkoleń w tym zakresie. Posiada uprawnienia do prowadzenia szkoleń w zakresie informacji niejawnych, certyfikaty IT Security Manager oraz audytora wiodącego ISMS. W kręgu jego zainteresowań naukowych znajdują się przede wszystkim zagadnienia oceny poziomu bezpieczeństwa systemów informacyjnych, kreowania polityki bezpieczeństwa i związane z tym aspekty prawne i normalizacyjne. kryteria oceny produktów zabezpieczeń, w szczególności urządzeń i oprogramowania kryptograficznego, praktyczne aspekty implementacji systemów kryptograficznych.

——-

Między Moskwa a UOP

Gazeta Polska, 16 września, 2009, Maciej Marosz

Absolwent moskiewskiej uczelni z dyplomem doktora wydanym przez Wyższą Komisję Kwalifikacyjną przy Radzie Ministrów ZSRR. W PRL wyróżniający się pracownik Biura „A” Służby Bezpieczeństwa. Po 1989 roku Janusz Cendrowski został pracownikiem newralgicznej ze względu na bezpieczeństwo danych państwowej instytucji – Biu­ra Szyfrów Urzędu Ochrony Państwa…

Jak wynika z akt zachowanych w Instytucie Pamięci Narodowej Cendrowski do pracy na rzecz Służ­by Bezpieczeństwa zgłosił się w ro­ku 1985. Był wówczas aktywnym działaczem PZPR. Zatrudniały go Warszawskie Zakłady Telewizyjne, lecz zajęty był bardziej kończeniem pracy doktorskiej w ZSRR.

Nie tylko długoletni pobyt w Mo­skwie w trakcie dwustopniowych studiów wiązał go ze Związkiem Ra­dzieckim, Na tamtejszej uczelni po­znał przyszłą żonę, obywatelkę ZSRR, Ludmiłę Rogożkinę, człon­kinię Komsomołu.

Myślę, że jako informatyki ma­tematyk znajdę ciekawą pracę w MSW i w pełni wykorzystam swoje umiejętności dla Ludowej Ojczyzny” – napisał Cendrowski w podaniu o pracę w MSW. Po roz­mowie naczelnika Wydzia­łu VI Biura „A”, które zajmowały się szyframi, ppłk. Gawlika z kan­dydatem chętnym do pracy na rzecz tajnych służb PRL, zapi­sano że posiada on kwalifikacje za­wodowe w pełni odpowiadające wymaganiom stawianym pracow­nikom tej komórki.

Uzupełniając informacje biogra­ficzne Cendrowski podkreślił, że jest członkiem PZPR od 1979 r. i popiera politykę partii, a działal­ność w organizacjach partyjnych zaczął w szkole średniej. Od 1974 r. działał w ZMS, pełniąc funkcję przewodniczącego samorządu szkolnego. W 1975 r. wyjechał na studia do ZSRR i podjął naukę w Moskiewskim Elektrotechnicz­nym Instytucie Łączności. W roku następnym przeniósł się do Mo­skiewskiego Instytutu Energetycz­nego, by studiować matematykę stosowaną. Uczelnię tę ukończył z wyróżnieniem w lutym 1981 r. W czasie studiów był niezwykle ak­tywnym działaczem SZSP – jak oceniali go inni działacze partyjni. Do PZPR został przyjęty z reko­mendacji POP. W tym czasie peł­nił wysokie funkcje organizacyjne, m.in. przewodniczącego komisji szkoleń Rady Okręgowej we wła­dzach SZSP w środowisku mo­skiewskim. Kandydat do pracy w Wydziale VI Biura „A” nie omiesz­kał również dorzucić w podaniu, że od 1982 do 1984 r. pracował spo­łecznie w Radzie Młodych Pracow­ników Nauki środowiska polskich doktorantów w Moskwie, sprawu­jąc funkcję przewodniczącego.

W grudniu 1986 r. Departa­ment II MSW przesłał Wydziałowi VI Biura „A” informacje o Cendrowskim potwierdzające jego zaan­gażowanie w strukturach partyjnych w Moskwie. „Jako członek SZSP i PZPR, aktywnie uczestniczył w pracy tych organizacji i w życiu społeczno-politycznym polskiego środowiska młodzieżowego na tere­nie Moskwy” – podkreślał por. Ste­fan Sędek. Postawa etyczno-moralna Cendrowskiego, z punktu widze­nia SB, nie budziła najmniejszych zastrzeżeń. Przeciwnie, podkreślo­no, że materiały zebrane przez De­partament II MSW dotyczące Cendrowskiego mają „charakter pozy­tywny”.

W rozmowie szczery. Ma świa­topogląd materialistyczny – jest człowiekiem PZPR” zapisał por. Aleksander Michalak z Depar­tamentu I Kadr MSW po rozmowie z Cendrowskim…

Józef Oleksy – obecnie upadły polityk, profesor i dziekan

baner człowiek nauki

Józef Oleksy w bazie Nauka Polska

dr  Józef  Oleksy 
Id osoby:   69192
Dyscypliny KBN: ekonomia, nauki prawne
Specjalności: prawo handlowe porównawcze i międzynarodowe, prawo własności przemysłowej
Miejsca pracy: Aktualne: Szkoła Główna Handlowa; Kolegium Gospodarki Światowej; Katedra Prawa Międzynarodowego
profesor  Akademia Finansów (dawniej Wyższa Szkoła Ubezpieczeń i Bankowości); Wydział Stosunków Międzynarodowych
profesor nadzwyczajny  Akademia Finansów (dawniej Wyższa Szkoła Ubezpieczeń i Bankowości); Katedra Europeistyki
Nieaktualne:   Akademia Finansów (dawniej Wyższa Szkoła Ubezpieczeń i Bankowości); Katedra Stosunków Międzynarodowych
Pełnione funkcje:Aktualne:
Kierownik  Akademia Finansów (dawniej Wyższa Szkoła Ubezpieczeń i Bankowości); Katedra Europeistyki
Dziekan  Akademia Finansów (dawniej Wyższa Szkoła Ubezpieczeń i Bankowości); Wydział Stosunków Międzynarodowych
Nieaktualne: Kierownik  Akademia Finansów (dawniej Wyższa Szkoła Ubezpieczeń i Bankowości); Katedra Stosunków Międzynarodowych
dr  Józef  Oleksy 
Id osoby:   69192
Dyscypliny KBN: ekonomia, nauki prawne
Specjalności: prawo handlowe porównawcze i międzynarodowe, prawo własności przemysłowej
Miejsca pracy: Aktualne: Szkoła Główna Handlowa; Kolegium Gospodarki Światowej; Katedra Prawa Międzynarodowego
profesor  Akademia Finansów (dawniej Wyższa Szkoła Ubezpieczeń i Bankowości); Wydział Stosunków Międzynarodowych
profesor nadzwyczajny  Akademia Finansów (dawniej Wyższa Szkoła Ubezpieczeń i Bankowości); Katedra Europeistyki
Nieaktualne:   Akademia Finansów (dawniej Wyższa Szkoła Ubezpieczeń i Bankowości); Katedra Stosunków Międzynarodowych
Pełnione funkcje:Aktualne:
Kierownik  Akademia Finansów (dawniej Wyższa Szkoła Ubezpieczeń i Bankowości); Katedra Europeistyki
Dziekan  Akademia Finansów (dawniej Wyższa Szkoła Ubezpieczeń i Bankowości); Wydział Stosunków Międzynarodowych
Nieaktualne: Kierownik  Akademia Finansów (dawniej Wyższa Szkoła Ubezpieczeń i Bankowości); Katedra Stosunków Międzynarodowych
————-
(ur. 22 czerwca 1946 w Nowym Sączu) – polski polityk.
Ukończył studia na Wydziale Handlu Zagranicznego Szkoły Głównej Planowania i Statystyki wWarszawie. Uzyskał następnie stopień doktora nauk ekonomicznych. Jest profesorem idziekanem Wydziału Stosunków Międzynarodowych Akademii Finansów, wykładowcą Szkoły Głównej Handlowej. Zasiada w radach nadzorczych KSP Polonia Warszawa SSA[1]J.W. Construction[2], J.W. Biochemical[3]
   

Należał do PZPR od 1968 do 1990. Zasiadał w prezydium zarządu głównego Socjalistycznego Związku Studentów Polskich. W latach 1970-1978 był tajnym współpracownikiem wojskowegoAgenturalnego Wywiadu Operacyjnego. Przewodniczył Ogólnopolskiej Radzie Młodych Naukowców. Pełnił funkcję sekretarza komitetu uczelnianego PZPR w SGPiS. W 1977 przeszedł do pracy w aparacie partyjnym w Wydziale Pracy Ideowo-Wychowawczej KC PZPR. Od 1981 do X Zjazdu kierował biurem Centralnej Komisji Rewizyjnej PZPR. W latach 1987-1989 pełnił funkcję I sekretarza Komitetu Wojewódzkiego PZPR w Białej Podlaskiej. W 1989 zajmował stanowiskoministra – członka Rady Ministrów ds. współpracy ze związkami zawodowymi. W tym samym roku po stronie rządowej uczestniczył w rozmowach okrągłego stołu.

22 grudnia 2004 sąd lustracyjny pierwszej instancji orzekł, że Józef Oleksy, wbrew swojemu oświadczeniu, był w latach 1970-1978 tajnym współpracownikiem Agenturalnego Wywiadu Operacyjnego. 21 października 2005 sąd II instancji podtrzymał zaskarżony wyrok. Józef Oleksy złożył kasację do Sądu Najwyższego, który 31 stycznia 2007 umorzył sprawę, uznając, że Józef Oleksy nie wpisując do oświadczenia lustracyjnego swojej współpracy z Agenturalnym Wywiadem Operacyjnym działał „w wyniku błędu”. Sąd Najwyższy uznał, że napisał on nieprawdę w oświadczeniu lustracyjnym, ale nie skłamał, gdyż przy wypełnianiu oświadczenia lustracyjnego miał być wprowadzony w błąd przez ówczesnego szefa Wojskowych Służb Informacyjnych kontradmirała Kazimierza Głowackiego, który w 1997 poinformował go (za pośrednictwem ministra obrony narodowej Stanisława Dobrzańskiego), że służba w tym wywiadzie nie podlega ujawnieniu w oświadczeniu[4][

———–

Józef Oleksy wszedł w skład RN JW Construction Holding

Rząd Józefa Oleksego

Ludzie Wprost – Józef Oleksy     

Kto to jest Józef Oleksy

Blog Józefa Oleksego

 

Rozbijanie latających uniwersytetów

misja-specjalna

Rozbijanie latających uniwersytetów

Misja specjalna, 24.02.2009

W 30 rocznicę powstania latających uniwersytetów pokażemy, jak władze PRL poprzez studentów działających w komunistycznych organizacjach rozbijali podziemne wykłady. Co dzisiaj robią ci, którzy jako studenci bili Jacka Kuronia i Henryka Wujca?

W materiałach wypowiadają się:  Łukasz Kamiński, IPN, Henryk Wujec, działacz KOR, Piotr Naimski, działacz KOR, Andrzej Parzęcki, b. działacz SZSP, Andrzej Celiński działacz KOR, Maciej Kuroń, Jacek Kuroń