Jan Kielanowski -profesor zootechniki, opozycjonista, członek KOR, mason

 

 Jan Kielanowski, w Encyklopedii Solidarniości 

ur. 16 VI 1910 we Lwowie, zm. 16 I 1989 w Warszawie. Absolwent Akademii Rolniczej w Dublanach, kierunek zootechnika (1933), od 1955 profesor.

1936-1939 pracownik naukowy Zakładów Doświadczalnych w Świsłoczy i Sarnach, 1940-1941 pracownik Oddziału Ziemskiego i Izby Rolniczej we Lwowie, 1942-1950 Państwowego Instytutu Naukowego Gospodarstwa Wiejskiego w Puławach, 1950-1954 kierownik Zakładu Metodyki Badań Zootechnicznych Instytutu Zootechniki w Bydgoszczy, 1955-1974 założyciel i dyr. Instytutu Fizjologii i Żywienia Zwierząt PAN w Jabłonnie, 1977-1981 kierownik Zakładu Przemiany Energii IFiŻZ PAN; Od 1961 członek PAN, 1963-1964 prezes Polskiego Towarzystwa Zootechnicznego. Od 1975 członek loży masońskiej Kopernik. W XII 1975 sygnatariusz Listu 59 przeciw zmianom w konstytucji. Od VII 1977 członek KOR, nast. KSS KOR; członek Rady Funduszu Samoobrony Społecznej. W 1977 uczestnik protestu poznańskich studentów (zbieranie podpisów) przeciw zwolnieniu z pracy Stanisława Barańczaka, w 1978 występował w obronie Ziemowita Pochitonowa, usuniętego z Akademii Rolniczej w Krakowie. 1978-1980 współzałożyciel i członek Rady Programowej TKN, publicznie protestujący przeciw napaściom bojówek SZSP i SB w trakcie wykładów TKN. W 1979 rzecznik głodujących w kościele św. Krzyża w Warszawie w obronie uwięzionych w Czechosłowacji członków Karty 77; członek grupy seniorów KSS KOR kolportujących oświadczenie z okazji 60. rocznicy odzyskania przez Polskę niepodległości; na sesji Zgromadzenia Ogólnego PAN wystąpił z projektem rezolucji przeciw cenzurze; odrzucił propozycję prezydenta na uchodźstwie Edwarda Raczyńskiego, by został jego następcą.

W 1981 autor katalogu zadań opozycji w Polsce pt. Czy jest potrzebna niezależna opozycja? W 1983 sygnatariusz listu b. członków KOR i KSS KOR w obronie oskarżonych Jacka Kuronia, Adama Michnika, Zbigniewa Romaszewskiego i Henryka Wujca, w 1984 sygnatariusz wspólnego oświadczenia KSS KOR, Karty 77 i podziemnej „S”; w 1985 sygnatariusz protestu przeciw niewpuszczeniu do Polski Seweryna Blumsztajna; 1986-1989 członek Społecznej Rady Wydawnictw Niezależnych; 1987-1989 członek Kręgu Przyjaciół Solidarności Polsko-Czechosłowackiej. Autor publikacji w paryskiej „Kulturze”; badacz i autor wielu opracowań z zakresu hodowli drobiu i trzody chlewnej. W 1990 Instytutowi Fizjologii i Żywienia Zwierząt PAN w Jabłonnie nadano imię prof. Jana Kielanowskiego. Odznaczony pośmiertnie Krzyżem Komandorskim Orderu Odrodzenia Polski (2006).

Anna Grażyna Kister

Jan Kielanowski w Wikipedii 

(ur. 16 kwietnia 1910 we Lwowie – zm. 16 stycznia 1989 Warszawie) – polski profesor zootechniki, działacz opozycji demokratycznej.

Absolwent Akademii Rolniczej w Dublanach. Twórca Instytut Fizjologii i Żywienia Zwierząt PAN w Jabłonnie pod Warszawą, a następnie jego dyrektor przez 20 lat. Specjalista w zakresie chowu zwierząt. Członek PAN od 1961 roku.

Sygnatariusz Listu 59 przeciw zmianom w konstytucji, członek KOR i KSS KOR. Współorganizator nielegalnego Towarzystwa Kursów Naukowych, od 1978 przewodniczący jego rady programowej.

W 1975 przyjęty do działającej w podziemiu loży masońskiej „Kopernik”. W latach 1981-1986 jej wielki mistrz.

W 1979 odrzucił propozycje Edwarda hr. Raczyńskiego objęcia po nim godności prezydenta na uchodźctwie.

Jan Kielanowski, 1910-1989

Źródło: Duży Format

Jeden z korowskich seniorów. Lwowiak, wybitny naukowiec, profesor zootechniki, specjalista w zakresie żywienia zwierząt. Wśród młodych kolegów z opozycji krążyła anegdota (nieprawdziwa), że prof. Kielanowski napisał wielką monografię o żywieniu świń i zamierzał ją nazwać „Świnia polska”, na co cenzura nie wyraziła zgody, wykreślając przymiotnik o narodowości świni

….Przez lata zaangażowany w działalność opozycyjną. Sygnatariusz wielu listów protestacyjnych, w tym skierowanego w grudniu 1975 r. do Sejmu Listu 59 – protestu przeciw projektowanym zmianom w Konstytucji PRL.W KOR-ze od lata 1977 r. Jeden z założycieli Towarzystwa Kursów Naukowych. Protestował publicznie przeciw napaściom bojówek Socjalistycznego Związku Studentów Polskich i SB na wykłady TKN.

W październiku 1979 r. wraz z Janem Józefem Lipskim został rzecznikiem głodujących w kościele św. Krzyża w Warszawie w obronie uwięzionych w Czechosłowacji członków opozycyjnej Karty 77.

W pamięci pracowników Instytutu Fizjologii i Żywienia Zwierząt PAN zachował się jako wielki autorytet naukowy i moralny.

…Potrafił użyć mocniejszych słów. – Zasrana Akademia… – rzucił kiedyś w obecności młodego korowca, określając tak mało odważnych wobec władzy kolegów uczonych. I zaraz go poinstruował: – Ale tobie tak mówić nie wolno, bo to nieładnie…
Reklamy

Jan Strzelecki – socjolog, socjalista opozycyjny, zamordowany przez nieznanych sprawców

baner krzywdzeni

Jan Strzelecki w Encyklopedii Solidarności

ur. 4 VII 1919 w Warszawie, zm. 11 VII 1988 tamże.1937-1939 student prawa na Uniwersytecie Warszawskim i pracownik redakcji „Orka na Ugorze”. 1939-1940 w Polskiej Ludowej Akcji Niepodległościowej. 1940-1944 student filozofii i socjologii na tajnym Uniwersytecie Warszawskim, redaktor „Płomieni” i „Młodzieży Socjalistycznej”. Od 1943 w PPS-WRN, żołnierz AK. W 1943 aresztowany przez Gestapo … Uczestnik powstania warszawskiego. 1945-1947 asystent na Uniwersytecie Łódzkim; 1945-1952 na Wydziale Socjologii Uniwersytetu Warszawskiego. W 1946 aresztowany na kilka tygodni pod nieprawdziwym zarzutem przynależności do Zrzeszenia WiN. 1946-1948 członek PPS, przewodniczący Związku Niezależnej Młodzieży Socjalistycznej. 1948-1979 w PZPR, usunięty za działalność opozycyjną. W 1952 usunięty z UW z powodu głoszonych poglądów…1957-1988 pracownik Instytutu Filozofii i Socjologii PAN, 1984 habilitacja. 1958-1959 na stypendium Fundacji Forda w USA. W 1968 uczestnik protestów przeciwko polityce władz wobec środowiska akademickiego. 1969-1981 członek Komitetu Badań i Prognoz PAN „Polska 2000”. Od początku lat 70. współpracownik opozycyjnych środowisk o proweniencji katolickiej; w 1977 wykładowca Uniwersytetu Latającego, a od 1978 TKN. W 1978 współorganizator Konwersatorium „Doświadczenie i Przyszłość”.

13 XII 1981 – 24 XII 1981 internowany w Ośr. Odosobnienia w Warszawie-Białołęce i Strzebielinku k. Wejherowa, zwolniony ze względu na stan zdrowia. .. W 1985 uczestnik prac nad przygotowaniem niezależnego raportu ekspertów „Polska pięć lat po Sierpniu”, zamówionego przez Lecha Wałęsę. 31 V 1987 w gronie zaproszonych przez Lecha Wałęsę 63 intelektualistów – sygnatariuszy dokumentu określającego podstawowe cele polskiej opozycji. W latach 80. prześladowany przez SB: inwigilacja, pogróżki. 29 VI 1988 ofiara brutalnego napadu (okoliczności niewyjaśnione na procesie rzekomych sprawców), w wyniku czego zmarł. 

Joachim Biernacki

——————

Jan Strzelecki w Wikipedii

Po 1945 r. redaktor pisma ZNMS „Płomienie”, autor głośnego manifestu O socjalizmie humanistycznym, który wywołał w 1946 na łamach prasy dyskusję z udziałem m.in. Adama Schaffa, Juliana Hochfelda i Stanisława Ossowskiego, zakończoną wraz z utrwaleniem się stalinizmu w 1948.

Po wojnie przewodniczący Komitetu Wykonawczego Związku Niezależnej Młodzieży Socjalistycznej (ZNMS). Od 4 grudnia 1946 r. października 1948 r. członek Rady Naczelnej PPS, skąd został usunięty wraz z Maciejem Weberem z ZNMS.

Należał do PZPR (od grudnia 1948 r.), a jednocześnie działał w opozycji demokratycznej, w 1979 roku usunięto go z partii…

W 1949 r. ukończył socjologię, doktoryzował się w 1964, a habilitację uzyskał w 1987 r. Pracował w Instytucie Filozofii i Socjologii PAN w Warszawie..

Zmarł tragicznie – w nocy z 29 na 30 czerwca 1988 roku został ciężko pobity na warszawskiej ulicy. Nieprzytomnego z ciężkimi obrażeniami głowy znaleziono nad brzegiem Wisły nieopodal mostu Śląsko-Dąbrowskiego u wylotu ulicy Karowej. W pobliżu stał jego samochód, wewnątrz którego znaleziono martwego psa z połamanymi nogami, o czym poinformowała prasa w krótkiej wzmiance. Pies nie był własnością Strzeleckiego, co ustaliła w śledztwie milicja. Jan Strzelecki nie odzyskał przytomności, zmarł kilkanaście dni później. W procesie sądowym skazano dwóch mężczyzn, na których ciążyły też inne przestępstwa. Sprawa zabitego psa ani razu nie pojawiła się w procesie[

————-

Robert Jarocki, Jan Strzelecki pisze list do Stalina, „Życie”, 22-23 maja 2004.

…23 kwietnia 1946 roku przed północą – opowiada Witold Kieżun – budzi – mnie strażnik wołając: Dawaj w NKWD! Z najgorszymi przeczuciami zgłosiłem się do pełnomocnika NKWD, czuwającego nad szpitalem w Kaganie. Był to młody pucołowaty lejtnant (porucznik), który – o dziwo, kazał mi usiąść. Spojrzawszy na mnie, powiedział: – Dostaliśmy w twojej sprawie pismo z kancelarii towarzysza Stalina, jest tam załącznik po polsku. Masz, i przetłumacz mi dokładnie. Zaskoczony szybko przebiegłem wzrokiem tekst na papierze z nadrukiem: Związek Niezależnej Młodzieży Socjalistycznej w Warszawie, podpisany przez przewodniczącego Jana Strzeleckiego. List był zaadresowany do Towarzysza Generalissimusa Józefa Stalina. Związek gorąco prosi o zwolnienie z obozu w Krasnowodsku, naszego kolegi Witolda Kieżuna, zasłużonego w walce z hitlerowskim faszyzmem, którego przez jakąś tragiczną pomyłkę aresztowano w Krakowie. Obecnie jest internowany w Krasnowodsku. Gdy opanowując radość i wzruszenie, przetłumaczyłem list, porucznik NKWD zapytał: – A co to jest ten Związek Młodzieży Socjalistycznej? Sam nie wiedziałem. Znałem Janka Strzeleckiego jeszcze ze swych przedwojennych lat gimnazjalnych warszawskich, żoliborskich, byłl on dla mnie i dla niektórych moich kolegów autorytetem intelektualnym i etycznym, ale nigdy nie miałem z nim powiązań organizacyjnych i politycznych. Także podczas okupacji, kiedy również się spotykaliśmy. Nic nie wiedziałem o Związku Niezależnej Młodzieży Socjalistycznej. Zresztą od 9 marca 1945 roku, byłem już odcięty od wszelkich informacji o publicznym życiu w naszym kraju. Naturalnie, znając Strzeleckiego, mogłem być pewny, że stoi na czele organizacji młodzieży nie komunistycznej…..

Rozważając sprawę listu do Stalina, uznano, że decyzję powinien podjąć cały zarząd. Strzelecki, zaproponował uchwałę, upoważniającą go do napisania w imieniu Zarządu ZNMS. Podobno odbyła się burzliwa dyskusja i wniosek w głosowaniu przepadł. Za, oprócz Strzeleckiego, byli tylko Wojnar i Nowicki. Większość dowodziła, że ryzykowne jest pisanie do Stalina w obronie człowieka, który nie jest członkiem ZNMS i o którym nie wiadomo, czy nie ma na sumieniu aktów wrogich wobec Armii Czerwonej. Po zebraniu, gdy niemal wszyscy oprócz Wojnara i Nowickiego, wyszli z lokalu ZNMS, Jan Strzelecki wziął papier z nadrukiem i adresem Związku, i sam wystukał na maszynie list, którego treść wyżej streściłem, po czym złożył swój podpis…

————

Towarzystwo Kursów Naukowych

serwis 11listopada1918.pl

11 stycznia 1978 r. grupa intelektualistów związanych z opozycją polityczną założyła w Warszawie  Towarzystwo Kursów Naukowych, które zajęło się organizowaniem niezależnych wykładów i dyskusji, poszerzając inicjatywę tzw. Uniwersytetu Latającego..

W Krakowie działalność Towarzystwa wspierał kardynał Karol Wojtyła.
W Warszawie główny cykl wykładów poświęcony tradycji odbywał się w kościele św. Marcina.

W ramach TKN wykłady wygłaszali m.in.:…Jan Strzelecki,…

——–

Lista udokumentowanych ofiar mordów komunistycznego aparatu represji w latach 1981-1989

90. Strzelecki Jan, lat 69. Zmarł 11 lipca 1988 r. Ciężko pobity nad Wisłą w dniu 30 czerwca 1988 r.

(Listę podano za „Tygodnikiem Gdańskim” nr 16 z 13 grudnia 1989 roku)

Stefan Amsterdamski – chemik, filozof, z komunisty – opozycjonista, internowany

baner krzywdzeni

Stefan Amsterdamski w Encyklopedii Solidarności


ur. 15 I 1929 w Warszawie, zm. 19 VII 2005 w Warszawie. 1946-1951 student chemii na Politechnice Łódzkiej.

1947-1948 członek PPR, 1948-1968 członek PZPR. 1954-1968 pracownik naukowy UŁ, dziekan Wydziału Historyczno-Filozoficznego (1961 doktorat na UW). 1968 usunięty z pracy i z partii w za przynależność do środowiska tzw. Rewizjonistów (zakaz publikacji i zapis cenzury). 1970-1989 docent w Instytucie Historii Nauki i Oświaty PAN w Warszawie. 1975-1978 wykłada w mieszkaniach prywatnych najnowszą historię Polski. Zaangażowany w kampanię przeciwko zmianom w Konstytucji PRL, podpisany pod Listem 59 z 1975 i Listem 14 z 1976. 1978 współzałożyciel Towarzystwa Kursów Naukowych, członek Rady Programowej, wykładowca Społecznych problemów nauki (często przerywanych przez bojówki SB),… 1980 podpisany pod Apelem 64 intelektualistów popierających postulaty strajkujących i żądających od władz podjęcia rozmów.

Od 1980 członek „S”, organizator Towarzystwa Popierania i Krzewienia Nauki. 1980-1981 pełnomocnik „S” w kwestii opracowania nowej ustawy o szkolnictwie wyższym. 13 XII 1981 – XI 1982 internowany w Ośr. Odosobnienia w Białołęce, Jaworzu i Drawsku, 1982 wyrok w zawieszeniu za fikcyjne przestępstwo. 1982-1989 w Społecznym Komitecie Nauki, autor tekstów i opracowań dla podziemnych wydawnictw (m.in. Krąg) i periodyków (m.in. „Krytyka”). 1985 wśród autorów zamówionego przez L. Wałęsę niezależnego raportu Polska 5 lat po Sierpniu. Podczas rozmów Okrągłego Stołu reprezentant strony solidarności w podzespole ds. nauki, oświaty i postępu technicznego.

1989 profesor. 1989-1990 wiceminister nauki i szkolnictwa wyższego. 1992 członek Instytutu Filozofii i Socjologii PAN, dyrektor Szkoły Nauk Społecznych. Wykładowca uczelni zagranicznych (m.in. Stanford Univercity, Yale, College de France, Instytutu Humanistycznego w Wiedniu), autor licznych publikacji naukowych z dziedziny filozofii i socjologii nauki.

————-

Stefan Amsterdamski

Rzeczpospolita, 02.11.2005

Stefan Amsterdamski Metodyk filozofii i historii nauki, socjolog wiedzy. Żył 76 lat. (c) ARCHIWUM PRYWATNE 19 lipca

Byłem rewizjonistą, lansującym socjalizm o ludzkiej twarzy opowiadał o sobie. W 1956 roku marzyłem o demokracji systemu, w 1968 r. to marzenie się skończyło. W wyniku antysemickiej nagonki usunięty został z Uniwersytetu Łódzkiego, wyrzucony także z komitetu redakcyjnego „Studiów Filozoficznych”. Z jego nazwiskiem łączy się powstanie Uniwersytetu Latającego i Towarzystwa Kursów Naukowych. W jego mieszkaniu odbywały się nielegalne, z punktu widzenia władz, wykłady, przechowywał też nakład podziemnego „Zapisu”. W stanie wojennym był internowany. W latach 80. napisał m.in. „Między historią a metodą” i „Między doświadczeniem a metafizyką”. Był autorem jednego z najważniejszych tekstów dotyczących stosunków polsko-żydowskich „Odpowiedzialność bez winy i kary?”. W rządzie Tadeusza Mazowieckiego został podsekretarzem stanu zajmował się finansowaniem nauki.

———-

Stefan Amsterdamski w Wikipedii

St. Amsterdamski – Życie naukowe a monopol władzy ( casus Łysenko ) – 1981, „Nowa”,